II SA/Rz 659/14

Dnia 3 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W skardze sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniając wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Należy podkreślić, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub czy istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. II GZ 6/2011, LexPolonica nr 2485580, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r. II GSK 1497/2010, LexPolonica nr 2441681). Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy natomiast rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W niniejszej sprawie skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w żaden sposób nie uzasadniając swojego wniosku. Tymczasem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, co skutkować musi odmową wstrzymania objętych wnioskiem decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2014r., sygn. akt II GSK 1174/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Końcowo jedynie przytoczyć można poglądy orzecznictwa wskazujące, że stanowisko skarżącego, że skarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego decyzja jest merytorycznie nietrafna i w jego ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2004r., sygn. akt FZ 358/2004, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2006r., sygn. akt II OZ 507/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.