II SA/Rz 660/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., Nr SKO.45-166/644/08 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 17 pkt 1, art. 57 § 5 pkt 2, art. 129 § 2, art. 134 ustawy z dna 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), stwierdziło, że odwołanie złożone przez J. Z. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku stałego, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. uchylono w całości decyzją Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] przyznającą J. Z. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego i składki zdrowotnej. Podstawą uchylenia decyzji było ustalenie przez organ w trakcie przeprowadzenia wywiadu aktualizacyjnego, że J. Z. uzyskuje dochody z tytułu zatrudnienia w wysokości znacznie przekraczającej kryterium dla osoby prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe, o czym nie poinformował organu. Decyzja została doręczona J. Z. w dniu 23 czerwca 2008 r. W dniu 7 lipca 2008 r. J. Z. złożył od decyzji odwołanie nadając je w firmie świadczącej usługi pocztowe I.P. Odwołanie wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., za pośrednictwem Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., w dniu 11 lipca 2008 r. Organ odwoławczy wspomnianym na wstępie postanowieniem stwierdził, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu. Za powyższym, zdaniem organu przemawia fakt, że ostatni dzień terminu do wniesienia środka odwoławczego od zaskarżonej decyzji upływał w dniu 7 lipca 2008 r., podczas gdy odwołanie wpłynęło do organu w dniu 11 lipca 2008 r. Powyższego zdaniem organu nie przekreśla fakt, że odwołujący, nadał odwołanie w dniu 7 lipca 2008 r., gdyż uczynił to za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego I.P., a w tym przypadku nie może mieć zastosowania domniemanie zachowania terminu, o jakim mowa w art. 57 § 5 k.p.a. Domniemanie to ma bowiem zastosowanie jedynie w przypadku nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Nie zgadzając się z takim stanowiskiem organu, J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W uzasadnieniu wskazał, że nadał odwołanie u tego samego operatora, za pośrednictwem którego organ przesłał mu decyzję. Podniósł, że odwołanie nadał w dniu 5 lipca 2008 r. i nie może uwierzyć, że "szło" aż 7 dni do organu oddalonego od placówki o 700 m. W jego ocenie na zachowanie terminu nie może mieć wpływu to czy pismo zostało wysłane za pośrednictwem operatora publicznego czy prywatnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd zobowiązany jest do uchylenia decyzji lub postanowienia tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź naruszenia prawa procesowego o ile mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy [art. 145 § 1 pkt 1 powyższej ustawy]. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 tej ustawy Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeks postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przedmiotem kontroli Sądu jest orzeczenie o charakterze procesowym, tj. postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wydane na podstawie art. 134 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten ma charakter ius cogens, co oznacza, że jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, a co za tym idzie, wydanie rozstrzygnięcia nie zależy od uznania organu administracyjnego. W przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ obowiązany jest stwierdzić, że zostało wniesione z jego uchybieniem, bez względu na wielkość a także przyczynę tego uchybienia. Uchybienie terminu ma bowiem charakter obiektywny, nie ocenny. Nie ulega wątpliwości, że termin uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem czynność, dla której został on wyznaczony, zostanie dokonana w organie. Termin uważa się również za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – art. 57 § 4 k.p.a. Zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe ( Dz. U. Nr 130, poz. 1180 ze zm. ) "powierza się P. P. obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego określonych w ustawie". Oznacza to, iż jedynym ustawowo wyznaczonym operatorem publicznym, na rynku polskim jest P. P. i tylko skorzystanie z jej usług daje podstawę do przyjęcia, jako datę doręczenia pisma, datę jego nadania w jednej z jej placówek. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że postanowienie, na które skarżący złożył zażalenie zostało mu doręczone w dniu 23 czerwca 2008 r. Nie budzi również wątpliwości prawidłowość zawartego w nim pouczenia o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia. Poza sporem postaje także okoliczność, że ostatni dzień do wniesienia środka odwoławczego przypadał na dzień 7 lipca 2008 r. Spór sprowadza się natomiast do tego czy wniesienie odwołania za pośrednictwem innego aniżeli P. P. operatora stanowi podstawę do skorzystania z domniemania o jakim mowa w art. 57 § 5 k.p.a. Skarżący uważa bowiem, że bez znaczenia dla zachowania terminu jest to, za pośrednictwem jakiego operatora zostało nadane odwołanie. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Brzmienie przepisu art. 57 § 5 k.p.a. jest oczywiste i jednoznaczne, tylko nadanie pisma w placówce pocztowej operatora publicznego korzystać może z przewidzianego w tym przepisie domniemania. W związku z powyższym odwołanie J. Z., pomimo tego, że zostało nadane przed upływem terminu przewidzianego do złożenia środka zaskarżenia należało uznać za wniesione z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie będzie miała nie data nadania odwołania, lecz data jego wpływu do organu. Skorzystanie z usług operatora prywatnego powoduje bowiem, że ryzyko niedoręczenia przesyłki w terminie, spoczywa na stronie, a od negatywnych skutków nieterminowego doręczenia, strona nie będzie mogła zwolnić się przez wskazanie, że przesyłka została nadana w przewidzianym do tego terminie. Bez znaczenia pozostaje również fakt, że z usług tego operatora korzystał organ przesyłając J. Z. swoją decyzję. Przepisy dotyczące terminów o jakich mowa w art. 57 i n. k.p.a. mają zastosowanie do stron postępowania a nie do organów. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że odwołanie złożone przez J. Z. od decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta K. zostało złożone z uchybieniem przewidzianego do tego terminu, a zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. słusznie wydało postanowienie, w którym stwierdziło jego uchybienie. W przeciwnym razie, tj. w przypadku merytorycznego rozpoznania odwołania i odniesienia się do podniesionych w odwołaniu zarzutów doszłoby do rażącego naruszenia prawa o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., które to zobowiązywałoby Sąd do stwierdzenia nieważności tak wydanej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.