II SA/Rz 662/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Maria Mikolik WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 6 marca 2025 r. nr N-V.7581.3.7.2024 w przedmiocie wygaśnięcia trwałego zarządu - oddala skargę - Wojewoda Podkarpacki (dalej: "Wojewoda"), decyzją z 6 marca 2025 r. nr N-V.7581.3.7.2024, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "K.p.a."), art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145, ze zm., dalej: " u.g.n".), po rozpatrzeniu odwołania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [....] (dalej: "Nadleśnictwo"), od decyzji Starosty [....] (dalej: "Starosta") z dnia 25 października 2024 r. znak: GN.6844.8.2024 o wygaśnięciu trwałego zarządu sprawowanego przez Nadleśnictwo w stosunku do zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa położonej w K., gm. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o pow. 1,4866 ha, objętej księgą wieczystą Nr [....], utrzymał w mocy decyzję Starosty. W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że decyzją Naczelnika [....] z 30 maja 1988 r. znak: GiGG-8224/65/88, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, przekazano w zarząd na czas nieokreślony dla Zarządu "[...]" w [...] nieruchomość stanowiącą własność Skarbu Pastwa, położoną w K., oznaczoną jako działka nr [...], z przeznaczeniem pod bazę magazynowo-składową. Za grunt została określona opłata roczna. Działka nie była związana z gospodarką leśną, dlatego też została przekazana w trybie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Trwały zarząd tej nieruchomości jest wynikiem następstwa prawnego po Zarządzie [....] "[...]" w [...], co potwierdzono decyzją Urzędu Rejonowego w [...] z 8 marca 1994 r. znak: GiGG-ll-7224-29-2/94, która uznaje Nadleśnictwo [...] za następcę prawnego Zakładu [...] w [...], które Zarządzeniem nr [...] Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] listopada 2007 r. znak: [...] zmieniło nazwę na Nadleśnictwo [...]. Działka nie wykazuje związku funkcjonalnego z prowadzoną przez Lasy Państwowe gospodarką leśną, jest wydzierżawiana na rzecz osób trzecich. Na działce znajduje się czynny tartak drzewny, znajdujące się na niej budynki przemysłowe nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności należącej do zakresu działania Nadleśnictwa, dlatego wygaszono trwały zarząd. Nadleśnictwo, reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego, złożyło odwołanie od decyzji Starosty, domagając się umorzenia postępowania. Wojewoda odwołania nie uwzględnił i stwierdził, że podziela ustalony przez Starostę stan faktyczny, który uznaje za własny. Wskazał, że warunkiem wydania decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu jest istnienie tego prawa w dniu orzekania. Odniósł się szeroko do instytucji oddania nieruchomości w trwały zarząd na bazie przepisów ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości i ustawy o gospodarce nieruchomościami podkreślając, że zgodnie z art. 199 ust. 2 u.g.n. zarząd nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa oraz własność gminy, sprawowany w dniu wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami (1 stycznia 1998 r.) przez jednostki organizacyjne, przekształcił się z tym dniem w trwały zarząd tych nieruchomości. Tylko więc istniejący w dniu 31 grudnia 1997 r. zarząd przekształcił się z mocy prawa w trwały zarząd, a zamieszczony w przepisach przejściowych u.g.n. art. 199 ust. 2 u.g.n. nie ma charakteru normy generalnej przekształcającej wszystkie zarządy nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz gmin sprawowane w dniu wejścia w życie ww. ustawy przez jednostki organizacyjne. Jest to norma porządkująca "zarządy" powstałe pod rządami ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości z dnia 29 kwietnia 1985 r., uchylonej przez art. 241 u.g.n. Wojewoda naprowadził, że po przekazaniu przedmiotowej nieruchomości w zarząd na czas nieokreślony dla Zakładu [...] "[...]" w [...], z przeznaczeniem pod bazę magazynowo-składową i ustaleniu opłaty rocznej za przekazaną w zarząd nieruchomość, decyzją Urzędu Rejonowego w [...] z 8 marca 1994 r. uznano Nadleśnictwo [...] za następcę prawnego Zakładu [...] w [...] - dotychczasowego zarządcę nieruchomości. Zarządzeniem nr [...] Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] listopada 2007 r. znak: [...] Nadleśnictwo [...] zmieniło nazwę na Nadleśnictwo [...]. Przedmiotowy grunt, tj. działka nr [...], nie był związany z prowadzoną gospodarką leśną, dlatego też został przekazany w trybie wskazanej wyżej ustawy. W chwili obecnej powyższa nieruchomość również nie jest związana z gospodarką leśną na co wskazuje fakt, że jest wydzierżawiona na rzecz innego podmiotu. Obecne obowiązujące przepisy przewidują wydanie z urzędu decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu w oparciu o zaistnienie przesłanek z art. 46 ust. 2 u.g.n., a ustalając zbędność przedmiotowej nieruchomości dla dalszego zarządu, należy ją odnieść do zbędności faktycznej, posiłkując się celem na jaki została w zarząd oddana. Z treści decyzji Naczelnika [...] jednoznacznie wynika, że nastąpiło to z przeznaczeniem pod bazę magazynowo-składową. Podstawą do wydania decyzji w przedmiocie przekazania nieruchomości w zarząd jest fakt "zaużytkowania" działki przez Zarządu [....] "[...]" w [...], na której zbudowano bazę magazynowo-składową, a ponadto w planie zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy grunty te zostały przeznaczone na ten cel. Wynika z tego, że przedmiotowa nieruchomość nie jest to grunt, na którym prowadzona była gospodarka leśna, ani grunt z gospodarką leśną związany (art. 3, art. 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach). Zarząd nad tym gruntem nie jest sprawowany w trybie ustawy o lasach. Wobec powyższego, mając na względzie rzeczywisty, nieleśny sposób zagospodarowania przedmiotowej działki (wydzierżawionej na rzecz osób trzecich na czas nieokreślony, na której - zgodnie z notatką służbową - znajduje się czynny tartak drzewny, a działka zabudowana jest licznymi budynkami przemysłowymi służącymi działalności produkcyjnej), a także zapis w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" zgodnie z którym działka położona jest w terenie oznaczonym symbolem P - Tereny obszarów produkcyjnych, składów i magazynów – zdaniem Wojewody niezasadnym, nieracjonalnym i niecelowym jest dalsze utrzymywania, li tylko formalnego "zarządu" Nadleśnictwa na przedmiotowej działce. Dlatego zasadnie Starosta, w oparciu o obecnie obowiązujące przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczące instytucji trwałego zarządu, orzekł o wygaśnięciu trwałego zarządu sprawowanego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [....]. Wojewoda wyjaśnił także niezasadność zarzutu naruszenia art. 105 § 1 K.p.a. i niezasadność zastosowania w sprawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2024 r. poz. 530), uznając tym samym, że Starosta nie naruszył powołanych w odwołaniu przepisów prawa, kierując się do przepisów ustawy ogólnej, jaką jest w tych okolicznościach ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Skoro nieruchomość przekazano w zarząd podmiotowi, którego następcą prawnym jest Nadleśnictwo w trybie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, zatem do wygaszenia trwałego zarządu mają tutaj zastosowanie przepisy obowiązującej ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W skardze Nadleśnictwo zaskarżyło decyzję Wojewody zarzucając naruszenie: - przepisów art. 2 pkt 3 u.g.n. w związku z przepisem art. 4 ust. 3 ustawy o lasach (Dz. U. 2024 r., poz. 530, dalej: ustawa o lasach) oraz w związku z przepisem § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 6 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. 1994 r., Nr 134, poz. 692) polegające na uznaniu, że jednostki Lasów Państwowych nie mogą sprawować zarządu nad innymi nieruchomościami, niewykazującymi związku funkcjonalnego z gospodarką leśną prowadzoną przez Lasy Państwowe; - przepisów art. 46 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 w zw. z art. 199 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z przepisami art. 4 ust. 3, art. 35 ust. 1, art. 75 ust. 2 ustawy o lasach poprzez przyjęcie, że nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [....] przeszła z dniem wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami pod trwały zarząd Nadleśnictwa [...] w rozumieniu art. 43 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nie pod zarząd w rozumieniu ustawy o lasach. Na tych podstawach Nadleśnictwo zażądało uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty z dnia 25 października 2024 r. i zasądzenie Nadleśnictwu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślone zostało, że organy administracji obydwu instancji niezasadnie przyjęły, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] nie może podlegać pod ustawowy zarząd Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, o którym mowa w przepisie art. 4 ust. 3 ustawy o lasach. W przepisie tym jest mowa wprost o innych nieruchomościach, zatem można wyprowadzić wniosek, zgodnie z którym intencją ustawodawcy było umożliwienie sprawowania Lasom Państwowym zarządu także nad tymi nieruchomościami, które niekoniecznie muszą wykazywać związek funkcjonalny z gospodarką leśną. Pogląd ten doznaje wsparcia w literalnym brzmieniu przepisu art. 39 ustawy o lasach. Obecnie obowiązująca ustawa o lasach wprowadza instytucję prawną zarządu lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa. Z założenia zarząd ten jest bezpłatny tzn. w przeciwieństwie do trwałego zarządu uregulowanego w ustawie o gospodarce nieruchomościami - jednostka organizacyjna Lasów Państwowych nie ma obowiązku uiszczania opłat rocznych. Zarówno obowiązująca w przeszłości ustawa z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości jak również ustawa z 1991 r. o lasach posługiwały się tym samym pojęciem - zarządu nieruchomością. Dopiero ustawa z 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wprowadziła pojęcie trwałego zarządu. Stąd też w pewnym okresie czasu tj. w latach 1992-1998 funkcjonowały obok siebie dwie instytucje zarządu, tj. zarząd wynikający z ustawy z 1985 r. oraz zarząd wynikający z ustawy o lasach, przy czym nazewnictwo było identyczne. Przed wejściem w życie ustawy o lasach, tj. przed 1 stycznia 1992 r. funkcjonowała wyłącznie jedna instytucja zarządu wynikająca z przepisów ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Przepisy ustawy o lasach nie przewidują sytuacji, w której jednostka organizacyjna Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe włada nieruchomością Skarbu Państwa na zasadzie trwałego zarządu. Co równie istotne zdaniem Nadleśnictwa, obowiązujące przepisy nie regulują w żaden sposób kwestii przekazywania lub przejmowania gruntów w zarząd Lasów Państwowych, o którym mowa w art. 4 ust. 3 ustawy o lasach. Poza kilkoma wyjątkami określonymi m. in. w tzw. "specustawach", przepisy nie przewidują trybu wydawania decyzji administracyjnych w sprawie przekazania nieruchomości w zarząd, potwierdzenia istnienia zarządu czy wygaszania zarządu. Dlatego też z dniem wejścia w życie ustawy o lasach, tj. z dniem 1 stycznia 1992 r. działka nr [...] przeszła pod zarząd ustawowy w rozumieniu przepisów ustawy o lasach i tym samym została "wyjęta" spod zarządu, o którym była mowa w nieobowiązującej już ustawie z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Nadleśnictwo podniosło również, że nie zachodzą przesłanki prawne określone w przepisie art. 46 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 u.g.n. , które stanowiłyby formalną podstawę do wygaszenia trwałego zarządu. Przesłanka wygaszenia trwałego zarządu określona w art. 46 ust. 2 pkt 3 u.g.n. odnosi się tylko i wyłącznie do decyzji wydanych już pod rządami tej właśnie ustawy, czyli do decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu wydanych na podstawie art. 45 u.g.n. W literalnej treści art. 46 ust. 2 pkt 3 i art. 45 u.g.n. brak jest normatywnej podstawy do uznania, że przesłanką wygaszenia trwałego zarządu może być wykorzystywanie nieruchomości niezgodnie z decyzją wydaną przed 1 stycznia 1998 r. Z przepisu art. 46 ust. 2 pkt 3 u.g.n. nie wynika, aby przesłanką wygaszenia trwałego zarządu było wykorzystywanie nieruchomości niezgodnie z jej przeznaczeniem określonym w decyzji wydanej na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości Niezgodność wykorzystywania nieruchomości musi odnosić się wyłącznie do celu określonego w decyzji wydanej na podstawie przepisu art. 45 obecnie obowiązującej ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nie może odnosić się do celu określonego w decyzji wydanej na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy. W tym zakresie doszło zatem do naruszenia przepisu art. 46 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 45 u.g.n. poprzez jego niewłaściwą interpretację. Analogiczne zarzuty dotyczą zastosowania przez organy administracji przesłanki określonej w art. 46 ust. 2 pkt 6 u.g.n. Przewidziana w tym przepisie "zbędność" nieruchomości powinna odnosić się do celu określonego w decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu, wydanej już w okresie obowiązywania ustawy od gospodarce nieruchomościami, a więc wydanej od dnia 1 stycznia 1998 r. Skoro zatem w odniesieniu do działki nr [...] nie została wydana decyzja, na podstawie art. 45 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to w konsekwencji brak jest podstaw, aby móc obecnie stosować przesłanki prawne wynikające z przepisów art. 46 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 u.g.n. W ocenie skarżącego podstawą do wygaszenia trwałego zarządu mogą być tylko i wyłącznie przesłanki, określone w art. 46 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, które zaistniały w okresie obowiązywania tej ustawy tj. po 31 grudnia 1997 r. Tymczasem dzierżawa działki nr [....] w K., rozpoczęta jeszcze przed wejściem w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest wykonywana do chwili obecnej i przez cały ten okres nie zaistniały zmiany w zakresie sposobu użytkowania nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona. I. Stan faktyczny ustalony przez organy jest bezsporny. Stwierdzenie to dotyczy zarówno przedmiotu postępowania, tj. działki nr [...] o pow. 1,4866 ha, decyzji wydanej w dniu 30 maja 1988 r., w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości przekazującej w zarząd na czas nieokreślony dla Zarządu [...] "[...]" w [...], z przeznaczeniem pod bazę magazynowo- składową z ustaleniem opłaty rocznej za przekazaną w zarząd nieruchomość, kolejnych decyzji dotyczących następstwa prawnego tego podmiotu z finalnym stwierdzeniem, że obecnie jest to Skarżące Nadleśnictwo. Nie jest podważany również aktualny sposób wykorzystania działki nr [...]. Spór natomiast sprowadza się do prawa materialnego, na podstawie którego Nadleśnictwo zarządza przedmiotową nieruchomością. Wg organów jest to trwały zarząd, o jakim mowa w art. 46 u.g.n., natomiast Nadleśnictwo twierdzi, że jest to zarząd w rozumieniu przepisów ustawyo lasach. II. Stosownie do art. 199 ust. 2 u.g.n., zarząd nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa oraz własność gminy, sprawowany w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przez jednostki organizacyjne, przekształca się z tym dniem w trwały zarząd tych nieruchomości. Zgodzić należy się z poglądem, że bardzo ogólne sformułowanie przepisu art. 199 ust. 2 u.g.n. bez odniesienia się do podstawy prawnej powstania tego zarządu może rodzić wątpliwości co do zakresu stosowania powyższego przepisu. Jednak pomimo zbyt ogólnie ujętego przepisu, wykładnia systemowa skłania za przyjęciem węższego zakresu stosowania art. 199 ust. 2. A zatem art. 199 ust. 2 nie ma charakteru generalnej normy przekształcającej "wszystkie zarządy" nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa lub gminy, sprawowane przez jednostki organizacyjne w trwały zarząd, lecz tylko zarządy powstałe na podstawie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (zob. E.Kremer: Trwały zarząd jako forma władania nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego i nieruchomościami Skarbu Państwa, Studia Iuridica Agraria, 1/2000, str. 149 i nast.). Sięgając do źródła, na podstawie którego poprzednik prawny Nadleśnictwa uzyskał zarząd działki nr [...] wskazać należy, że rozstrzygnęła o tym decyzja z 30 maja 1988 r., wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu. Oznacza to, że art. 199 ut. 2 u.g.n. ma zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym, skoro zarząd powstał na podstawie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Wobec tego Nadleśnictwo sprawuje trwały zarząd w stosunku do działki nr [...]. Przyjęcie poglądu reprezentowanego przez Nadleśnictwo jest natomiast niezasadne. Przypomnieć należy, że ustawa o lasach z 28 września 1991 r., wchodząc w życie z dniem 1 stycznia 1992 r. stwierdza, że lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (art. 4 ust. 1). Natomiast w myśl ustępu 3., w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość. Z ustawy o lasach wynika, że zarząd sprawowany przez Lasy Państwowe, w odróżnieniu od zarządu sprawowanego na podstawie u.g.n. (poprzednio na podstawie przepisów ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości), sprawowany jest bez rocznych opłat. Tymczasem w oparciu o akta administracyjne Sąd stwierdza, że wobec zmian organizacyjnych po stornie skarżącej, decyzją Urzędu Rejonowego w [....] z 8 marca 1994 r. znak: GiGG-ll-7224-29-2/94, nie tylko uznano Nadleśnictwo [...] za następcę prawnego Zakładu [...] w [...] (Zarządzeniem nr [...] Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] listopada 2007 r. nadano obecną nazwę - Nadleśnictwo [...]), ale jednocześnie stwierdzono, że na rzecz Nadleśnictwa [...] przeszły wszelkie prawa i obowiązki związane z zarządem przejętych gruntów, w tym również obowiązek uiszczania opłat rocznych ustalonych dla dotychczasowego zarządcy (k. 4 akt adm. T. I). Decyzja ta wydana została pod rządem ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach i pozostaje w obrocie prawnym, co przeczy tezie skarżącego Nadleśnictwa o sprawowanej formie zarządu. Odpłaty z tytułu zarządzania działką nr [...] jednoznacznie wskazują, że na tej nieruchomości ustanowiony jest trwały zarząd co ma ten skutek, że organy były władne stosować przepis art. 46 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 u.g.n. W myśl tych przepisów, właściwy organ może z urzędu wydać decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu w odniesieniu do nieruchomości lub jej części w razie stwierdzenia, że nieruchomość jest wykorzystywana niezgodnie z jej przeznaczeniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 45 (pkt 3), względnie - nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu (pkt 6). Z bezspornych ustaleń organów wynika, że działka nr [....] nie wykazuje związku funkcjonalnego z prowadzoną przez Lasy Państwowe gospodarką leśną, jest wydzierżawiana na rzecz osób trzecich. Na działce znajduje się czynny tartak drzewny, znajdujące się na niej budynki przemysłowe nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności należącej do zakresu działania Nadleśnictwa. Poza tym przedmiotowa nieruchomość nie jest to grunt, na którym prowadzona była gospodarka leśna, ani grunt z gospodarką leśną związany (art. 3, art. 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach). Wobec powyższego, mając na względzie rzeczywisty, nieleśny sposób zagospodarowania przedmiotowej działki (wydzierżawionej na rzecz osób trzecich na czas nieokreślony, na której - zgodnie z notatką służbową - znajduje się czynny tartak drzewny, a działka zabudowana jest licznymi budynkami przemysłowymi służącymi działalności produkcyjnej), a także zapis w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" zgodnie z którym działka położona jest w terenie oznaczonym symbolem P - Tereny obszarów produkcyjnych, składów i magazynów, na akceptację zasługuje stanowisko organów, że niezasadnym i niecelowym jest dalsze utrzymywania formalnego "zarządu" Nadleśnictwa na przedmiotowej działce. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że zarzuty skargi są niezasadne a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz nie narusza prawa materialnego stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Z podanych przyczyn skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.