II SA/Rz 663/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-06-10

Skład orzekający: Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący w sprawie z zakresu pomocy społecznej, który jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Skarżący w sprawie z zakresu pomocy społecznej, który jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeżeli wykaże brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd ocenia sytuację materialno-finansową strony na podstawie udzielonych informacji i akt administracyjnych.
Stan faktyczny
Skarżąca K. Z. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nienależnie pobranego świadczenia (zasiłku stałego). Skarżąca wskazała na brak podstaw do odebrania jej zasiłku stałego i przedstawiła swoją trudną sytuację materialną, wskazując na zasiłek stały jako jedyne źródło dochodu.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

St. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nienależnie pobranego świadczenia postanawia ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF skarżąca K. Z. wniosła o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu powołała okoliczności świadczące w jej ocenie o zasadności skargi, w szczególności dotyczące braku podstaw do odebrania jej w części zasiłku stałego, jako konsekwencji przyznania dodatku mieszkaniowego. Złożyła oświadczenie, wg którego brak jest osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie posiada żadnych wartościowych składników majątkowych, a jedyne źródło dochodu stanowi zasiłek stały z MOPS w wysokości 373 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych m.in. _@POCZ@__@KOstrona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiot sprawy, dot. zmiany decyzji o przyznaniu zasiłku stałego w zakresie wysokości świadczenia, wskazuje na spełnienie tej przesłanki, co oznacza, że skarżąca w toku całego postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest z mocy ustawy w całości zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W tej sytuacji jej wniosek podlega merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie w części odnoszącej się do ustanowienia zastępcy prawnego – adwokata, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, co warunkowane jest wykazaniem braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy). Dokonana na podstawie udzielonych informacji ocena sytuacji materialno - finansowej i możliwości płatniczych K. Z. wskazuje, że przesłanka ta została przez nią spełniona. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w tym treści zaskarżonej decyzji, wnioskodawczyni z racji trudności w zabezpieczeniu podstawowych potrzeb życiowych korzysta z systematycznego wsparcia w ramach pomocy społecznej, co stanowi jedyne źródło jej utrzymania. Pomoc finansowa przeznaczana jest na zaspokojenie niezbędnych wydatków związanych z bieżących utrzymaniem, co wobec braku innych - oprócz zasiłku stałego - źródeł dochodu, nie pozostawia żadnych wątpliwości co do braku możliwości wygospodarowania przez nią środków finansowych na ustanowienie w sprawie fachowego zastępcy prawnego. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że mimo treści zawartego we wniosku PPF oświadczenia o braku posiadania majątku, wg zalegającego w aktach administracyjnych sprawy organu I instancji wywiadu środowiskowego z 14 stycznia 2015 r., mieszkanie w którym zamieszkuje jest lokalem własnościowym (stanowiącym współwłasność jej i syna), gdyż nie przekłada się to na jej zdolność do poniesienia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (wywiad ten potwierdza także problemy zdrowotne skarżącej, co z braku środków finansowych przekłada się na niesystematyczne leczenie). Uzasadnia to pozytywne ustosunkowanie się do wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata, co pozostaje w ścisłym związku z celem prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie postępowania uprawnień. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło