II SA/Rz 667/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. W załatwieniu wniosku D. K. złożonego w wyniku wezwania go do opłacenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. od jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], postanowieniem referendarza sądowego WSA w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2011 r. zwolniono go od kosztów sądowych w całości. W kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF, skarżący zwrócił się ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W jego uzasadnieniu wskazał na fakt przebywania w zakładzie karnym i brak możliwości pełnego uczestnictwa w postępowaniu prowadzonym przez WSA w Rzeszowie. W zawartym we wniosku oświadczeniu nie wykazał żadnych bliskich mu osób z którymi przed pozbawieniem wolności prowadził wspólne gospodarstwo domowe, żadnego majątku ani dochodów. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych nie podlega merytorycznemu rozpatrzeniu z uwagi na przyznane już skarżącemu w niniejszej sprawie w/w postanowieniem zwolnienie od całości związanych z nią kosztów sądowych. Ponawianie wniosku w zakresie już uwzględnionym jest całkowicie zbędne, gdyż przyznane zwolnienie rozciąga się na całość postępowania zarówno przed Sądem I jak i II instancji. Odmienna sytuacja zachodzi w przypadku wniosku o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, względem czego skarżący powołał się na brak posiadania jakichkolwiek środków majątkowych i finansowych mogących mu to umożliwić we własnym zakresie. Znajduje to pośrednio potwierdzenie w treści akt administracyjnych sprawy, z których wynika okoliczność częstego przebywania przez niego w ostatnim okresie w zakładach karnych lub na leczeniu odwykowym, braku utrzymywania bliższych relacji z rodziną, braku dostępu do domu z którego wymeldowanie kwestionuje, okresowego zamieszkiwania przez niego w domku (altanie) na działce, gdzie zgromadził też swoje rzeczy osobiste. Dokonana na tej podstawie ocena zdolności płatniczych wnioskodawcy nie pozostawia wątpliwości, że wobec braku możliwości opłacenia kosztów sądowych, nie będzie on w stanie ponieść również kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika z wyboru. Spełnia to wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przesłankę do przyznania całkowitego prawa pomocy (zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zastępcy prawnego), co uzależnione jest od wykazania przez osobę wnioskującą braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe skutkuje uwzględnieniem złożonego wniosku i ustanowieniem dla skarżącego adwokata w ramach prawa pomocy. Odmienne uznanie pozbawiałoby go możliwości skorzystania z pełni przysługujących stronie postępowania uprawnień, których jedynym wyznacznikiem jest sytuacja materialna i możliwości płatnicze. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.