II SA/Rz 667/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. o ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia - ustanowić dla skarżącej K. F. adwokata. Wyrokiem z dnia 17 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Łącznie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienie tego orzeczenia skarżąca wniosła o ustanowienie dla niej adwokata z powodu zamiaru złożenia skargi kasacyjnej. W złożonym następnie formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wnioskodawczyni zaznaczyła, ze ubiega się o ustanowienie adwokata, jak też o zwolnienie od kosztów sądowych, których nie jest w stanie ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podała, że nie jest nigdzie zatrudniona i nie osiąga żadnych dochodów, sprawując opiekę nad chorym mężem i pozostając na jego utrzymaniu. Mąż A. F. jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, natomiast ona w stopniu umiarkowanym. Sytuacja materialna rodziny, w skład której wchodzi także studiujący syn W. F. jest bardzo trudna. Utrzymuje się ona bowiem jedynie z uzyskiwanej przez A. F. renty w wysokości 1226,22 zł. Powyższa nie wystarcza natomiast na jedzenie, wszystkie niezbędne leki oraz środki czystości. Wnioskodawczyni podała, że rodzina nie posiada własnego mieszkania, lecz wynajmuje je. Nie mają także samochodu oraz jakichkolwiek wartościowych przedmiotów. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje: Skarżąca K. F. zwolniona jest z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia w niniejszej sprawie kosztów sądowych, o czym stanowi art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Jej wniosek w tym zakresie nie będzie więc podlegać rozpoznaniu. Do oceny pozostaje natomiast kwestia zasadności ustanowienia dla skarżącej adwokata. Żądanie tego rodzaju wchodzi w zakres tzw. częściowego prawa pomocy, co wynika z art. 245 § 3 P.p.s.a., a jego uwzględnienie zależy od wykazania przez składającego wniosek, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem rozpoznającego niniejszy wniosek, K. F. wykazała że aktualna sytuacja kwalifikuje ją do uzyskania pomocy ze środków publicznych w zakresie pokrycia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Jak bowiem wynika z danych wniosku, trzyosobowa rodzina skarżącej utrzymuje się tylko ze świadczenia rentowego A. F., wynoszącego 1226,22 zł. Małżonkowie są zaś osobami niepełnosprawnymi, co generuje określone koszty związane z wykupem lekarstw. Nadto syn W. F. studiuje, co również wiązać musi się z określonymi wydatkami. Podkreślenia wymaga także, iż rodzina nie ma własnego mieszkania, lecz mieszka w wynajętym lokalu. Nadto, nie posiada samochodu czy też innych wartościowych przedmiotów. Podane wyżej okoliczności zdecydowały o uwzględnieniu wniosku K. F. i ustanowieniu dla niej adwokata, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 i art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.