II SA/Rz 67/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B., B. B., R. B., W. B. i W. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów - skargę oddala - II SA/Rz 67/05 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. /[...] /, wydaną na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. z 2000r., Nr 100, poz. 1086 ze zm./, § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. Nr 38, poz. 454/ w wyniku rozpatrzenia odwołania B. B., W. B., R. B., M. B., W. B. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. [...]/ w sprawie odmowy przyłączenia do działek nr 1684/3, 1684/2, 1684/4, 1685/5, 1685/2, 1685/3 poł. w R., obręb [...] przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka nr 674 poł. w R. – obręb [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, że Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2004 r. orzekł o zatwierdzeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i założonej ewidencji budynków Miasta [...], obręb [...]. W decyzji tej nie określono sposobu rozpatrzenia zastrzeżeń zgłoszonych podczas wyłożenia projektu operatu ewidencyjnego przez B. B., R. B., M. B., W. B., W. B. i P. B., żądających przyłączenia do własnych działek przylegającej do nich części drogi oznaczonej nr 674, poł. w obrębie [...]. Wyjaśniono, że sprawa zostanie rozpatrzona podczas modernizacji ewidencji gruntów obrębu [...]. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. /[...] / organ II instancji uchylił powyższą decyzję Starosty z dnia [...] marca 2004 r. w punkcie dotyczącym nierozpatrzenia zgłoszonych zastrzeżeń odnośnie przyłączenia do działek nr 1684/3, 1684/4, 1684/2, 1685/2, 1685/5, 1685/3 przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka nr 674, poł. w R., obręb [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w tym zakresie przez organ I instancji. Starosta po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. /[...] / odmówił przyłączenia do działek nr 1684/3, 1684/2, 1684/4, 1685/5, 1685/2, 1685/3 poł. w R., obręb [...] przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka nr 674 poł. w R., obręb [...]. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, że ze zgromadzonych w sprawie dokumentów nie wynika jednoznacznie, iż żądanie jest uzasadnione. Przedstawiciel Urzędu Miejskiego w [...] podał do protokołu, że Urząd jest zainteresowany utrzymaniem drogi oznaczonej jako ulica B. Od tej decyzji odwołanie złożyli B. B., R. B., M. B., W. B. i W. B., wnosząc o jej uchylenie, jako niezgodnej ze stanem faktycznym i prawnym oraz o przeprowadzenie ponownego postępowania celem ustalenia faktycznego przebiegu granicy między obrębami [...] i [...]. Zdaniem odwołujących się ustalenia organu I instancji są niezgodne ze stanem prawnym wynikającym z dokumentów archiwalnych, treści ksiąg wieczystych nr [...] i [...] oraz zeznaniami zainteresowanych. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym organ II instancji stwierdził, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. Nr 38, poz. 454/ w celu dostosowania ewidencji gruntów do obowiązujących przepisów oraz zapewnienia możliwości prowadzenia ewidencji gruntów i budynków w systemie informatycznym, została przeprowadzona modernizacja istniejącej ewidencji gruntów i założona ewidencja budynków Miasta [...], obręb [...]. Zebrane dokumenty wykazują, że przebieg granicy między obrębem [...]. a obrębem [...] wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej nie odbiega od stanu wykazanego na mapie ewidencyjnej z założenia ewidencji gruntów. Analizując stan prawny przedmiotowych nieruchomości organ I instancji ustalił, że w 1965 r. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości oznaczonej jako pb 252 i pgr 235, 236/1, 236/2, 236/3, 237 po połowie na rzecz J. B. i A. B. W wyniku podziału J. B. otrzymał pb 350 i 351 oraz pgr 236/2, 237/1 i łącznej powierzchni 0,6099 ha, natomiast A. B. – pgr 235/1, 235/2, 236/1, 237/2, 237/3 o łącznej powierzchni 0,61 ha. W 1966 r. pgr 237/1 własności J. B. podzieliła się na pgr 237/1 o pow. 0,5335 ha i pgr 237/4 o pow. 0,0280 ha i ta ostatnio wymieniona przyłączona została do drogi – obecnie ulica S. W 1970 r. dokonano podziału pgr 237/1 na parcele nr 237/4 i 237/5. Pgr 237/4 o pow. 0,1772 ha została przekazana na rzecz W. B., natomiast parcela nr 237/5 pozostała przy dotychczasowym właścicielu. Obecnie działka nr 1684/2, która powstała ze zmiany oznaczenia pgr 237/4 i ma powierzchnię 0,1772 ha, czyli identyczną z powierzchnią parceli, z której została utworzona. Wykonana synchronizacja stanu ewidencyjnego ze stanem katastralnym wykazała, że działka nr 674 poł. w R., obręb [...], stanowiąca drogę powstałą między innymi: - z części parcel pb 170, pgr 213/1, 213/2 poł. w W. objętych zaginionym lwh [...] gm. kat. W., - z części parceli nr 197 poł. w W. wydzielonej w wyniku reformy rolnej dla J. P. s. K., - z części pgr 237/4, 237/5 gm. kat. P., które były objęte KW nr [...], - z części parceli 236/1 gm. kat. P., która była objęta KW [...]. Powyższa synchronizacja została wykonana na odcinku drogi przyległej do działek odwołujących się. Podczas podziałów działek nr 1685, 1685/1, 1684/1 sporządzonych w latach 1990, 1994 i 2002 przedmiotem podziału były działki w granicach ewidencyjnych, nie obejmujące części przylegającej do nich drogi. Właściciele tak też przyjęli granice swoich działek podpisując protokół i nie wnosząc zastrzeżeń do stanu wykazanego na mapie ewidencyjnej, stan ten został ujawniony w księgach wieczystych. Przeprowadzona na gruncie rozprawa administracyjna wykazała, że działki odwołujących się od strony ul. B. /działka nr 674/ są częściowo ogrodzone. Wnieśli oni zgodnie o włączenie do ich własnych działek przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka nr 674. Nadto W. B. podał, że pomiędzy P., a W. znajdowała się nieruchomość oznaczona jako parcele katastralne nr 213/1, 213/2, pb 170 stanowiące własność osoby pochodzenia żydowskiego, które po wojnie nabył jego ojciec. Z arkusza posiadłości gruntowej nr 25 wydanego przez Archiwum Państwowe w [...], na prośbę Starostwa Powiatowego, wynika, że posiadaczami pgr nr 213/1, 213/2, pb 170 są L. L. w ½ cz., S. L. w ¼ cz., B. O. w ¼ cz. i jednocześnie zawarta w nim jest informacja, że parcele te były objęte księgą gruntową nr [...], która zaginęła podczas działań wojennych. Przedstawiciel Urzędu Miasta oświadczył podczas rozprawy, że Gmina [...] zainteresowana jest utrzymaniem tej działki jako drogi publicznej nazwanej ulicą B. /nie odnosząc się do stanu prawnego spornego jej odcinka/. Reasumując należy uznać, że w skład spornej części działki nr 674 stanowiącej drogę wchodzą jedynie części parcel katastralnych, które stanowiły własność rodziny B. oraz części parcel objętych zaginionym lwh [...] gm. kat. W. i część parceli wydzielonej w wyniku reformy rolnej na rzecz J. P. Nadto organ II instancji podkreślił, że zmiana granic i powierzchni może nastąpić przez podział działki, zmianę granic w wyniku przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego, wywłaszczenia części nieruchomości, w wyniku działania sił przyrody, sprostowania oczywistych omyłek kreślarskich, rachunkowych czy pomiarowych. Wprawdzie organ I instancji uznał, że omawiana część działki nr 674 przylegająca do nieruchomości skarżących powstała z części parcel gruntowych, które stanowiły własność rodziny B., to jednak brak jest podstaw do wprowadzenia wnioskowanych zmian. Zapisy w ewidencji gruntów mają charakter techniczno-deklaratoryjny, dokonywane zmiany nie mogą rozstrzygać o prawie własności ani o jego zasięgu, zwłaszcza gdy kwestie te są sporne. W niniejszym przypadku taki spór istnieje, bowiem Gmina jest zainteresowana władaniem omawianą drogą. Odnośnie działek odwołujących się nie można kategorycznie stwierdzić, że ich żądanie jest merytoryczne nieuzasadnione. Należy tylko uznać, iż spór o przebieg granicy między ich działkami a działką nr 674 poł. w obrębie [...] nie pozwala wprowadzić wnioskowanych zmian w myśl przepisów w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Spór o przebieg granicy może być rozstrzygnięty w odrębnym postępowaniu rozgraniczeniowym /przeprowadzonym przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta/ na wniosek i koszt zainteresowanych stron. Z kolei wydana w tej sprawie decyzja będzie mogła stanowić podstawę ewentualnego wprowadzenia zmian odnośnie działek odwołujących. W rezultacie organ I instancji po rozpatrzeniu zastrzeżeń wniesionych przez odwołujących się do projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków miasta R. – obręb [...] słusznie odmówił przyłączenia do ich działek poł. w obrębie [...] przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka 674 poł. w obrębie [...]. Opisaną decyzje zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie B. B., W. B., R. B., M. B. i W. B., wnosząc: 1/ o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. /[...] /, 2/ o nakazanie Staroście przywrócenia na mapach ewidencyjnych stanu dotyczącego ich działek zgodnego ze stanem prawnym wynikającym z dokumentów sądowych, tj. plan sytuacyjny z 1956 r. pgr 235, 236/1, 236/2, 236/3, 237 i pb 252, odpisu ksiąg wieczystych nr [...] i [...], 3/ o zakazanie Staroście dokonywania zmian na mapach ewidencyjnych i innych dokumentach bez stosownych decyzji, postanowień i zaniedbania właścicieli gruntów, 4/ o zasądzenie kosztów postępowania wg norm obowiązujących. Uzasadniając skargę skarżący w szczególności podali, że na przełomie lipca i sierpnia 2003 r. zapoznali się z projektem operatu opisowo-kartograficznego obrębu [...] i zauważyli wówczas, że powierzchnia ich działek widocznie się zmniejszyła – z 0,61 ha na 0,52 ha i z 60a 99m2 na 56a, zaś rzeczywista szerokość rowu wzdłuż przedmiotowego odcinka granicy wynosi ok. 3,5m, a na mapach ewidencyjnych aż 6m. Nowo wykazana droga została poszerzona kosztem ich gruntu, co spowodowało przesunięcie linii granicy obrębu [...] i [...] w ich stronę /czyli na ich niekorzyść/. Organ I instancji, mimo wskazań zawartych w decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r. /[...] / WINGiK nie doprowadził do ustalenia przebiegu granicy obrębu [...] i [...] ani też nie ustalił i nie wskazał dokumentów jako podstawy uzasadniającej wydzielenie części gruntu z działek B. na utworzenie drogi gminnej. Zdaniem skarżących dokonane ustalenia potwierdziły słuszność ich uwag i zastrzeżeń oraz zasadność żądania przywrócenia stanu ewidencyjnego ich działek ze stanem prawnym /wpisy w Kw [...] i [...], wyrys mapy katastralnej z 1956 r.[...] , zeznania świadków/. W zaistniałej sytuacji skoro brak jest dokumentów uzasadniających wydzielenie części gruntu z ich działek i utworzenie drogi gminnej, a geodeta E. S. bez upoważnienia Burmistrza [...] wyraża zainteresowanie utrzymaniem drogi /działka nr 674 p.n. ulicy B./, powstaje wątpliwość, czy przesunięcie wyrysowanej linii na mapach ewidencyjnych wskazujących granicę [...] i [...] nie zostało dokonane rozmyślnie bądź nie jest wynikiem błędu, bądź podania niewłaściwych danych. Sprowadzenie zgłoszonych przez nich uwag i zastrzeżeń wyłącznie do sporu o przebieg granicy jest próbą obciążenia ich kosztami "za czyjeś manipulacje". Zauważyć też należy, że wydzielona część gruntu z ich działek została włączona do fikcyjnie utworzonej drogi gminnej, której władaniem wykazuje zainteresowanie w/w przedstawiciel Gminy [...]. Brak jest jednak wykazania zainteresowania uregulowania stanu prawnego tej drogi. Rozstrzygnięcie rzekomego sporu ciążyłoby na Burmistrzu [...], który nie może występować w imieniu Gminy jednocześnie jako strona i jako organ uprawniony do przeprowadzenia rozgraniczenia. Nieuprawnione wydaje się też zamierzenie Starosty, by z urzędu złożyć wnioski do ksiąg wieczystych o zmianę wpisu w dziale I "jako sposobu na pozbycie się problemu powstałego przecież nie z winy właścicieli gruntów". Reasumując skarżący stwierdzili, że Gmina nie nabyła części ich gruntu pod przedmiotową drogę, a granica W. w operacie ewidencji gruntów została przesunięta na obręb [...]. Linie na mapach wskazujące granicę rzekomo drogi gminnej /działka nr 674/ zostały błędnie wyrysowane bez jakichkolwiek podstaw, decyzji czy postanowień, a powierzchnie ich działek przylegające do tej drogi bez uzasadnienia zmniejszone. O wprowadzonych zmianach w operacie ewidencji gruntów nie byli informowani i nie uczestniczyli jako strony w postępowaniach dotyczących podziału ich nieruchomości. Wnioski skargi są więc uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw. Z mocy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej /§ 1/, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Stąd też żądanie skarżących – punkt 1 i 2 petitum skargi – nie może być uwzględnione, gdyż takie rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach tych sądów. Przy dokonywaniu kontroli zaskarżonych decyzji, czyli ich zgodności z przepisami prawa materialnego i przepisami o postępowaniu administracyjnym, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną /art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270/. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 powyższej ustawy. W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 tej ustawy, skarga podlegała oddaleniu. Z akt administracyjnych nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2004 r. /[...] / w trybie art. 138 § 2 k.p.a. została wzruszona decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca 2004 r. /[...] / o zatwierdzeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków miasta R. – obręb [...], w punkcie dotyczącym nierozpatrzenia zgłoszonych przez B. B., R. B., M. B., W. B., W. B., P. B. zastrzeżeń odnośnie nieprzyłączenia do ich własnych działek nr 1684/3, 1684/4, 1684/2, 1685/5, 1685/2, 1685/3 przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka nr 674, poł. w R. obręb [...]. Uzasadnienie tej decyzji zawierało w swej treści wskazanie dla organu prowadzącego ewidencję gruntów, by zbadał i ustalił przebieg granicy obrębów [...] i [...] oraz ocenił czy wyniki poczynionych ustaleń mogą stanowić wystarczającą podstawę do dokonania żądanej zmiany w przedmiotowych działkach poł. w obrębie [...]. Przeprowadzone następnie przez organ I instancji postępowanie wyjaśniające skutkowało podjęciem rozstrzygnięcia – zakwestionowanego z kolei niniejszą skargą – odmawiającego przyłączenia do obiektu nr 1684/3, 1684/2, 1684/4, 1685/5, 1685/2, 1685/3, poł. w R. obręb [...] przylegającej do nich części drogi oznaczonej jako działka nr 674, poł. w R. obręb [...]. Z przepisów art. 20, 22 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm./ wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko zbiorem informacji oraz danych o gruntach i budynkach, które stanowią podstawę planowania gospodarczego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami /art. 21 ust. 1 ustawy/. Co do gruntów zawiera ona informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, właścicielach i władających. Spełnia ona funkcje informacyjno-techniczne, rejestrując stany prawne ustalone w innym trybie /i przez inne organy/. Nie rozstrzyga ona sporów o prawo do gruntu ani też takich praw nie nadaje. Ewidencja ta winna być utrzymywana w stanie aktualności /art. 20 cyt. ustawy w zw. z § 44 ust. 2 i 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów – Dz. U. Nr 38, poz. 454/, co należy do zadań starosty /winien on dokonywać zmian zapewniających aktualność ewidencji/. Aktualizacja zaś zawartych w niej danych następuje na podstawie przedłożonych dokumentów – prawomocnych orzeczeń, decyzji, aktów normatywnych ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów /art. 20 w zw. z art. 23 cyt. ustawy i § 46 powyższego rozporządzenia/. Oznacza to, że w toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących wspomnianych wyżej danych /vide wyrok NSA II SA 566/99, Zbiór orzecznictwa komputerowego Lex 46217, II SA 862/00 Lex 53361/. Przenosząc to wszystko, co wyżej powiedziano, do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy – podzielając tym samym pogląd zaskarżonej decyzji – że spór o przebieg granicy między działkami nr 1684/3, 1684/2, 1684/4, 1685/5, 1685/2, 1685/3 obr. [...], stanowiącymi własność strony skarżącej, a działką nr 674 obr. [...], we władaniu Gminy [...], nie pozwala organowi prowadzącemu ewidencję gruntów na przyłączenie do w/w działek strony skarżącej przylegającej do nich części działki nr 674 /drogi/. Materiał zebrany w sprawie w szczególności bowiem potwierdza, że w toku postępowania wyjaśniającego organ I instancji stosując się do wskazań zawartych w decyzji WINGiK z dnia [...] czerwca 2004 r. /[...] / - zbadał i następnie ustalił, iż przebieg granicy między obrębem [...], a obrębem [...] wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej nie odbiega od stanu wykazanego na mapie ewidencyjnej z założenia ewidencji gruntów /1968 r./. Droga /działka ewidencyjna nr 674/ przebiegająca wschodnim krańcem działek nr 1684/3, 1684/2, 1684/4, 1685/5, 1685/2, 1685/3, zgodnie z przebiegiem granic w/w obrębów ewidencyjnych, jest położona na trenie obrębu [...]. Wykonana również przez organ I instancji synchronizacja stanu ewidencyjnego ze stanem katastralnym działki nr 674 /na odcinku przylegającym do w/w działek własności strony skarżącej/ wykazała, że powstała ona jedynie z części parcel katastralnych, które stanowiły własność rodziny B. /części pgr 237/4, 237/5 i części parceli 236/1 gm. kat. P., objęta Kw Nr [...] i [...]/ oraz z części parcel pb 170, pgr 213/1, 213/2 objętych zaginionym lwh [...] gm. kat. W. i z części parceli nr 197, poł. w W., wydzielonej w wyniku reformy rolnej dla J. P. Z kolei podczas podziałów działek nr 1685, 1685/1, 1684/1 – w latach 1990, 1994, 2002 – podlegały mu działki w granicach ewidencyjnych, a więc nie obejmujące przylegającej do nich części drogi /działki nr 674/ i tak też granice działek zostały przyjęte przez ich właścicieli /protokół podpisano bez zastrzeżeń/, a następnie stan ten został ujawniony w księgach wieczystych. Nie budzi zatem jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że istotnie istnieje spór o przebieg granicy między działkami obr. [...]- [...], stanowiącymi własność strony skarżącej i zainteresowanej przyłączeniem do jej działek części działki nr 674 /drogi/, a działką nr 674 obr. [...], we władaniu Gminy [...]. Przyznają to bez wątpienia również skarżący, stwierdzając chociażby w skardze, że droga została poszerzona kosztem ich gruntu, a więc "na ich niekorzyść". Spór graniczny jest sporem o własność, a dla tych spraw, w świetle wcześniejszych rozważań, droga przed organami prowadzącymi ewidencję gruntów jest niedopuszczalna. Rozgraniczenie bowiem prowadzi się w odrębnym postępowaniu na wniosek zainteresowanych stron i dopiero jego wyniki wprowadza się do zasobów ewidencji gruntów. W rezultacie więc Sąd nie znajduje żadnych podstaw do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2004 r. Tym samym niezasadny jest wniosek skargi dotyczący uchylenia tych decyzji. Dlatego skarga została oddalona w myśl art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.