II SA/Rz 671/07

Dnia 31 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. Rz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2008 roku, sygn. akt II SA/Rz 671/07 oddalającego skargę S. Rz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2007 roku, nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej modernizacji ewidencji gruntów i budynków -postanawia- odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem wydanym i ogłoszonym na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 roku, sygn. akt II SA/Rz 671/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S. Rz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2007 roku, nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca nie stawiła się na rozprawie mimo prawidłowego zawiadomienia o jej terminie. W dniu 25 stycznia 2008 roku skarżąca nadała do tutejszego Sądu sporządzone przez siebie pismo oznaczone jako zażalenie na oddalenie jej skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego pisma skarżąca jednoznacznie zakwestionowała wyrok Sądu z dnia 22 stycznia 2008 roku, sygn. akt II SA/Rz 671/07, oddalający jej skargę na wyżej powołaną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Następnie w dniu 28 stycznia skarżąca złożyła wniosek o doręczenie jej wyroku z dnia 22 stycznia 2008 roku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż pismo skarżącej z dnia 25 stycznia 2008 roku oznaczone jako zażalenie, Sąd potraktował jako skargę kasacyjną. Podstawą do takiego założenia jest fakt, że wyłącznie ten środek prawny – przy jego skutecznym wniesieniu – mógłby doprowadzić do takich skutków procesowych, które realizowałyby oczekiwania skarżącej ujawnione w przedmiotowym piśmie. Jednoznaczność jego treści nie pozwala wątpić, iż wolą skarżącej jest wzruszenie wyroku z dnia 22 stycznia 2008 roku. Wychodząc z takiego założenia należy zatem przejść do oceny skuteczności wniesionej skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika z treści przepisu, wniesienie skargi kasacyjnej możliwe jest jedynie wówczas, gdy odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został stronie doręczony, albowiem tylko wtedy, termin do wniesienia tego środka w ogóle rozpoczyna swój bieg. Brak uzasadnienia wyroku stanowi inną przyczynę niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt GZ 25/2004, publ. ONSAiWSA 2005/1 poz. 12. Wskazane uchybienie jest nieusuwalne i w konsekwencji bezprzedmiotowym czyni ocenę skargi kasacyjnej w oparciu o dalsze przesłanki warunkujące jej dopuszczalność. Przedstawione rozważania w relacji do okoliczności niniejszej sprawy mają ten skutek, że stanowią podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej S. Rz.. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wraz z wezwaniem na rozprawę została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę – k. 20 i 22 akt sądowych. O tym, że skarżąca pouczenie to zrozumiała świadczy fakt, że w ustawowym terminie wniosek taki, został przez nią złożony. Niemniej, wniesienie skargi kasacyjnej przed dokonaniem tej czynności a limine pozbawiło ją skuteczności. Podsumowując należy więc stwierdzić, iż skarga kasacyjna S. Rz. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Końcowo trzeba też zaznaczyć, iż z uwagi na wyżej wskazaną wadliwość skargi kasacyjnej, Sąd nie badał jej pod kątem innych, przewidzianych dla niej przepisami P.p.s.a wymogów, w tym tych, o jakich mowa w art. 175 P.p.s.a. Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza, iż odrzucenie skargi kasacyjnej niniejszym postanowieniem nie pozbawia skarżącej możliwości ponownego jej wniesienia po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z orzeczeniem. O terminie i sposobie dokonania tej czynności skarżąca zostanie szczegółowo pouczona wraz z doręczeniem ww. dokumentów. Mając całość powyższego na uwadze, Sąd w oparciu o art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.