II SA/Rz 671/13

z dnia 16 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić Spółdzielni [...] kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem wpisu od cofniętej skargi. Decyzją z [...] lipca 2007 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z [...] czerwca 2007 r. nr [...] znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie [...] pozwolenia na budowę Trasy [...] w S. etap [...], odcinek [...]. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wniosła Spółdzielnia [...], domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z 8 kwietnia 2009 r. II SA/Rz 749/07 Sąd zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na śmierć uczestników postępowania, po czym podjął je postanowieniem z 27 sierpnia 2009 r., a sprawę zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 686/09. Z uwagi jednak na śmierć kolejnych uczestników postępowania sądowego postanowieniem z 28 września 2010 r. II SA/Rz 686/09 ponownie zawieszono postępowanie sądowe. Po ustaleniu następców prawnych zmarłych uczestników postępowania Sąd wystosował do strony skarżącej pismo z 22 maja 2013 r. z zapytaniem, czy wobec czasu trwania postępowania związanego zasadniczo z ustalaniem następców prawnych zmarłych uczestników postępowania Spółdzielnia podtrzymuje skargę i ją popiera. W odpowiedzi na ponaglenie z 2 lipca 2013 r. do udzielenia odpowiedzi na pismo z 22 maja 2013 r. Spółdzielnia [...] w piśmie z 8 lipca 2013 r. nr [...] powiadomiła Sąd, że skargi na opisaną na wstępie decyzję nie podtrzymuje. Postanowieniem z 16 lipca 2013 r. II SA/Rz 686/09 Sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe, a sprawę zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 671/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe inicjowane jest skargą, wnoszoną przez uprawnionego w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a.". Do czasu wydania wyroku skarżący jest dysponentem skargi, dlatego w myśl art. 60 p.p.s.a. może on skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że Sąd uzna je za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że oświadczenie strony skarżącej - Spółdzielni [...], wyrażone w piśmie z 8 lipca 2013 r. ocenić należało przez pryzmat dyspozycji art. 60 p.p.s.a. Stanowiło ono oświadczenie o cofnięciu skargi. Postępowanie sądowe zainicjowane zostało w 2007 r., przy czym przez większość czasu pozostawało zawieszone z uwagi na konieczność ustalenia przez Sąd następców prawnych zmarłych uczestników. W tym stanie sprawy przed podjęciem postępowania obowiązkiem Sądu było ustalenie, czy z uwagi na znaczny upływ czasu od daty zaskarżenia decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2007 r. strona skarżąca nadal podtrzymuje skargę i ją popiera, tzn. jest nadal zainteresowana poddaniem ww. decyzji kontroli sądowoadministracyjnej. W piśmie z 8 lipca 2013 r. Spółdzielnia wyraziła stanowisko, że skargi tej na obecnym etapie postępowania nie podtrzymuje. Zatem postępowanie sądowe należało umorzyć, a nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek określonych w art. 60 p.p.s.a. Tym samym Sąd związany był cofnięciem skargi i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II postanowienia, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.