II SA/Rz 672/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr/ po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G.sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Izby Celnej w P. z dnia [..] maja 2010r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na zmianę miejsca urządzenia i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wniosku skarżącego w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. W dniu [..] czerwca 2010r. G. sp. z o.o. z/s w K. złożył skargę na decyzję Izby Celnej w P. z dnia [..] maja 2010r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na zmianę miejsca urządzenia i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W skardze zawarł wniosek o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu z pytaniem prawnym i prejudycjalnym zaproponowanej przez siebie treści (k.25 skargi). W piśmie z dnia [..] listopada 2010r. skarżący zawarł wniosek o zawieszenie postępowania argumentując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 wystąpił z pytaniem prejudycjalnym do ETS w sprawie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany lokalizacji punktów gry, czyli w sprawie analogicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek należało oddalić wobec braku przesłanek do zawieszenia postępowania. Zgłoszony przez pełnomocnika skarżącego wniosek odnosi się do tzw. fakultatywnej podstawy zawieszenia postępowania. Art. 125 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a.") stanowi, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie z wymienionej przyczyn następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu. Nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania, gdy można samodzielnie dokonać ustaleń potrzebnych do rozstrzygnięcia sprawy. Wskazana podstawa zawieszenia jest w doktrynie i orzecznictwie określana jako przyczyna prejudycjalna, a jej istota sprowadza się do tego, że rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania wtedy, gdy rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania. Przyjęte w analizowanym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjonalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej, a Sąd rozpoznający sprawę nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego. Ponadto z art. 178 ust. 1 Konstytucji wyraźnie stanowi, że sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom, a art. 8 ust.2 Konstytucji stanowi, że przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej. W tych warunkach każdy Sąd jest obowiązany, a nie tylko uprawniony, do takiej wykładni prawa, aby była ona zgodna z zasadami hierarchicznej wykładni przepisów prawa oraz wykładni uwzględniającej wartości konstytucyjne; sędziowie winni dążyć do samodzielnego rozstrzygania wszystkich zagadnień faktycznych i prawnych związanych z rozpoznawaną sprawą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.06.2000r., sygn. akt I KZP 14/2000; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28.06.2000r., sygn. akt K.25/99). Sąd stwierdza, że zawieszenie postępowania nie jest celowe i negatywnie wpłynie na jego ekonomię. Sprawa sądowoadministracyjna powinna bowiem być rozstrzygnięta, jeżeli nic nie stoi temu na przeszkodzie, na pierwszym posiedzeniu (art.7 p.p.s.a.), a każda ze stron ma prawo rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji). Zarzuty stawiane przez skarżącego przeciwko poszczególnym regulacjom prawnym zawartym w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. 2009, nr 201, poz.1540, ze zm.) mogą i będą rozstrzygnięte w niniejszej sprawie. Fakt wystąpienia przez WSA w Gdańsku z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej Europejski Trybunał Sprawiedliwości) nie może stanowić dla niniejszego postępowania podstawy jego zawieszenia, gdyż pytanie to skierowano w innej sprawie i przez inny Sąd (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lipca 2004 r., GSK 310/2004, ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 73). Nie jest taką podstawą także pytanie prawne skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010r., sygn. akt II SA/Po 549/10, do Trybunału Konstytucyjnego; wynikające z niego zagadnienie nie uzależnia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a kwestię konstytucyjności wskazanych przez skarżącego przepisów Sąd samodzielnie rozstrzygnie przy finalnym rozstrzyganiu tej sprawy. Warto zatem przypomnieć o kontrolnym charakterze postępowań w sprawach sądowoadministracyjnych wynikającym z art. 3 ust.1-2 p.p.s.a. i art. 184 Konstytucji. Z tych względów Sąd oddalił zgłoszony wniosek orzekając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.; postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 131 p.p.s.a.