II SA/Rz 674/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala- Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. G. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2006r. znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 1999r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. S.A. [...] pozwolenia na budowę sieci energetycznej kablowej SN i NN w rejonie uli A., C., B., Z., K., W., M. w P. Odwołanie od tej decyzji wniosła J. G. domagając się zmiany decyzji Prezydenta Miasta o odmowie wznowienia postępowania. Podniosła, że zgodę na budowę linii energetycznej wyraził mąż, gdyż był przeświadczony, że udziela zgody na przyłącz do budynku, a nie prowadzenie linii energetycznej do innych posesji po jego działce. Nigdy nie okazano planu pokazujące przebieg projektowanej linii. Powyższą sytuację należy zakwalifikować jako wadę oświadczenia woli w rozumieniu art. 84 k.c. Skarżąca oświadczyła, że do 2004r. była współwłaścicielką działki, po której miała przebiegać inwestycja i nigdy nie wyrażała zgody na taką inwestycję, tym samym nie brała udziału w postępowaniu, co po myśli art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest przesłankę do wznowienia postępowania. Roboty budowlane wykonano pod nieobecność skarżącej. Przewód energetyczny wkopano zbyt płytko i pomimo interwencji nie został usuniety. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania. Wyjaśnił, że wszystkie strony postępowania brały w nim udział i mogły wnosić swoje uwagi i zastrzeżenia, które jak wynika z dokumentów archiwalnych zostały uwzględnione. Z dokumentacji geodezyjnej wynika, że zgody na położenie kabla udzielił mąż skarżącej - współwłaściciel nieruchomości. Doręczenie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę osobiście potwierdziła J. G. Sporny kabale przebiega wzdłuż linii rozgraniczającej drogi i nie narusza działki skarżącej. W przypadku "realizacji kabla" niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją fakt ten należy zgłosić organowi nadzoru budowlanego, a w razie naruszenia własności wystąpić na drogę postępowania przed sądami powszechnymi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca J. G. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i wskazując na zarzuty zawarte w odwołaniu. Na ich poparcie dołączyła odpis z KW nr [...], iż wraz z nieżyjącym już mężem była współwłaścicielką nieruchomości. Kategorycznie stwierdziła, że nigdy nie odbierała żadnej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego kabla. O wykonanych robotach dowiedziała się po ich zakończeniu to jest po 7 listopada 2005r., a wniosek o wznowienie postępowania złożyła 7 grudnia 2005r., dlatego też nie miało miejsce uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Zaskarżona decyzja nie uwzględnia istotnych dla sprawy okoliczności (strona nie brała udziału w postępowaniu) i oparta została na nieprawdziwych okolicznościach faktycznych i prawnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, że kabel ułożono w odległości 1,5m od granicy działki skarżącej, zatem nie narusza jej własności. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2006r. skarżąca oświadczyła, że sporny kabel wkopano na jej działce około 60-80 cm od granicy w głąb działki. Na wniosek o skontrolowanie zrealizowanej inwestycji Powiatowy Inspektor Budowlany [...] w piśmie z dnia 18 kwietnia 2006r. nr [...] poinformował, że kabel wykonano zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji (postanowienia) lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane w art. 156 k.p.a., lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna. Skargą objęta jest decyzja o odmowie wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym postępowaniem, w którym badaniu podlega decyzja ostateczna wyłącznie z przyczyn określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Uruchomienie postępowania wznowieniowego obwarowane jest też zaistnieniem wielu okoliczności procesowych, w tym między innymi z zachowaniem terminu do wniesienia podania o wznowienie, który to termin został określony w art. 148 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca domaga się wznowienia postępowania z tej przyczyny, że nie brała jako strona udziału w postępowaniu administracyjnym, bo jako współwłaścicielka nieruchomości nie wyraziła zgody na realizację inwestycji na tej nieruchomości. We wniosku nie wskazała przesłanki wznowieniowej, natomiast w odwołaniu jak i w skardze stwierdziła, że domaga się wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Konsekwencją tej przesłanki jest po pierwsze to, że wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie na wniosek strony (art. 147 k.p.a.), a po drugie podanie o wznowienie postępowania z tej właśnie przyczyny winno być wniesione w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (148 § 2 k.p.a). Organy prowadzące sprawę podjęły działania celem ustalenia, kiedy strona dowiedziała się o decyzji, której dotyczy podanie o wznowienie. Skarżąca w protokole z dnia 31 stycznia 2006r. oświadczyła, że o decyzji, którą zostało zakończone postępowanie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę sieci energetycznej kablowej dowiedziała się 2002r., kiedy wykonywano przyłącz do budynku przy ul. B. [...] w P. Materiał dowodowy zgromadzony w aktualnie kontrolowanym postępowaniu dowodzi, że decyzję o pozwoleniu na budowę sieci energetycznej kablowej osobiście odebrała J. G. 25 maja 1999r. Zatem strona nie tylko dowiedziała się o decyzji, ale decyzja była doręczona stronie w sposób prawem przewidziany. W tej sytuacji potwierdzenie odbioru decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 1999r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę sieci energetycznej kablowej SN i NN jest datą powzięcia wiadomości o decyzji bez względu na fakt, czy strona się z nią zapoznała, czy też nie. Ważne jest, że decyzja do strony doszła w taki sposób, że mogła się z nią zapoznać i ewentualnie skorzystać ze środków zaskarżenia wymienionych w pouczenia tej decyzji. Oryginał zwrotnego potwierdzenia doręczenia decyzji skarżącej znajduje się w aktach sprawy sądowoadministracyjnej o sygn. akt II SA/Rz 670/06, do której dołączone są akta administracyjne sprawy zakończonej wydaniem wyżej wymienionego pozwolenia na budowę. Przedstawione okoliczności jednoznacznie wskazują, że strona dowiedziała się o decyzji w 1999r., zatem złożenie podania o wznowienie postępowania w 2005r. wskazuje, że nastąpiło ze znacznym uchybieniem terminu, a strona nie wnosiła o jego przywrócenie. Kwestia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania została jednoznacznie oceniona przez orzecznictwo Naczelnego Sadu Administracyjnego jak i wojewódzkich sądów administracyjnych. Wniesienie podania o wznowienie postępowania z przekroczeniem terminu, gdy strona nie wnosiła o jego przywrócenie musi skutkować wydaniem decyzji, o której mowa w art. 149 § 3 k.p.a., to jest odmową wszczęcia postępowania o wznowienie (patrz wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.12.2005r. sygn. akt VII S.A./Wa 948/05 Komputerowy System Informacji Prawnej LEX nr 190883; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11.02.1005r. sygn. akt VI SA/Wa 291/04 LEX nr 165013; Wyrok NSA z 23.04.2002r. sygn. akt IV S.A. 1439/99 LEX nr 80588). Organy prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania. W tym kontekście nie są zasadne zarzuty skarżącej, że zachowała termin do wniesienia podania, bo uczyniła to w okresie jednego miesiąca od wykonania na jej działce robót przez inwestora, co miało miejsce 7 listopada 2005r., a podanie wniosła 7 grudnia 2005r. Jak to już zostało wyjaśnione termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania biegnie od daty powzięcia wiadomości o decyzji, a data ta w świetle zgromadzonego przez organy materiału dowodowego jest bezsporna. Sąd zauważył też naruszenie prawa w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego, bo skarżąca jak i inwestor byli słuchani w różnych terminach, przez co zostali pozbawieni możliwości zadawania pytań, a przed wydaniem decyzji organ nie wezwał stron do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym (art. 10 § 1 oraz art. 79 k.p.a.) Biorąc jednak pod uwagę fakt, że niesporna jest data powzięcia wiadomości przez skarżąca o decyzji Sąd doszedł do przekonania, że wskazane naruszenia przepisów postępowania nie miało to wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił jako nieuzasadnioną.