II SA/Rz 675/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Marcin Kamiński AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Komisji Stypendialnej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r.; II. zasądza od Wyższej Szkoły [....] w [...] na rzecz skarżącej A. D. kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 675/21 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2021r. nr [...] Odwoławcza Komisja Wyższej Szkoły [...], po rozpoznaniu odwołania A.D., utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej [...] w [...] z [...] grudnia 2020r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora na rok akademicki [...]. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z 7 października 2020r. A.D. zwróciła się do Komisji Stypendialnej [...] w [...] o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki 2020/2021 z uwagi na wyróżniające się wyniku w nauce oraz osiągnięcia sportowe. Decyzją z [...] grudnia 2020r. Komisja Stypendialna [...] w [...] odmówiła przyznania wnioskowanego stypendium. W podstawie prawnej decyzji odmownej Komisja powołała art. 86 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 w związku z art. 86 ust. 1 pkt 1, art. 88, art. 92 ust. 1 i ust. 3, art. 93 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 94 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2020 poz. 85 ze zm., dalej: u.s.w.), art. 104 1, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz § 7-40 regulaminu świadczeń dla studentów [...] w [...] z dnia 27 maja 2020 r. (dalej: Regulamin) i zarządzenie nr 158/2020 Rektora [...] w [...] z dnia 8 grudnia 2020 r. w sprawie wysokości świadczeń dla studentów [...] w [...] w roku akademickim 2020/2021. W uzasadnieniu Komisja przytoczyła treść art. 91 ust. 1 i ust. 3 u.s.w. oraz § 26 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów, z których wynika, że stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Za uzyskaną średnią ocen oraz dodatkowe, udokumentowane przez studenta osiągnięcia przyznaje się punkty (zgodnie z załącznikiem nr 3a i 3b do Regulaminu świadczeń). Komisja wyjaśniła, że grupa studentów uprawniona do otrzymania stypendium ustalana jest na podstawie listy rankingowej, odrębnie dla każdego kierunku, bez podziału na lata studiów i formę studiów, utworzonej według sumy punktów uzyskanych za wszystkie rodzaje osiągnięć, branych pod uwagę przy ubieganiu się o stypendium, tj. za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne i osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie, co najmniej na poziomie krajowym. Komisja wskazała, że średnia ocen skarżącej wyniosła 4.26. Suma punktów za średnią ocen oraz udokumentowane i uznane przez Komisję Stypendialną osiągnięcia naukowe, artystyczne i osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym wyniosła 56. Minimalna liczba punktów, niezbędna do otrzymania stypendium rektora na kierunku zarządzanie/II stopnia/stacjonarne/profil praktyczny w roku akademickim 2020/2021 wyniosła 58.1. Na podstawie uzyskanej łącznej liczby punktów (56 pkt.), skarżąca została sklasyfikowana na liście rankingowej na 24 miejscu i tym samym znalazła się poza grupą 20 najlepszych studentów na tym kierunku i poziomie studiów. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzuciła, że za osiągnięcia sportowe wskazane we wniosku nie zostały przyznane należne punkty. Skarżąca przedstawiła okoliczności rozgrywek w Pucharze Polski wskazując w szczególności, że grając w drużynie [...], po pokonaniu w półfinale Pucharu Polski Vice Mistrza polskiej ekstraklasy awansowała do ścisłego finału najlepszych czterech zespołów w kraju z najwyższej klasy rozgrywkowej. Jako jedyny zespół w Polsce na tym prestiżowym turnieju reprezentowała pierwszoligowy [...]. Finał Pucharu Polski odbywał się w formie dwu dniowego turnieju. W pierwszym dniu drużyna przegrała mecz ze zespołem [...] Mistrza Polski ekstraklasy. W związku z powyższym drużyna została sklasyfikowana na 3 miejscu w klasyfikacji generalnej. Niestety we wniosku nie zostały przyznane punkty za Finał Pucharu Polski i za uzyskanie w klasyfikacji generalnej 3 miejsca, tylko za sam udział, czyli za pierwszą część całego turnieju. Kolejnym turniejem o charakterze centralnym, w którym skarżąca brała udział były Letnie Grand Prix Pucharu Polski w pitce siatkowej plażowej. Były to półfinały całego turnieju rozgrywane w [...], w którym występowały drużyny z całej Polski. Finalnie drużyna skarżącej uplasowała się na miejscach 5-8. W ocenie skarżącej wskazane wyżej osiągnięcia zostały błędnie ocenione. Wraz z odwołaniem skarżąca przedstawiła skorygowane zaświadczenie, zawierające dodatkowe informacje, jak również opis pozostałych osiągnieć. Opisaną na wstępie decyzją z [...] lutego 2021r. Komisja Odwoławcza [...] w [...] utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu ponownie przywołano treść art. 91 ust. 1, ust. 3 u.s.w. oraz § 26 Regulaminu. Wskazano również, że za uzyskaną średnią ocen oraz dodatkowe, udokumentowane przez studenta osiągnięcia przyznaje się punkty, zgodnie z załącznikiem nr 3a i 3b do Regulaminu świadczeń. Grupa studentów uprawniona do otrzymania stypendium ustalana jest na podstawie listy rankingowej, odrębnie dla każdego kierunku, bez podziału na lata studiów i formę studiów, utworzonej według sumy punktów uzyskanych za wszystkie rodzaje osiągnięć branych pod uwagę przy ubieganiu się o stypendium, tj. za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne i osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie, co najmniej na poziomie krajowym. Komisja odwoławcza wskazała ponadto, że zgodnie z § 33 ust. 5 Regulaminu, od decyzji Komisji Stypendialnej przysługuje odwołanie do Odwoławczej Komisji Stypendialnej. Ponownie stwierdzono, że skarżąca zastała sklasyfikowana na 24 miejscu listy rankingowej a zatem poza grupą 20 najlepszych studentów uprawnionych do stypendium. A.D., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na powyższą decyzję Komisji Odwoławczej, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Komisji Stypendialnej [...] w [...], a także o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm prawem przepisanych Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, których naruszenie miało wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 91 ust. 1 u.s.w. w zw. z § 26 ust. 1 Regulaminu, poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy z przedłożonych dokumentów, zwłaszcza zaświadczenia [...] z 17 grudnia 2020 roku wynika, że skarżąca zdobyła miejsce medalowe rozgrywek Pucharu Polski na szczeblu centralnym (warte 65 punktów), uczestniczyła w rozgrywkach I Ligi Siatkówki (warte 5 punktów), uczestniczyła w innych zawodach rangi krajowej (Letnie Grand Prix Polski w piłce plażowej - warte 5 punktów) oraz osiągnęła średnią ocen 4,26 (warte 26 punktów), co implikowało, że skarżąca powinna uzyskać 101 punktów, a nie jak wskazano w decyzji - 56 punktów - a więc więcej, niż minimalna określona przez organ ilość 58,1 punktu. Błędna punktacja spowodowała nieprzyznanie skarżącej stypendium rektora na rok akademicki 2020/2021. Skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, których naruszenie mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.: - art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 k.p.a., poprzez rozważenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, a nie swobodny i wyciągnięcie z dowodów wniosków sprzecznych z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, w szczególności poprzez brak ujęcia w zaskarżonej decyzji wszelkich zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym w szczególności zaświadczenia [...] z 17 grudnia 2020 roku, z którego wynikają osiągnięcia sportowe skarżącej, a które to osiągnięcia nie zostały wzięte pod uwagę przez organ przy wydawaniu decyzji; - art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu, między innymi poprzez niejasne wyjaśnienie powodów, dla których organ I instancji stwierdził, że dowody są niewiarygodne; w zaskarżonej decyzji nie odniesiono się w ogóle do nowych okoliczności powołanych przez skarżącą, a mających wpływ na wydane orzeczenie; - art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie przez organ podstaw naliczenia 56 punktów w decyzji i przepisanie w uzasadnieniu uzasadnienia decyzji organu I instancji, co zupełnie uniemożliwia dokonanie kontroli orzeczenia i toku rozumowania przez sąd administracyjny. Zdaniem skarżącej powyższe naruszenia doprowadziły do ustalenia stanu faktycznego sprzecznego z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, poprzez ustalenie, że skarżąca nie uzyskała dostatecznej ilości punktów do uzyskania stypendium rektora [...] na rok akademicki 2020/21. Ze zgromadzonego, choć nieprzeprowadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika natomiast, że skarżąca powinna uzyskać - zgodnie z załącznikiem nr 3a – 101 punktów. Wszelkie osiągnięcia skarżąca zgłaszała w momencie składania wniosku o przyznanie stypendium, następnie jedynie je precyzowała. W odpowiedzi na skargę Komisja Odwoławcze [...] w [...] wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymała argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wskazała ponadto, że każdy student posiada wgląd w systemie USOSweb do komentarzy Komisji Stypendialnej odnośnie przyznania bądź nie przyznania danej liczby punktów z uzasadnieniem za wskazane we wniosku osiągnięcia. W piśmie procesowym z 24 maja 2021r. pełnomocnik imieniem skarżącej zarzucił, że z treści zaskarżonej decyzji nie wynika ile punktów za osiągnięcia sportowe zostało naliczonych oraz z jakiego powodu, a także, które rozgrywki Komisja Stypendialna wzięła pod uwagę przy ocenianiu osiągnięć skarżącej. Zamieszczenie komentarzy w systemie USOSweb jest niewystarczające, ponieważ wszelkie twierdzenia powinny zostać wyartykułowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Strona podkreśliła, że już sama nazwa turnieju Final Four Pucharu Polski wskazuje, że brały w nim udział cztery drużyny. Skarżąca zarzuciła również, że nie zostały naliczone punkty za udział w innych rozgrywkach tj. w Akademickich Mistrzostwach Polski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego 10 lub w innych przepisach - sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie (art. 145 § 3 P.p.s.a.). Po rozpoznaniu skargi w wyżej wskazanych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zasługuje ona na uwzględnienie z przyczyn dotyczących naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w powiązaniu z art. 91 ust. 1 i ust. 3 u.s.w. w związku z § 26 i załącznikiem nr 3a Regulaminu. Skarżąca w kontrolowanym postępowaniu domagała się przyznania stypendium rektora, przyznawanego za wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Możliwość przyznania tego rodzaju stypendium przewiduje art. 91 ust. 1 u.s.w., zgodnie z którym, stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Jak stanowi art. 91 ust. 3 u.s.w., stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Powtórzenie regulacji z art. 91 ust. 1 u.s.w. zawiera § 26 ust. 1 Regulaminu. Regulamin w załączniku 3a zawiera rodzaje osiągnięć naukowych, artystycznych i sportowych, uprawniających do ubiegania się o stypendium Rektora, sposób ich udokumentowania, a także punktację za poszczególne rodzaje osiągnięć i uzyskaną przez studenta średnią ocen za ostatni zaliczony rok studiów. W niniejszej sprawie skarżąca domagała się przyznania stypendium rektora z uwagi na uzyskaną średnią ocen za zaliczony rok studiów oraz osiągnięcia sportowe. Kwestia uzyskanej punktacji za średnią ocen w niniejszej sprawie nie budziła sporu i nie była kwestionowana przez skarżącą. Strona w związku z uzyskaniem średniej 4,26 otrzymała 26 pkt, zgodnie z metodologią obliczeń, wynikającą z odpowiedniej tabeli, zawartej w załączniku 3a Regulaminu. Główny przedmiot sporu stanowiła natomiast punktacja uzyskana przez skarżącą za osiągnięcia sportowe. Zarówno Komisja Stypendialna [...] w [...], jak i Odwoławcza Komisja Stypendialna w wydanych decyzjach przyznały skarżącej z tytułu osiągnięć sportowych 30 pkt. Niemniej jednak w uzasadnieniach wydanych decyzji Komisje nie wyjaśniły, które rozgrywki uzyskały punktację oraz ile wynosiła poszczególna punktacja za uwzględnione przez Komisję osiągnięcia. Jedynie z wydruku systemu USOS można wywnioskować, że za udział w Pucharze Polski w piłce siatkowej kobiet, reprezentując zespół [...] w dniach 7-8 marca 2020r. przyznano skarżącej 25 pkt. Stronie przyznano również 5 pkt za udział w rozgrywkach lig państwowych szczebla centralnego za zajęcie 5 miejsca w I lidze kobiet w piłce siatkowej (sezon 2019/2020). Niemniej należy podkreślić, że wydruk z systemu USOS nie może zastępować uzasadnień decyzji, które powinny odpowiadać wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, ze uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji wymogów tych nie spełniają. Skarżąca w toku postępowania, jak również w skardze podnosiła, że powinna otrzymać dodatkowo 5 pkt za udział w innych zawodach rangi krajowej (Letnie Grand Prix Polski w piłce plażowej). Skarżąca twierdziła również, że punktacja za rozgrywki w Pucharze Polski została zaniżona. Powinna bowiem otrzymać 65 pkt, gdyż w ramach tych rozgrywek jej drużyna zajęła miejsce medalowe (III), które w załączniku 3a Regulaminu jest punktowane wyżej – 65 pkt. Nie ulega wątpliwości Sądu, że w decyzji Komisji Stypendialnej ograniczono się do wskazania ogólnej liczby punktów uzyskanej przez skarżącą bez wskazania, ile wynosiła punktacja za poszczególne osiągnięcia sportowe oraz bez uzasadnienia dla przyjętego sposobu punktowania poszczególnych osiągnięć. Z kolei w zaskarżonej decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej organ nie odniósł się do argumentacji odwołania, która zwierała szczegółowe okoliczności, uzasadniające zdaniem strony konieczność zmiany punktacji jej osiągnięć sportowych. Oceniając sposób dokumentacji osiągnięć sportowych przez stronę należy zauważyć, że do wniosku o przyznanie stypendium skarżąca dołączyła zaświadczenie [...] z 22 września 2020r. z którego wynikało, że skarżąca brała udział w Grand Prix Polski w piłce plażowej 24 lipca 2020r. Zarówno w decyzji I, jak i II instancji Komisje w ogóle nie odniosły się do tego osiągnięcia sportowego i nie wskazały, z jakich przyczyn punktacja za udział w tych rozgrywkach nie została w ogóle przyznana. W przypadku udziału w rozgrywkach Pucharu Polski Komisje nie przedstawiły w wydanych decyzjach uzasadnienia dla przyjęcia tego rodzaju punktacji. Jedynie ze znajdującego się wydruku z systemu USOS można wywnioskować, że Komisja rozpoznając wniosek na etapie I instancji uznała, że zaświadczenie dołączone do wniosku nie zawiera informacji o miejscu, jakie zostało zajęte w ramach rozgrywek Pucharu Polski. W związku z tym uznano, że skarżącej należy przyznać 25 pkt za sam udział w rozgrywkach Pucharu Polski. Należy jednak zauważyć, że już z zaświadczenia dołączonego do wniosku o przyznanie u stypendium wynikało, że drużyna skarżącej uczestniczyła w dniach 7-8 marca 2020r. w rozgrywkach Pucharu Polski na etapie Final Four - a więc w gronie pierwszych czerech drużyn w klasyfikacji tych rozgrywek. W przypadku rozgrywek Pucharu Polski załącznik 3a Regulaminu za zajęcie miejsc od 4 do 8 przewiduje 50 pkt. Zatem już z samego zaświadczenia dołączonego do wniosku wynikało, że drużyna skarżącej zajęła co najmniej czwarte miejsce, punktowane wyżej od samego udziału w tych rozgrywkach. Z kolei w odwołaniu od decyzji Komisji Stypendialnej skarżąca przedstawiła w załączniku wyjaśnienie, w którym przedstawiła szczegóły dotyczące udziału w rozgrywkach Pucharu Polski, jak również w letnim Grand Prix, za które powinna otrzymać jej zdaniem dodatkowe punkty. Wraz z odwołaniem skarżąca przedstawiła również kolejne zaświadczenie [...] z 17 grudnia 2020r. z którego wynikało, że drużyna skarżącej zajęła III miejsce w klasyfikacji ogólnej Pucharu Polski, za które załącznik 3a Regulaminu przewiduje 65 pkt. Skarżąca uczestniczyła również w letnim Grand Prix, które jako udział w innych zawodach rangi krajowej są punktowane w ilości 5 pkt. Odwoławcza Komisja Stypendialna nie odniosła się w ogóle do argumentacji odwołania i nie wskazała z jakich przyczyn, mimo przedstawionych przez stronę dokumentów, nadal podtrzymuje dotychczas przyznaną punktację. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Komisja przedstawiła jedynie skrótową wersję uzasadnienia decyzji organu I instancji. Taki sposób procedowania, bez odniesienia się do przedstawionych przez skarżącą zaświadczeń niewątpliwie narusza art., 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Odwoławcza Komisja nie przedstawiła jakiegokolwiek uzasadnienia, dla przyjętego sposobu punktacji osiągnięć sportowych mimo, że skarżąca wraz z odwołaniem przedstawiła zaświadczenie Klubu Sportowego, które wskazywało na konieczność weryfikacji zastosowanej punktacji. Negatywnie w świetle art. 107 § 3 k.p.a. należy ocenić to, że w uzasadnieniach wydanych decyzji Komisje nie przedstawiły w sposób szczegółowy punktacji za poszczególne uwzględnione rozgrywki. Komisja Stypendialna, która rozpoznawała sprawę w I instancji ograniczyła się do przestawienia ogólnej liczby punktów i zajętego w klasyfikacji stypendialnej miejsca. Z kolei Komisja Odwoławcza, mimo zakreślonych w odwołaniu ram sporu ograniczyła się do wskazania miejsca w klasyfikacji stypendialnej, co niewątpliwie nie spełnia wymogów nie tylko z art. 107 § 3 k.p.a. ale równie zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 k.p.a. Wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, zamieszczenie komentarzy w systemie USUS nie jest wystarczające dla przyjęcia, że Komisja Odwoławcza dostatecznie uzasadniła negatywne rozstrzygnięcie. Strona składając wniosek o przyznanie stypendium miała prawo w świetle art. 107 § 3 k.p.a. oczekiwać, że w wydanych w stosunku do niej decyzjach otrzyma wyczerpujące uzasadnienie przyczyn, dla których organ zastosował przyjętą przez siebie punktację. Wobec braku należytego odniesienia się do argumentacji skarżącej przedstawianej w toku postępowania, jak również do przedstawionych przez nią zaświadczeń z Klubu Sportowego należy uznać, że w istocie wniosek skarżącej o przyznanie stypendium rektora nie został prawidłowo rozpoznany. W związku z powyższym koniecznym stało się uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Komisja Stypendialna ponownie rozpoznając sprawę będzie zobowiązana wyczerpująco odnieść się do argumentacji strony i przedstawianych przez nią zaświadczeń w celu ponownego rozpoznania sprawy. W toku ponownie prowadzonego postępowania należy odnieść się w uzasadnieniu decyzji do każdego, z wymienionych w zaświadczeniach osiągnięć i wskazać ilość przyznanych za dane osiągnięcie punktów wraz z uzasadnieniem przyjętego sposobu punktacji. Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w okolicznościach niniejszej sprawy naruszało art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., bowiem Komisja Odwoławcza utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie mimo, że podstawa kwestia, dotycząca prawidłowości punktacji za osiągnięcia sportowe skarżącej nie została wyjaśniona. Należy podzielić argumentację skargi, że załącznik 3a Regulaminu wymienia w sposób przykładowy rodzaje dokumentów, na podstawie których wykazać można dane osiągnięcia. Z tego powodu rozpoznające wniosek i odwołanie Komisje winny były odnieść się do zaświadczeń przedstawionych przez skarżącą. Niewątpliwie wydane w sprawie decyzje nie zawierają ustaleń, które były głównym przedmiotem sporu, ograniczając się do stwierdzenia, że skarżąca w klasyfikacji zajęła 24 miejsce i tym samym znalazła się poza grupą 20 uprawnionych do stypendium studentów. Stanowi to niewątpliwie o naruszeniu wskazanych powyżej przepisów proceduralnych, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, jak również decyzję organu I instancji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 697 zł składa się wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącej (adwokata) ustanowionego z wyboru w kwocie 480 zł – zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17zł).