II SA/Rz 677/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD") utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r., którą nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. We wniesionej skardze M. K. zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji GITD. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, co obligowało Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, z przyczyn wywiedzionych poniżej. Na wstępie wskazać należy, że ww. karę pieniężną nałożono na skarżącego na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 z późn. zm., dalej: "ustawa"). Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy, karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ. Zgodnie zaś z treścią art. 93 ust. 2, decyzja ta, posiadająca atrybut ostateczności, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi (pkt 1), cofnięcia skargi (pkt 2), lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi (pkt 3). W rozpoznawanej sprawie zobowiązany wniósł skargę do właściwego sądu administracyjnego, a zatem zaskarżona decyzja podlega wstrzymaniu z mocy prawa tj. art. 93 ust. 2 ustawy. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.