II SA/Rz 679/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki obiektu budowlanego - postanawia - odmówić K. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Przyczynę powyższego rozstrzygnięcia stanowił fakt, iż niniejsza skarga nie została podpisana przez składającą ją, jak też nie przedłożono jej dwóch odpisów. Ponadto skarga nie była opłacona. W dniu 14 stycznia 2009r. K. K. złożyła w tut. Sądzie pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia wspomnianych wyżej braków skargi. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 5 listopada 2008r. jej mąż przyjęty został do Szpitala [...] w R. przy ul. [...], zaś w późniejszym okresie został przeniesiony do Szpitala [...] w R. przy ul. [...]. Stan męża był bardzo poważny, w związku z czym przez cały wskazany wyżej okres przebywała z nim w szpitalu. Z uwagi na powyższe zapomniała o wezwaniu z Sądu. Do wniosku o przywrócenie terminu K. K. dołączyła zaświadczenie ze Szpitala [...] przy ul. [...] w R. wskazujące, że R. K. przebywał na Oddziale Gruźlicy i Chorób Płuc w dniach od 5 do 20 listopada 2008r. oraz informację datowaną 14 stycznia 2009r. ze Szpitala [...] w R. przy ul. [...], że wyżej wymieniony został przyjęty do szpitala dnia 20 listopada 2008r. i nadal tam przebywa (na Oddziale Hematologii). W dniu 13 stycznia 2009r. skarżąca popisała skargę i przedłożyła 2 jej odpisy, złożyła również w tym dniu wniosek o przyznanie prawa pomocy m. in. w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek został uwzględniony w tym zakresie przez Referendarza sądowego w tut. Sądzie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009r. Następnie wezwano K. K. do wyjaśnienia czy w okresie biegu siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi tj. od dnia 28 listopada 2008r. do dnia 5 grudnia 2008r. przybywała w szpitalu wraz z mężem, a jeśli tak to o wskazanie okresu czasu - dziennej ilości godzin - jaką z nim spędzała w tym miejscu. W wezwaniu zaznaczono, iż jego niewykonanie będzie skutkowało odmową uwzględnienia jej wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W odpowiedzi skarżąca nadesłała kartę informacyjną dot. pobytu w szpitalu jej męża R. K. w dniach od 20 listopada 2008r. do 3 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu do jej dokonania jest bezskuteczna, na co wskazuje art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. Strona może jednak złożyć wniosek o przywrócenie takiego terminu. Pozytywną przesłankę uwzględnienia wniosku stanowi brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium to należy wiązać ze spoczywającym na stronie postępowania sądowoadministracyjnego obowiązkiem należytej staranności o własne sprawy. Niezawinienie występuje zatem tylko wówczas, gdy usunięcie przeszkody terminowego dokonania czynności było niemożliwe, nawet przy użyciu dużego wysiłku w tym kierunku. Instytucja przywrócenia terminu ma zatem charakter wyjątkowy, dlatego do składającego wniosek należy uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za jego uwzględnieniem (art. 87 § 2 P.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, iż o braku winy strony świadczyć może np. nagła jej choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak np. wyrok NSA z 3 sierpnia 2001r., I SA/Wr 679/99, niepubl.). Choroba strony może być więc uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcia czynności procesowej. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż wniosek K. K. jest nieuzasadniony. Wprawdzie skarżąca dopełniła czynności, których wniosek dotyczy (podpisała skargę, przedłożyła jej odpisy) a ponadto zwolniono ją od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, jednak brak jest - w ocenie Sądu - podstaw do przyjęcia, iż spełniona została podstawowa przesłanka uwzględnienia wniosku. Nie można bowiem twierdzić, iż po stronie wnioskodawczyni brak jest winy w uchybieniu terminu. Jak już wyżej zaznaczono, przeszkoda terminowego dokonania danej czynności musi zachodzić w odniesieniu do strony występującej ze stosownym wnioskiem. Tymczasem w niniejszej sprawie choroba, na którą powołuje się skarżąca dotyczy jej męża. K. K. zwróciła uwagę, że przez cały okres pobytu męża w szpitalu przebywała razem z nim i w związku z tym "zupełnie zapomniała o wezwaniu z sądu". Skarżąca sama więc wskazała na swoje niedbalstwo w związku z brakiem starań o spełnienie wszystkich przewidzianych prawem wymogów skuteczności złożonej przez nią skargi. Dodatkowo nie zastosowała się do wezwania Sądu, nie określając przez jaki okres czasu przebywała w szpitalu u męża w okresie od dnia 28 listopada do dnia 5 grudnia 2008r. (wskazany w wezwaniu okres czasu na uzupełnienie braków skargi). Należy podkreślić, iż Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji, w jakiej znalazła się skarżąca, związanej z poważną chorobą współmałżonka. Okoliczność ta nie może stanowić jednak podstawy uwzględnienia złożonego przez wyżej wymienioną wniosku. Dotyczy bowiem bezpośrednio osoby chorej, nie zaś K. K. W tym miejscu należy wskazać, iż skarżąca uzupełniła braki skargi, mimo że mąż nadal przebywa w szpitalu, na co wskazuje przedłożona informacja z tego szpitala. Powyższe potwierdza pośrednio istnienie po stronie K. K. możliwości uzupełnienia tych braków we wskazanym jej w wezwaniu siedmiodniowym terminie (tj. od dnia następującego po doręczeniu tegoż wezwania – 28 listopada 2008r. do 5 grudnia 2008r.). Z przytoczonych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.