II SA/Rz 680/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty o z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. II SA/Rz 680/08 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] Wojewoda P. po rozpoznaniu odwołania P. Z. W. Okręgu w R. od decyzji Starosty Ł. z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...], w sprawie udzielenia H. Ś. - właścicielowi M. E. W. w Ż. pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody ze zbiornika wodnego "T." w miejscowości Ż. dla potrzeb M. E. W. oraz na odprowadzanie wody do potoku Ż. za pomocą koryta betonowego, utrzymał zaskarżona decyzję w mocy. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) - zwanej dalej k.p.a. w związku z art. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ( Dz. U. Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] Starosta Ł. po rozpoznaniu wniosku H. Ś. udzielił pozwolenia wodnoprawnego na: pobór wody ze zbiornika wodnego "T." w miejscowości Ż. dla potrzeb M. E. W. w ilości maksymalnej Q=50 m3/s oraz na odprowadzanie wody do potoku Ż. za pomocą koryta betonowego w ilości Q=50m3/s. w punkcie II decyzji zatwierdził "instrukcję gospodarowania wodą" zawartą w " Operacie wodno-prawnym na pobór wody ze zbiornika T. dla potrzeb M. E. W. w Ż. i jej odprowadzanie do potoku Ż.", w punkcie III ustalił termin obowiązywania niniejszego pozwolenia do dnia 4 czerwca 2028 r. z zastrzeżeniem zachowania określonych w decyzji warunków, określonych w pkt IV. W punkcie V zastrzeżono prawo nałożenia dodatkowych warunków ze względu na interes gospodarki wodnej, w pkt VI natomiast ostrzeżenie dotyczące możliwości cofnięcia pozwolenia bez odszkodowania na wypadek nieprzestrzegania określonych w decyzji warunków. W ostatnim punkcie wskazano, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Decyzję uzasadniono tym, iż jak wskazano analiza przedłożonych dokumentów wykazała, że funkcjonowanie M. E. W. przy zachowaniu warunków wyszczególnionych w sentencji decyzji nie będzie miało ujemnego wpływu na stosunki wodne ani też na życie biologiczne w rzece poniżej akwenu i spełni wymogi stawiane przez przepisy o ochronie i kształtowaniu środowiska, a także przepisy dotyczące korzystania z wód. Stanowiska tego nie podzielił P. Z. W. Okręg w R., w odwołaniu zarzucił decyzji naruszenie art. 128 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019) i wniósł o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że organ zignorował podniesiony w toku postępowania wniosek o nałożeniu na inwestora obowiązku partycypowania w kosztach zarybiania w związku z inwestycją, której podjęcie będzie miało wpływ na biologiczne życie oraz migracje ryb. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda P. nie podzielając podniesionych w nim zarzutów, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że powołany w odwołaniu art. 128 ust. 2 pkt 6 ustawy prawo wodne stanowi o możliwości a nie o obowiązku nałożenia przez organ nakazu partycypowania w kosztach zarybiania wód powierzchniowych, który jest uzależniony ponadto od wykazania, iż w wyniku realizacji pozwolenia wodnoprawnego nastąpi zmniejszenie populacji ryb lub utrudnienie ich migracji. Z uwagi na to, że twierdzenia odwołującego, pomimo wezwania organu, nie zostały poparte żadnymi konkretnymi wyliczeniami organ odstąpił od orzekania w tym zakresie. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez P. Z. W. Okręg w R. Po raz kolejny podniesiono w skardze nieprawidłową interpretację art. 128 ust. 2 ustawy pkt 6 Prawo wodne. Wskazano, że przepisy prawa nie nakładają na skarżącego obowiązku wykazania faktycznych kosztów z jakimi związane są skutki inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż podnosi skarżący. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Uprawnienia sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/ oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Cytowany przepis zawiera w sobie dwie odrębne i w stosunku do siebie niezależne normy prawne. W myśl pierwszej z nich, o tym jakie podmioty korzystają z przymiotu strony decyduje ustalenie, czyjego interesu prawnego bądź obowiązku dotyczyć będzie postępowanie. Ustalenia tego dokonuje organ właściwy do orzekania w sprawie. Zgodnie z drugą normą, stroną postępowania administracyjnego jest podmiot, który w przepisanej prawem formie żąda od organu podjęcia określonych czynności "załatwienia sprawy" ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pozostając przy kwestii ustalenia prawidłowego zakresu podmiotowego postępowania administracyjnego odnotować wypada, iż stosownie do treści art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne /Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019/ stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wody lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Przepisy art. 127 ust. 7 cyt. ustawy są szczególną regulacją pojęcia strony, o której mowa w art. 28 k.p.a. Z akt administracyjnych nie sposób ustalić w oparciu o jaką podstawę prawną P. Z. W. Okręg w R. uzyskał przymiot strony postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Brak jest w szczególności informacji świadczących o tym, że P. Z. W. Okręg w R. posiada pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód potoku do celów rybactwa i wędkarstwa. W razie poczynienia pozytywnych ustaleń w tym zakresie w aktach winny znajdować się informacje pozwalające ustalenia te zweryfikować i w konsekwencji potwierdzić prawidłowość zakresu podmiotowego postępowania w tej sprawie. Brak tych informacji stanowi obrazę art. 28 k.p.a. Wydanie pozwolenia wodno-prawnego jest wymagane na szczególne korzystanie z wód, a jest nim m. in. korzystanie z wód do celów energetycznych – art. 122 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 37 pkt 5 prawa wodnego. Zatem na pobór wody ze zbiornika wodnego "T." dla potrzeb małej elektrowni wodnej oraz na odprowadzanie wody do potoku Ż. konieczne jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z przepisami art. 127 ust. 6 cytowanej ustawy informację o wszczęciu postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego właściwy organ podaje do publicznej wiadomości. W aktach sprawy będącej przedmiotem rozpoznania brak informacji o podaniu tej informacji do publicznej wiadomości. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek, do którego dołącza się operat wodnoprawny oraz opis prowadzenia zamierzonej inwestycji w języku nietechnicznym. Przepis art. 132 ustawy określa, iż operat sporządza się w formie opisowej i graficznej wymieniając szczegółowo jakie elementy każda z tych form obligatoryjnie zawiera. Organ prowadząc ponownie postępowanie prawidłowo ustali strony postępowania uwzględniając przepis art. 127 ust. 7 Prawa wodnego. Następnie informację o jego wszczęciu poda do publicznej wiadomości. Poza tym zwróci uwagę na to, czy załączony do wniosku operat - zarówno jego część graficzna, jak i opisowa – zawierają obligatoryjne elementy, o których mowa w art. 132 ust. 2, 3, 4 ustawy. O kosztach nie orzeczono na podstawie art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./. Na podstawie art. 152 cyt. ustawy orzeczono, iż do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięcie Sądu nie podlega wykonaniu.