II SA/Rz 682/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2006 r., na posiedzeniu niejawnym skargi, Z. P., na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2006 r. o nr [...], w sprawie zameldowania na pobyt stały, - postanawia - odrzucić skargę Z. P. Z. P. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 682/06, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł., należnego z tytułu wniesienia przez .w. skargi na decyzję Wojewody. Decyzja ta została podjęta w sprawie zameldowania na pobyt stały M. F. Taka wysokość wpisu wynika z treści § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Strona skarżąca została także wezwana do nadesłania odpisów swej skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłanie odpisu skargi zostało doręczone na adres podany w skardze przez Z. P. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania, Z. P. odebrała pismo sądowe zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu oraz nadesłanie odpisów skargi w dniu 1 sierpnia 2006 r. Pomimo upływu 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarżąca nie uiściła wpisu sądowego należnego z tytułu wniesienia skargi na decyzję Wojewody. Nie uiszczenie wpisu sądowego w określonym przez Sąd terminie powoduje konieczność odrzucenia skargi Z. P. Zobowiązuje do tego regulacja art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej P.s.a. Według treści tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przyczyną odrzucenia skargi jest również nie nadesłanie przez Z. P. odpisów skargi na decyzję Wojewody. Formalną - prawną podstawą odrzucenia skargi jest w tym wypadku art. 58 § 1 pkt 3 P.s.a. Wobec wskazanych okoliczności, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 i art. 220 § 3 P.s.a.