II SA/Rz 684/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania M. S. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym babką Z. W. Pismem z dnia 26 maja 2014 r. M. S. zwróciła się o wycofanie skargi, wskazując na brak podstaw do prowadzenia postępowania i wydania wyroku w sprawie dot. przyznania jej specjalnego zasiłku opiekuńczego. Powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. orzekający o niezgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z art. 2 Konstytucji oraz obowiązującą od dnia 15 maja 2014 r. ustawę z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. Nr 567), określającą zasady ustalania świadczeń dla osób, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Pismo M. S. spełnia to kryterium, a zawarte w nim oświadczenie – wobec niestwierdzenia przesłanek wyłączających jego skuteczność - należy zakwalifikować jako rezygnację z prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji (w kontekście przywołanej przez skarżącą ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów Sąd ubocznie zauważa, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, do 30 czerwca 2013 r. była ona uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad babką). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym, postanowiono jak w sentencji.