II SA/Rz 688/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia bez przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżący reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Decyzja środowiskowa nie stanowi samodzielnej podstawy do rozpoczęcia realizacji inwestycji przez inwestora. Proces inwestycyjno-budowlany może składać z trzech etapów, tj. postępowania środowiskowego, postępowania o udzielenie warunków zabudowy i postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie muszą wystąpić na wszystkich etapach. Skutkiem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest pojawienie się uprawnienia inwestora do złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy lub wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Uprawnienie to nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie jest samoistną podstawą do realizacji inwestycji. Taki bowiem skutek materializuje się na etapie udzielenia pozwolenia na budowę, które powinno być zgodne z decyzją środowiskową. Dlatego sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tym etapie procesu inwestycyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art 61 § 3 i 5 P.p.s.a.