II SA/Rz 690/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Małgorzata Wolska NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania -skargę oddala- do wyroku z dnia 22 stycznia 2009 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając w oparciu o art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), powoływanej następnie jako KPA po rozpoznaniu "odwołania od decyzji Wójta Gminy w sprawie warunków przyłączenia do sieci kanalizacyjnej oraz warunków przyłączenia do sieci wodociągowej rozstrzygniętej pismami z dnia 11 maja 2004 r., Nr [...] i [...]", stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 14 kwietnia 2008 r. K. J. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane jak wyżej. Argumentując rozstrzygnięcie organ wskazał, że wedle art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858) dostarczanie wody jak też odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy w tym przedmiocie, która to umowa zawierana jest między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług. W ocenie organu odwoławczego, pisma Wójta Gminy z dnia 11 maja 2004 r. (znak: [...] i [...]) są de facto umowami cywilnoprawnymi, stanowiącymi o wzajemnych prawach i obowiązkach ich stron. Dochodzenie wszelkich roszczeń z nich wynikających może nastąpić wyłącznie w oparciu o regulacje cywilnoprawne, nie zaś administracyjnoprawne, a zatem kompetentnymi do rozpoznania spraw powstałych na ich tle są sądy powszechne, nie zaś organy administracji publicznej. Organ wskazał, iż odwołanie stanowi w świetle art. 127 § 1 KPA środek zaskarżenia decyzji administracyjnych. Możliwość jego wniesienia uwarunkowana jest zatem istnieniem decyzji administracyjnej. Stwierdzając w niniejszej sprawie brak takiej decyzji, SKO wskazało na jednoczesną niemożność jej zaskarżenia. Powyższe skutkuje koniecznością stwierdzenia niedopuszczalności odwołania po myśli art. 134 KPA. Postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2008 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie K. J., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu powołał się na decyzję Wójta Gmina z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji dotyczącej rozbudowy zakładu mięsnego, wskazując, iż w akcie tym ustalono warunki w zakresie odprowadzania ścieków sanitarnych i technologicznych. Tym samym odmienne rozstrzygnięcie Kierownika Gospodarstwa Pomocniczego - działającego w tym zakresie z upoważnienia Wójta - jest, w jego ocenie, nieważne, jako że sprawa została już rozstrzygnięta wcześniejszą decyzją. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, ponawiając argumentację przedstawioną uprzednio w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270; Dz. U. 2004 r. Nr 162 poz. 1692, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), lub stwierdzenia nieważności w przypadku zaistnienia przyczyn określonych w art. 156 KPA (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten daje więc podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi podczas toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Dokonując kontroli zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Sąd uznał, że nie narusza ono prawa. Stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia przedstawia się w sposób następujący. Umowami z dnia 11.05.2004 r. działając z upoważnienia Wójta Kierownik Gospodarstwa Pomocniczego przy Urzędzie Gminy określił K. J. warunki przyłączenia do sieci kanalizacyjnej oraz do sieci wodociągowej. Umowy te zostały podpisane z jednej strony przez działającego z upoważnienia Wójta Kierownika Gospodarstwa Pomocniczego przy Urzędzie Gminy, a z drugiej strony przez K. J. Pismem z dnia 14.04.2008 r. K. J. odwołał się od wskazanych wyżej umów zarzucając, że mają one charakter decyzji administracyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność wniesionego odwołania uznając, że podpisana przez K. J. umowa nie ma charakteru decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie K. J. zarzucił, że zawarte umowy w swojej istocie zmieniają warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej określone w decyzji Wójta Gminy z dnia [...].02.2004 r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stanowisko zaprezentowane w skardze przez K. J. nie zasługuje na aprobatę. Umowy których treść kwestionuje K. J. dotyczą przyłączenia jego obiektów do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej. Zostały one sporządzone w trybie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858). Przepis ten przewiduje, że dostarczenie wody lub odprowadzenie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług. Brzmienie powołanego przepisu w sposób jednoznaczny przesądza, że dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o charakterze cywilnoprawnym, a więc nie ma ona charakteru decyzyjnego. Skoro przedmiotowe umowy nie są decyzjami, a zgodnie z przepisem art. 127 § 1 KPA środek zaskarżenia w postaci odwołania przysługuje od decyzji, stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niedopuszczalności odwołania w świetle brzmienia przepisu art. 134 KPA zasługuje na pełną aprobatę. W sprawie brak jest bowiem decyzji, która byłaby przedmiotem zaskarżenia. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego decyzyjnego charakteru umów z uwagi na zmienianie przez nie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie z uwagi na jednoznaczną treść przywołanego wcześniej przepisu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. W decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określono jedynie w sposób ogólny przewidywane zapotrzebowanie planowanej inwestycji w zakresie instalacji wodnej i kanalizacyjnej, mające znaczenie zwłaszcza przy projektowaniu obiektów. Natomiast samo dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków odbywa się w oparciu o pisemną umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.