II SA/Rz 690/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-07-27
Skład orzekający: Małgorzata Futera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, konieczne jest rozpoznawanie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Strona działająca lub bezczynna w sprawach z zakresu pomocy społecznej jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W związku z tym, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej postaci staje się zbędne, a postępowanie w sprawie wniosku powinno zostać umorzone na podstawie art. 249a P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na brak środków pieniężnych. Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia świadczenia pielęgnacyjnego jako nienależnie pobranego i zwrotu tego świadczenia. Sąd uznał, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia świadczenia pielęgnacyjnego jako nienależnego i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Sygn. II SA/Rz 690/18
U Z A S A D N I E N I E
W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się na formularzu PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych, podając jako argument brak środków pieniężnych. Złożył oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz wskazał na zobowiązania i stałe wydatki.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.", strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do takiej właśnie kategorii należy przedmiotowa sprawa; przedmiot sprawy dotyczy świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko. Powyższe oznacza, że skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy samego prawa. Zwolnienie dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, rozpoznanie wniosku w tym przedmiocie stało się zbędne. W takiej sytuacji postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć na podstawie przepisu art. 249a P.p.s.a., stanowiącym, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W konsekwencji orzekający referendarz działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowił jak sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło