II SA/Rz 691/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008r. znak: [...] w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej - postanawia - odrzucić skargę. Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w R. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydent Miasta z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...], która umarzała postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: budowa stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Nr [...], planowanej na dachu budynku Kościoła [...] przy ul. [...] w R., na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb [...]. Z uwagi na spostrzeżone braki powyższej skargi wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej P.p.s.a. tj. do nadesłania oryginału odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub też odpisu poświadczonego przez notariusza stosownie do treści art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 369), jak też do nadesłania swojego statutu, aktualnych na dzień wniesienia skargi. Stowarzyszenie wezwano także o przesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz o uiszczenie kwoty 200 zł tytułem obowiązującego w sprawie wpisu. W przypadku wszystkich wymienionych braków skargi wskazano termin 7 dni (liczonych od daty doręczenia wezwania) na ich uzupełnienie oraz rygor odrzucenia skargi mający zastosowanie w razie milczenia wobec treści wezwania. Wezwanie powyższe doręczono skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 24 października 2008r., o czym świadczy zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie jego odbioru. Termin do wykonania wezwania upłynął względem Stowarzyszenia "[...]" bezskutecznie w dniu 31 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przesłanką skuteczności skargi jest spełnienie przez nią szeregu wymogów określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednym z nich jest obowiązek przedłożenia przez wnoszącego skargę imieniem osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową dokumentu wykazującego umocowanie do dokonania powyższej czynności – art. 29 P.p.s.a.. Chodzi tutaj o dokument, z którego wynikałby sposób prawidłowej reprezentacji skarżącego. Powyższe ma znaczenie z punktu widzenia brzmienia art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. statuującego obowiązek podpisania skargi przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika. Pozwala bowiem na dokonanie właściwej oceny czy skarga została podpisana przez uprawniony do tego podmiot. Brak załączenia do skargi owego dokumentu, pomimo wezwania w tym przedmiocie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponadto istnieje również obowiązek opłacenia skargi wyrażony w art. 230 P.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 P.p.s.a. Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów od skargi pobiera się wpis stosunkowy bądź stały, natomiast według drugiego z przepisów (art. 220 § 1) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuzupelnienia braku fiskalnego skargi jest po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. konieczność jej odrzucenia. Składana do sądu administracyjnego skarga powinna również zawierać stosowną liczbę odpisów celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania zgodnie z art. 47 P.p.s.a., a skutkiem procesowym nieuzupełnienia tego rodzaju braku skargi jest także obowiązek jej odrzucenia – art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności sprawy oraz brzmienie cytowanych przepisów należy przyjąć, iż skardze Stowarzyszenia nie można nadać dalszego biegu. Przede wszystkim nie zawiera ona bowiem dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji podmiotu ją składającego, co uniemożliwia sprawdzenie czy skarga została należycie podpisana. Podpis ma zaś podstawowe znaczenie jako warunek formalny każdego pisma procesowego (w tym skargi), bowiem umożliwia prawidłową identyfikację podmiotu skarżącego. Nadto, jak już zaznaczono, do skargi nie załączono jej odpisów, jak również nie uiszczono wpisu sądowego. Przy czym do uzupełnienia wszystkich wspomnianych braków skargi strona skarżąca była wzywana wraz z pouczeniem, o terminie i rygorze na wypadek niezastosowania się do treści wezwania. Z przytoczonych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.