II SA/Rz 691/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - przyznać adwokat J. J. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, referendarz sądowy tut. Sądu uwzględnił go postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. W konsekwencji, Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła pełnomocnikiem strony adwokat J. J. W dniu 25 listopada 2014 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika skarżącego opinia o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie orzeczenia. Do opinii tej adwokat dołączyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu B. S. Oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wniosek pełnomocnika skarżącego podlega uwzględnieniu. Znajduje on swą podstawę w brzmieniu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten przewiduje, że wyznaczonemu w ramach instytucji prawa pomocy pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie. W zakresie zasad jego przyznawania regulacja powyższa odsyła w przypadku adwokatów do unormowań rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), określanego następnie "rozporządzeniem". I tak, w myśl § 19 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. _@POCZ@__@Kopłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zawartym w jego rozdziale 5, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której dotyczy skarga (tzw. inna sprawa) to zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia 240 zł. Biorąc zatem powyższe pod uwagę, przyznano pełnomocnikowi skarżącego za udzieloną w sprawie pomoc prawną kwotę 221,40 zł, na którą składa się opłata w wysokości 180 zł (w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia) powiększona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia). O przyznaniu reprezentującej skarżącego adwokat kosztów pomocy prawnej przejawiającej się w sporządzeniu przez nią opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku orzeczono na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.