II SA/Rz 692/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji - postanawia - odmówić przyznania adwokat B. K. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Działając imieniem skarżącej – ustanowiony przez nią pełnomocnik – adwokat J. J. sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zmienił swoje postanowienie z dnia 18 lutego 2013 r. i przyznał M. W. prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała tut. Sąd, że pełnomocnikiem strony wyznaczony został adwokat B. K. Następnie wymieniony adwokat został zwolniony z obowiązku reprezentacji skarżącej i wyznaczono jej nowego pełnomocnika w osobie Ł. K., a po zwolnieniu także i jego z obowiązku reprezentacji strony wyznaczona została adwokat B. K. (pismo ORA w [...] z dnia 9 listopada 2015 r.), a w dalszej kolejności tj. po jej zwolnieniu – adwokat Z. L. (pismo ORA w [...] z dnia 11 lutego 2016 r.). W dniu 18 kwietnia 2016 r. do NSA wpłynęło pismo sporządzone przez adwokat B. K. zatytułowane "Uzupełnienie skargi kasacyjnej". Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 2236/1 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił złożony środek zaskarżenia i uchylił wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 maja 2014 r., jak też uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia 9 stycznia 2012 r. W dniu 22 lutego 2016 r. adwokat B. K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu M. W. Zawierał on jednocześnie oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Podstawę przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach instytucji prawa pomocy stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w świetle którego wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktualnie zasady te określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). Stanowi ono jednak w § 22, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wedle § 24 tego aktu, wchodzi ono w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a to ostatnie zdarzenie miało miejsce dnia 18 października 2016 r. W związku z powyższym, a więc, że postępowanie drugoinstancyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 30 lipca 2014 r. (data nadania skargi kasacyjnej na adres tut. Sądu) w sprawie tej znajduje zastosowanie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powoływanego następnie jako "rozporządzenie". W § 18 ust. 1 określa ono szczegółowo za jakie czynności pełnomocnikowi strony przysługuje wynagrodzenie ze środków publicznych. I tak, wedle jego pkt 2, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. W powołanym przepisie nie ma więc mowy o przyznaniu kosztów tytułem sporządzenia imieniem strony pisma procesowego stanowiącego jedynie uzupełnienie złożonej w sprawie skargi kasacyjnej. Skoro więc powołany wyżej akt nie przewiduje wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu za wyżej wskazaną czynność, to brak podstaw do jego przyznania. Dlatego też orzeczono o odmowie uwzględnienia żądania adwokat B. K., działając w tym zakresie na podstawie art. 258 § 2 pkt 8, art. 250 P.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.