II SA/Rz 695/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. działającej przez pełnomocnika na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 695/07 UZASADNEINIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...]w przedmiocie cofnięcia zezwolenia nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w sklepie zlokalizowanym w R. przy ul. [...], prowadzonym przez M. O., zarejestrowaną w ewidencji działalności gospodarczej Prezydenta Miasta pod nr [...], pod nazwą A. Pismem z dnia 17 października 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej radca prawny Z. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej niepowetowanej szkody. W szczególności stwierdził, że zawarła ona umowę o współpracę z siecią "[...]" Warunkiem kontynuowania współpracy z tą firmą jest posiadanie zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Utrata tegoż zezwolenia powoduje rozwiązanie umowy agencyjnej ( §2 pkt2.8 oraz §10.3 lit.a umowy). To zaś z kolei doprowadzi do utraty jedynego źródła utrzymania skarżącej, która jest jedynym żywicielem rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie Sadu niebezpieczeństwo takie nie zostało uprawdopodobnione. Cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie prowadzonym przez skarżącą nie powoduje bowiem - wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku -natychmiastowego rozwiązania umowy współpracy , zawartej między skarżąca a siecią "[...]" Zgodnie bowiem z § 10 .3 lit.a tej umowy, jeżeli dopuściła się ona naruszenia obowiązków określonych w § 2 tej umowy, tj. między innymi nie przestrzegała warunków uzyskanych pozwoleń, koncesji, w tym przepisów komunalnych [...] może (nie musi) rozwiązać umowę ze skarżącą ze skutkiem natychmiastowym lub alternatywnie nałożyć na nią karę pieniężną. Od kary takiej zgodnie z §7.3 umowy przysługuje odwołanie do Zarządu Firmy. Zaznaczyć przy tym wypadnie ze skarżąca zgodnie z umową (§1 .3) powinna prowadzić także sprzedaż innych towarów wymienionych w tym punkcie umowy, co oznacza że nie sprzedawanie przez nią napojów alkoholowych - choć może zmniejszyć zysk z prowadzenia sklepu- nie pozbawia jej rodziny środków utrzymania. Zdaniem Sądu nie w sprawie zachodzi również przesłanka trudnych do odwrócenia skutków, które to pojęcie oznacza takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W razie bowiem uwzględnienia skargi skarżąca będzie nadal dysponować pozwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych. Sąd zaznacza również , że powołane w uzasadnieniu wniosku postanowienie z dnia 3 sierpnia 2006r. II S.A./BK 352/06 zostało wydane w odmiennym stanie faktycznym, dotyczącym złożenia skargi na decyzję zezwalającą na sprzedaż napojów alkoholowych. Z przytoczonych wyżej względów Sąd o w oparciu o przepis art.61 §3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.