II SA/Rz 698/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy wypłaty zasiłku stałego. Składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia M. M. wniósł równocześnie o ustanowienie adwokata. Podniósł, że z własnych zasobów finansowych nie jest w stanie pokryć wynagrodzenia powyższego. Jako swoje dochody strona wskazała: zasiłek stały wynoszący 371 zł oraz dodatek do zasiłku rodzinnego w kwocie 50 zł. Z wniosku wynika również, że wnioskodawca wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z córką (18 lat). Na lekarstwa, prąd, gaz, żywność, środki czystości, bilety komunikacji oraz Internet wydaje miesięcznie 500 zł. Majątek strony to dom o pow. 35 m.kw. oraz samochód osobowy z 1992 r. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Żądanie M. M. podlega uwzględnieniu. Dotyczy ono ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, co składa się na prawo pomocy w częściowym zakresie, o czym stanowi art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 P.p.s.a. to strony postępowania sądowego obowiązane są do ponoszenia wszelkich związanych z nim kosztów. W pewnych wypadkach ustawodawca dopuszcza jednak odstępstwo od powyższego, uwarunkowane spełnieniem określonych przesłanek przyznania prawa pomocy. W przypadku częściowego zakresu tej instytucji (tego dotyczy niniejszy wniosek) przesłanką tą jest niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W tym miejscu należy zaznaczyć, że przy analizie wniosku strony wzięto pod uwagę nie tylko informacje z niego wynikające, lecz także te zawarte w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, a dotyczące sytuacji materialnej skarżącego. Wskazują one, że M. M. utrzymuje się z dochodu, na który składają się oprócz kwot podanych we wniosku także 130 zł z tytułu uzyskiwanych alimentów na córkę oraz 106 zł z tytułu zasiłku rodzinnego. Ponadto, wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Dom, w którym mieszka wraz z córką jest skromnie wyposażony. Strona pozostaje w leczeniu. Przedstawione wyżej dane wskazują na potrzebę wsparcia wnioskodawcy celem umożliwienia mu realizacji praw na drodze sądowej, która na obecnym etapie postępowania uzależniona jest od sporządzenia ewentualnego środka zaskarżenia od zapadłego w sprawie wyroku przez adwokata bądź radcę prawnego. Pokrycie wynagrodzenia wymienionego pozostaje poza możliwościami płatniczymi skarżącego, który z trudnością jest w stanie zaspokoić podstawowe potrzeby swoje i uczącej się córki. Należy bowiem mieć na uwadze, że M. M. utrzymuje się de facto ze środków, które uzyskuje w ramach pomocy społecznej; aktualnie są nimi: zasiłek stały, zasiłek rodzinny i dodatek do tego ostatniego. Dodatkowo uzyskuje jeszcze alimenty na córkę. Akta administracyjne sprawy wskazują, że strona pobierała także zasiłek okresowy oraz celowy na zakup żywności i odzieży. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia żądania skarżącego jest to, że jest on osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, co z pewnością stanowi utrudnienie w zakresie możliwości znalezienia przez niego odpowiedniego zatrudnienia celem poprawy sytuacji życiowej. Z podanych względów orzeczono o ustanowieniu na rzecz skarżącego adwokata, czego podstawę stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.