II SA/Rz 70/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2022 r., nr 1802-IOA.4246.101.2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Przedmiotem skargi M. M. jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2022 r. nr 1801-lOA.4246.101.2022, którym organ ten stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia od postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r. nr 1801-lOA.4246.61.2022.2022, którym pozostawiono bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 12 lipca 2022 r. nr 408000-408000-COP.4246.130.2022 - nakładającą karę pieniężną. Jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] decyzją z dnia 12 lipca 2022 r. nr 408000-408000-COP.4246.130.2022 nałożył na M. M., karę pieniężną w łącznej wysokości 200.000 zł z tytułu posiadania zależnego w lokalu o nazwie ,,[...] ", ul. [...] w [....], w dniu 6 listopada 2017r. dwóch niezarejestrowanych automatów do gier o nazwie [....] (bez numeru) i [...] nr [...]. Decyzja ta została skutecznie doręczona dnia 28 lipca 2022 r. W dniu 12 sierpnia 2022 r. do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wpłynęło pismo z dnia 11 sierpnia 2022 r. stanowiące odwołanie od decyzji z dnia 12 lipca 2022 r. Odwołanie zostało sporządzone przez pełnomocnika skarżącego - adwokata K. K. Nie zostało ono jednak podpisane jak również nie zostało do niego dołączone pełnomocnictwo szczególne ani dowód uiszczenia opłaty skarbowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2022 r. wezwał stronę do dołączenia do odwołania oryginału lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa dla adwokata K. K., zawierającego umocowanie do reprezentowania M. M. w postępowaniu odwoławczym - o ile ma być reprezentowany przez tego pełnomocnika wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do złożenia czytelnego podpisu na odwołaniu przez adwokata K. K. lub przesłanie czytelnie podpisanego egzemplarza tego odwołania albo podpisania odwołania przez M. M. - jeżeli będzie działał osobiście. Powyższe postanowienie zostało skierowane również do adwokata K.K. Jednocześnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie pouczył, że wskazane braki należy uzupełnić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, dodając, że nieusunięcie ww. braku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. Postanowienie zostało odebrane przez M. M. w dniu 7 września 2022 r. oraz przez pełnomocnika strony K. K. w dniu 1 września 2022 r. Zatem termin na uzupełnienie braków formalnych odwołania przez stronę upłynął w dniu 14 września 2022 r. W dniu 9 września 2022 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie wpłynęło pismo adwokata K. K. z dnia 5 września 2022r., w którym zarzucił wewnętrzną sprzeczność treści pisma z dnia 23 sierpnia 2022 r. Wniósł o doprecyzowanie pisma i wskazanie czy jest ono postanowieniem, a jeśli tak to zapewnienie jego treści zgodnie z wymogami art. 216 i art. 217 Ordynacji podatkowej, czy jest wezwaniem w myśl art. 169 Ordynacji podatkowej. Braki formalne odwołania wskazane powyżej nie zostały uzupełnione. W rezultacie tego stanu rzeczy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 28 września 2022 r. pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 12 lipca 2022 r. Postanowienie zostało doręczone M. M. w dniu 13 października 2022 r. Pismem z dnia 11 października 2022 r. adwokat K. K. przedłożył pełnomocnictwo szczególne na druku nr PPS-I i zażądał odpowiedzi na swoje pismo z dnia 5 września 2022 r. Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r. M. M. reprezentowany przez pełnomocnika K. K. złożył dnia 21 października 2022 r. (data wpływu) zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie toku postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 216 i art. 217 Ordynacji podatkowej, albowiem w jego ocenie organ w toku postępowania błędnie oznaczył pismo i sformułował żądanie kierowane w dniu 23 sierpnia 2022 r. oraz nie odpowiedział na pismo pełnomocnika skarżącego w celu doprecyzowania intencji organu co doprowadziło do wydania błędnego postanowienia o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia. W załączeniu pełnomocnik przedłożył podpisane odwołanie, wskazując jednocześnie, że pełnomocnictwo przesłał w dniu 11 października 2022 r. Rozpoznając to zażalenie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie postanowieniem z dnia 6 grudnia 2022 r. nr 1801-lOA.4246.101.2022, stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 28 września 2022 r. W skardze na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zarzucił naruszenie: - art. 145 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż pomimo wpływu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przez pełnomocnika - organ nie doręczył pełnomocnikowi postanowienia z dnia 28 września 2022 r. pozostawiającego odwołanie bez rozpoznania. Zatem postanowienie to nie weszło do obrotu prawnego, tym samym nie uchybiono terminowi do wniesienia zażalenia na jego treść; - art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 216 i art. 217 Ordynacji podatkowej, albowiem w toku postępowania organ błędnie oznaczył pismo i błędnie sformułował żądanie kierowane pismem do strony w dniu 23 sierpnia 2022 r. oraz nie odpowiedział na pismo pełnomocnika skarżącego w celu doprecyzowania intencji organu, co doprowadziło do wydania błędnego postanowienia o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w tak wyznaczonych granicach sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu, że skoro K.K. nie był pełnomocnikiem w sprawie, to postanowienie z dnia 28 września 2022 r. którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 12 lipca 2022 r. nr 408000-408000-COP.4246.130.2022 - nakładającą karę pieniężną, zasadnie nie zostało skierowane do niego. Odwołanie od wskazanej decyzji Naczelnika [...]Urzędu Celno- Skarbowego z dnia 12 lipca 2022 r. złożone przez K. K. nie zostało przez niego podpisane, a także nie zostało do niego dołączone pełnomocnictwo. W związku z tym organ prawidłowo wezwał do dołączenia pełnomocnictwa dla adwokata K. K., podpisania odwołania przez pełnomocnika albo alternatywnie podpisania odwołania przez M. M. Termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął z dniem 14 września 2022 r. Wskazane braki nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, bowiem pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo szczególne pismem z dnia 11 października 2022 r., natomiast podpisane odwołanie wraz z zażaleniem na postanowienie organu z dnia 28 września 2022 r. zostało nadane w dniu 21 października 2022 r. Adwokat K.K. nie będąc umocowany w powyższej sprawie, nie mógł być adresatem postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r., którym pozostawiono bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...]z dnia 12 lipca 2022 r. Zatem postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r. zostało prawidło doręczone skarżącemu w dniu 13 października 2022 r., co z kolei oznacza, że termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 20 października 2022 r. Tymczasem zażalenie zostało wniesione dnia 21 października 2022 r. (data nadania), czyli z uchybieniem terminu. W tej sytuacji organ zasadnie uznał, że nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r., którym pozostawiono bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 12 lipca 2022 r. W ocenie Sądu prawidłowe również było wezwanie przez organ do uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 12 lipca 2022 r. Nie zawierało ono w swojej treści podnoszonych w trakcie postępowania sprzeczności wymagających ustosunkowania się do nich przez organ. Należy tutaj podkreślić, że z treści tego wezwania wynikało w sposób nie budzący wątpliwości kto i w jaki sposób ma usunąć braki formalne odwołania. Same zaś wątpliwości pełnomocnika strony co do jego formy nie uniemożliwiały wykonania go w sposób w nim wskazany. Z podanych względów skarga jako niezasadna została oddalona, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.