II SA/Rz 700/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 2016 r. II SA/Rz 700/15 w sprawie ze skargi S.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. II SA/Rz 700/15 Sąd oddalił skargę S.W. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]. Z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. Sąd odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy. Orzeczenie to doręczono skarżącej w dniu 20 kwietnia 2016 r. W dniu 27 kwietnia 2016 r. S.W. zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej argumentując, że uchybienie terminowi nie nastąpiło z jej winy. Występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a następnie wnosząc sprzeciw od postanowienia referendarza, bez zbędnej zwłoki podejmowała bowiem czynności zmierzające do zaskarżenia wyroku WSA w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zwrócić należy uwagę, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną przed tą datą, dlatego też – w myśl art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", stosuje się w brzmieniu sprzed nowelizacji. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 Ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek S.W. jako dopuszczalny podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął dla skarżącej z dniem 17 marca 2016 r., a za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu Sąd uznaje dzień doręczenia jej postanowienia z dnia 15 kwietnia 2016 r. Skarżąca dochowała zatem 7-dniowego terminu przewidzianego na złożenie wniosku i wraz z wnioskiem złożyła sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika skargę kasacyjną. Analizując natomiast wniosek pod kątem braku winy skarżącej w niedotrzymaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Sąd uznaje, że wniosek jako zasadny podlega uwzględnieniu. Skarżąca z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego m.in. pomoc zawodowego pełnomocnika podkreślając, że jego udział w sprawie jest niezbędny do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Z zachowaniem terminu wniosła również sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, a w 7-dniowym terminie przewidzianym do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu wydane w przedmiocie prawa pomocy zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy nie sposób przyjąć, że korzystając z przysługujących jej uprawnień procesowych uchybiła terminowi ze swojej winy, skoro ewentualne uwzględnienie jej żądania i ustanowienie w ramach prawa pomocy zawodowego pełnomocnika, a następnie wniesienie przez tego pełnomocnika skargi kasacyjnej stanowiłoby, co nie budzi wątpliwości w judykaturze, okoliczność przesądzającą o braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Takie stanowisko znajduje w ocenie Sądu uzasadnienie w konieczności zapewnienia równości stronom postępowania sądowoadministracyjnego w korzystaniu z przysługujących im uprawnień procesowych, a jego potwierdzeniem jest obecnie obowiązująca (tj. dla spraw wszczętych po 15 sierpnia 2015 r.) treść art. 177 § 6 Ppsa. Zgodnie bowiem z ww. regulacją, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia (wydanego w przedmiocie prawa pomocy – adnotacja Sądu), a jeżeli strona wniesienie środek zaskarżenia na to postanowienie – wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa Sąd przywrócił S.W. termin do wniesienia skargi kasacyjnej.