II SA/Rz 701/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. J. P., wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku, ma kłopoty z poruszaniem się i potrzebuje całodobowej opieki. Od lutego 2013 r. przebywa w Domu Opieki prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr [...] w [...]. Opłata za pobyt w tej placówce wynosi 1800 zł, podczas, gdy pobierana przez nią emerytura to kwota 1539,28 zł. Powstałą różnicę pokrywa syn. Jako swój majątek strona wykazała dom o powierzchni ok. 170 m.kw. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: J. P. domaga się przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie, bowiem w powyższym mieści się właśnie zwolnienie od kosztów sądowych, o czym stanowi art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.". W świetle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przesłanką przyznania wsparcia w takich granicach jest niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższego spoczywa na wnioskodawcy, który winien przedstawić jasne i pełne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach, które podlega następnie ocenie z punktu widzenia wskazanej wyżej przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z danych przedstawionych przez J. P. wynika, że jest ona osobą w podeszłym wieku. Od lutego 2013 r. przebywa w Domu Opieki prowadzonym przez Zgromadzenie [...] w [...], w którym opłata za pobyt wynosi 1800 zł miesięcznie. Tymczasem pobierana przez wnioskodawczynię emerytura to 1539,28 zł. Dlatego też pozostałą do zapłaty za pobyt w wymienionej placówce kwotę uiszcza syn skarżącej. Strona jest właścicielem domu o pow. ok. 170 m. kw. i nie posiada żadnych oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że poniesienie przez stronę skarżącą kosztów zainicjowanego jej skargą postępowania sądowego nie jest możliwe. Skutkowałoby bowiem koniecznością pokrycia w wyższym niż dotychczas wymiarze kosztów opłaty za pobyt strony w domu opieki przez jej syna. Należy też zwrócić uwagę, że koszty sądowe w niniejszej sprawie są stosunkowo wysokie, bowiem wpis od skargi wynosi 500 zł, a pozostałe ewentualne, najbardziej prawdopodobne koszty to 350 zł, w tym 100 zł za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w sytuacji ewentualnego oddalenia skargi oraz 250 zł tytułem ewentualnej skargi kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie. Mając więc na względzie powyższe okoliczności, tj. to, że strona nie dysponuje faktycznie żadnymi wolnymi środkami pieniężnymi, bowiem cały uzyskiwany dochód przeznacza na opłacenie swojego pobytu w placówce opiekuńczej, a poza domem mieszkalnym nie posiada żadnego majątku, przyznano wymienionej prawo pomocy w żądanym przez nią zakresie. O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.