II SA/Rz 704/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...].04.2008r., znak: [...] postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...].04.2008r., znak: [...] dotyczącego uzgodnienia na etapie ustalenia projektu decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji celu publicznego pod nazwą: "budowa stacji bazowej telefonii komórkowej [...] projektowanej na działce nr 942/2 położonej w miejscowości T. wraz z drogą dojazdową i zjazdem z drogi wojewódzkiej nr 835 (działka oznaczona nr 823)" w nieprzekraczalnej linii zabudowy minimum 20 metrów od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi wojewódzkiej oraz dotyczącej uzgodnienia projektu w zakresie komunikacji tj. włączenia działki nr 942/2 z drogi wojewódzkiej nr 835 poprzez dostosowanie zjazdu w km 137+490 str. prawa do parametrów zjazdu publicznego na warunkach określonych na wniosek inwestora przez zarząd drogi. Wraz ze skargą na powyższe postanowienie Kolegium T. J. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...].04.2008r., znak: [...]. W uzasadnieniu podał, iż wniosek o wstrzymanie jest zasadny bowiem powyższe postanowienie dotyczy lokalizacji celu publicznego, która w znacznej mierze przyczyni się do wyrządzenia jemu i okolicznym mieszkańcom znacznych szkód finansowych jak i znacznego pogorszenia warunków życia i zdrowia. Realizacji inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w najbliższym otoczeniu, a także w środowisku przyrodniczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sformułowanie, że wstrzymanie dotyczyć może także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy oznacza, że możliwość ta dotyczy także aktów wydanych w pierwszej instancji, jak i aktów w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Zatem, zdaniem Sądu nie istnieją, w świetle art. 63 § 3 P.p.s.a. zdanie drugie, przeszkody prawne do rozpatrzenia wniosku w żądanym przez skarżącego zakresie, tj. wstrzymania wykonania postanowienia organu pierwszej instancji. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego wyżej przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu i które wymagają wykonania. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu czyni bezprzedmiotowym postępowanie w zakresie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania. Wniosek skarżącego T. J. o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...].04.2008r. dotyczącego uzgodnienia projektu decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji celu publicznego pod nazwą: "budowa stacji bazowej telefonii komórkowej [...] projektowanej na działce nr 942/2 położonej w miejscowości T. wraz z drogą dojazdową i zjazdem z drogi wojewódzkiej nr 835 (działka oznaczona nr 823)". Z istoty wstrzymania wykonania wynika, iż dopuszczalne jest wstrzymywanie aktów, które podlegają wykonaniu i nie zostały jeszcze wykonane. Celem wstrzymania jest zapobieżenie ewentualnym szkodom powstałym w wyniku ich wykonania, przed skorzystaniem przez skarżącego z wszystkich przysługujących mu środków prawnych. Na podstawie art. 53 ust.4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.) decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaje się m.in. po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Jak wynika z akt sprawy na podstawie postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o lokalizacji dla przedmiotowej inwestycji strona skarżąca nie jest obciążona obowiązkiem, ani nie uzyskuje uprawnienia podlegającego wykonaniu. W świetle powyższego postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...].04.2008r. dotyczące uzgodnienia projektu decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego pozbawione jest cechy wykonalności, stąd też wobec braku przesłanek wniosek o wstrzymanie jego wykonania podlegać musi oddaleniu. Na marginesie Sąd zaznacza, iż również zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia ma charakter deklaratoryjny i jako takie, nie nadaje się i nie wymaga wykonania. Na jego podstawie nie zostały bowiem przyznane stronie żadne uprawnienia, jak również nie zostały nałożone na nią żadne obowiązki, a zatem wstrzymanie jego wykonania jest również niemożliwe. Równocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.