II SA/Rz 706/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik, Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./, WSA Krystyna Józefczyk, Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc, po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 9 marca 2007 r. sprawy ze skargi Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji własnej udzielającej pozwolenia na nadbudowę z przebudową budynku pawilonu biurowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...].06.2006 r. nr [...] wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] zmieniającej własną decyzję z dnia [...] września 2005r. Nr: [...] o udzieleniu M. B. pozwolenia na nadbudowę, rozbudowę z przebudową budynku pawilonu biurowego na działce nr 923/17 obr. [...], przyłączy: wody, kanalizacji sanitarnej, gazu na działkach nr 923/17 i 928/1 obr. [...], przyłącze energii elektrycznej na działkach nr 923/17, 928/1 i 933/2 obr. [...] oraz zamurowanie okien i wykonanie nowych otworów okiennych w budynku położonym na działce nr 924/1 i 923/12 obr. [...] przy ul. Z. w R., w części dotyczącej zamiennego projektu budowlanego - utrzymująca w mocy w/w decyzję. W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 36a ustawy z dnia 7 lipca I994r. - Prawo budowlane Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016, z późniejszymi zmianami) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz.U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że Prezydent Miasta zmienił własną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 2005r. Nr: [...] zatwierdzając zamienny projekt architektoniczno-budowlany nadbudowy i rozbudowy z przebudową budynku pawilonu biurowego na działce nr 923/17 obr. [...] położonego przy ul. Z. w R. Wprowadzone zmiany projektu polegają na zmianie posadowienia budynku (płyta żelbetowa na całości), zaprojektowaniu piwnic na całej powierzchni budynku, podniesieniu poziomu parteru, powiększeniu powierzchni parteru, zmianie schodów zewnętrznych i zaprojektowaniu dodatkowych schodów do piwnic z poziomu terenu, zmianie projektowanych wejść do budynku, zmianie technologii konstrukcji, zmianie okien i drzwi zewnętrznych, poszerzeniu pomieszczeń technicznych na ostatniej kondygnacji, niewielkich przesunięciach sanitariatów, wprowadzeniu pionów wentylacji grawitacyjnej, niewielkiej zmianie wysokości kondygnacji i wysokości schodów wewnętrznych. Od decyzji tej odwołał się Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, twierdząc, że powyższa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisu art. 155 Kpa. Zarzucono, że organ l instancji zmienił decyzję własną bez podania podstawy prawnej sugerując, że podstawę taką stanowi art. 155 Kpa. mimo braku zgody wszystkich stron tego postępowania. Fundusz (odwołujący) w trakcie postępowania odmówił zgody na zmianę warunków pozwolenia budowlanego tym samym dokonanie zmiany w trybie art. 155 Kpa nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i stawianych w nim zarzutów i wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 22 marca 2006r. inwestor zwrócił się do Prezydenta Miasta o zmianę uzyskanego wcześniej pozwolenia budowlanego udzielonego decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...]. Zamienny projekt budowlany został opracowany przez osobę posiadającą odpowiednie przygotowanie zawodowe, posiada wymagane uzgodnienia, a wprowadzone zmiany odpowiadają przepisom Prawa budowlanego i obowiązującym warunkom techniczno-budowlany. Ponadto zmienny projekt budowlany nie narusza ustaleń z decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2005r. znak: [...]. Odnosząc się do zarzutu odwołującego kwestionującego podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że jej podstawę prawną stanowi przepis art. 36a ust. 1 - Prawa budowlanego, a nie przepis art. 155 k.p.a. jak sugeruje odwołujący. Inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w przepisie art. 36a prawa budowlanego, dlatego miał prawo do odstąpień od wcześniej uzyskanego pozwolenia budowlanego, dlatego też zaskarżona odwołaniem decyzja prawa nie narusza. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 36a ust. 1 i art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7.07.1994 r. prawa budowlanego, przez niezapełnienie ochrony praw osób trzecich przed negatywnymi skutkami zmiany decyzji i nie wyjaśnienie ich wpływu na nieruchomość sąsiednią. Skarżący wnosi o uwzględnienie, że projektowane zmiany do projektu spowodują zbyt duże zbliżenie ścian budynku sąsiedniego pogłębiając i tak już niewystarczający dopływ światła słonecznego do pomieszczeń co pozbawi go całkowitego widoku. Zmiana decyzji ma wpływ na prawa osób trzecich, a ta kwestia nie była przedmiotu rozważań organu odwoławczego. Niezależnie od w/w uchybień organ nie wskazał żadnych okoliczności i argumentów, że interesy skarżącego nie zostaną naruszone w stopniu wykraczającym poza dopuszczalne normy mimo, że te zarzuty skarżący składał na początku postępowania wskazując na ograniczenie dostępu światła słonecznego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Okoliczność ta wymagała wówczas wyjaśnienia przez organ od którego to obowiązku organ się uchylił. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; skarga jest zasadna z przyczyn całkowicie odmiennych niż zostało w niej podniesione tj. z przyczyn procesowych , które Sąd uwzględnił z urzędu. Kontrola bowiem tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym, Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. , nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte na wniosek M. B., dotyczył zmiany wcześniej uzyskanego pozwolenia na budowę uzyskanego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia z dnia [...] września 2005r. Nr: [...], które to postępowanie zakończone zostało pozytywnym rozstrzygnięciem poprzez wydanie decyzji przez Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2006 roku Nr [...]. Decyzja w/w została doręczona zainteresowanym stronom tego postępowania między innymi Wojewódzkiemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Żywnościowej w dniu 10 maja 2006 roku / zwrotne potwierdzenie odbioru koperta nr 9 w aktach administracyjnych organu I instancji/ Odwołanie do Wojewody od tej decyzji złożył Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ustawowym terminie, które to odwołanie Sąd stwierdza, że podpisane zostało przez Z-ca Prezesa Zarządu mgr inż. B. P. Z przepisu art. 30 § 2 k.p.a. wynika, że osoby prawne działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. Pisma w postępowaniu administracyjnym /wnioski, żądania, odwołania/ muszą odpowiadać pewnym wymaganiom formalnym , w tym być podpisane/ art. 63 § 1-3 w zw. z art. 61 § 1 k.p.a./. Podpis natomiast musi pochodzić od osoby uprawnionej /prawidłowo upoważnionej/ skoro skutki jego działania dotyczą reprezentowanego podmiotu tj. strony postępowania administracyjnego. Obowiązek badania prawidłowości formalnej złożonych pism spoczywa na organie administracji i wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego zawartych w art.7, art. 8, art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a. Art. 64 § 2 k.p.a. obliguje organ do wezwania wnoszącego do usunięcia wszelkich braków podania /żądania, wniosku, odwołania/ w terminie i ze skutkami wymienionymi w tym przepisie. Z dołączonego do akt sprawy uwierzytelnionego odpisu statutu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Żywnościowej /k. 9 – 14 akt sądowych/ wynika, że w/w jednostka posiada osobowość prawną /§ 2 pkt 1/ i do dokonania czynności prawnych w zakresie praw i obowiązków majątkowych oprócz Prezesa Zarządu są upoważnione dwie osoby działające łącznie spośród; 1/ pozostałych członków Zarządu, 2/ pełnomocników powołanych przez Prezesa Zarządu, działających w granicach ich umocowania /§ 16 pkt 1 ust. 1 i 2 statutu/. Przedstawiony stan faktyczny sprawy wykazuje wady procesowe organu, których naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy powinien zażądać od odwołującego się uzupełnienia braku odwołania przez dokonanie właściwego podpisu przez uprawnione osoby zgodnie z zapisem statutu w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 2 k.p.a. i dopiero po uzupełnieniu tego braku rozpozna odwołanie. Ubocznie należy wskazać, że odpowiedź organu odwoławczego na zarzuty podniesione w odwołaniu przez odwołującego znajdować się powinny w uzasadnieniu decyzji /art. 107 § 3 k.p.a. / a jak to uczynione zostało w odpowiedzi na skargę. Wskazane naruszenie przepisów postępowania obligowało Sąd z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Pp.s.a. do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Brak orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania podyktowane zostało brakiem złożenia takiego wniosku. Stwierdzenie w orzeczeniu, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku znajduje uzasadnienie w treści art. 152 P.p.s.a.