II SA/Rz 706/08

1 Postanowienie Dnia 13 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w Rz. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2008 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Rz. z dnia [...] kwietnia 2008 roku, nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty dla Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w R. zbywcy nieruchomości położonej w Rz., obr. 215 gmina Rz., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 82m2 objęta księgą wieczystą [...] i nr [...] o pow. 8 m2 objęta księgą wieczystą [...] w wysokości 1793 złote z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z decyzją tą nie zgodziła się Spółdzielnia Mieszkaniowa "P." w Rz. i w ustawowym terminie zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Poza zarzutami mającymi świadczyć o nietrafności zaskarżonej decyzji strona skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek Spółdzielnia powołała się na niezasadność decyzji oraz uszczuplenie majątku spółki. Uznając przywołaną argumentację za niewystarczającą Sąd zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2008 roku zwrócił się do strony skarżącej o wyjaśnienie, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji, a więc zapłata kwoty 1793 złotych spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej zwana P.p.s.a.) pouczono, iż przesłanką warunkują pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez skarżącego, iż jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków – art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych przyczyn należało wyjaśnić relację pomiędzy wysokością kwoty wyrażającej obowiązek wynikający z zaskarżonej decyzji a majątkiem spółdzielni. Wyłącznie wówczas możliwe będzie ustalenie czy ewentualna szkoda, jaka wiązałaby się z zapłatą kwoty 1793 złotych nabierze intensywności dającej się ocenić jako znaczna. Jeżeli natomiast zapłata wskazanej kwoty miałaby się wiązać z powstaniem skutków, których odwrócenie byłoby utrudnione, Sąd wezwał skarżącą o wyjaśnienie na czym owe trudności miałyby polegać. W odpowiedzi Spółdzielnia podała, iż zasadność wniosku wynika ze specyfiki majątku spółdzielni mieszkaniowej, który składa się z uczestnictwa poszczególnych jej członków. Szkoda polega więc na tym, iż ciężar realizacji obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji zostanie przerzucony na członków Spółdzielni. Zarząd Spółdzielni odpowiada przed jej członkami, stąd wszelkie dyspozycje finansowe zarządu, w tym i zapłata kwoty wynikającej z kwestionowanej decyzji, może rodzić jego odpowiedzialność przed członkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymaniu podlegają wyłącznie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. W niniejszej sprawie sprowadza się to do zapłaty kwoty 1793 złotych. O zasadności wniosku rozstrzyga więc ustalenie, czy wykonanie tej czynności prowadziłoby w stosunku do strony skarżącej do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym wypadku musi się łączyć z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty - post. NSA z 15 grudnia 2004 r., sygn. GZ 127/04 (niepubl.) oraz z 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/2004, publ. LexPolonica Maxima CD nr 375764. W świetle powyższego oraz argumentacji powołanej przez stronę skarżącą Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku. Decydujące dla zasadności wniosku było wykazanie, iż zapłata kwoty 1793 złotych spowoduje w stosunku do Spółdzielni nieodwracalną szkodę bądź trudności z odwróceniem skutków wynikłych z tego działania. Ową szkodę bądź skutki należy przy tym odnosić wyłącznie do podmiotu skarżącego, a więc w tym wypadku do Spółdzielni. Kwestia odpowiedzialności organu zarządzającego w stosunku do członków spółdzielni oraz ich partycypacja w wykonaniu obowiązku jest sprawą wewnętrzną spółdzielni i stanowi naturalną konsekwencję istoty jej konstrukcji prawnej. Trzeba bowiem podkreślić, iż na wzmiankowane okoliczności można powoływać się w każdym wypadku, ilekroć dojdzie do obciążenia spółdzielni jakimkolwiek obowiązkiem. Końcowo należy również dodać, iż natura obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji – zapłata kwoty pieniężnej – oraz jego dolegliwość – wysokość kwoty do zapłaty jest nieznaczna – nie wskazuje, aby jego wykonanie mogło w stosunku do skarżącej Spółdzielni prowadzić do skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając całość powyższego na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.