II SA/Rz 709/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, skarżącej A. S. i uczestnika postępowania M. S., o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcę prawnego, w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] lipca 2007r. nr [...], wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, - postanawia – 1) ustanowić na rzecz skarżącej A. S. i uczestnika postępowania M.S. adwokata, 2) zwolnić skarżącą A. S. i uczestnika postępowania M. S. od kosztów sądowych w całości. II SA/Rz 709/07 UZASADNIENIE A. S. i M. S. w dwóch odrębnych podaniach PPF kierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcę prawnego. Złożone wnioski dotyczą sprawy o sygn. II SA/Rz 709/07, wszczętej ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r., nr [...]. Decyzja ta została skierowana do A. S. i M. S.. Zdaniem organu wymienione osoby dopuściły się czyny samowoli budowlanej. Stwierdzono, co następuje: W odróżnieniu od skarżącej A. S., wnioskodawca M. S. jest w niniejszej sprawie uczestnikiem postępowania. Zaskarżona decyzja organu nadzoru budowlanego dotyczy praw i obowiązków M. S. w takim samym stopniu jak jego małżonki A. S.. Koszty postępowania sądowoadministracyjnego są ponoszone ze wspólnego majątku M. S. i A. S.. Z uwagi na wspólne interesy tych osób oraz małżeńską wspólnotę majątkową, ich wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać rozpoznany łącznie. Na łączne rozpoznanie złożonych wniosków, pozwala też tożsamy zakres żądań o prawo pomocy. Zarówno skarżąca jak i jej mąż ubiegają się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie fachowego pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych (prawo pomocy w zakresie całkowitym). Wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały umotywowane bardzo ciężką sytuacją majątkową rodziny S.. Wnioskujący mają na utrzymaniu trójkę dzieci. Zarówno A. S. i M. S. są osobami bezrobotnymi, nieposiadającymi prawa do zasiłku. Zaświadczenia potwierdzające ich status zostały załączone do wniosków o prawo pomocy. Jedyny dochód, jaki otrzymują pochodzi ze świadczeń z pomocy społecznej. Rodzina mieszka w domu o pow. 30 m². Ciężkie warunki życia rodziny obrazują też zdjęcia budynku, w którym zamieszkują. Zdjęcia te znajdują się w aktach administracyjnych sprawy. Nie można pominąć, iż wnioskodawcy uczestniczyli już w kosztach sądowych niniejszego postępowania, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wniosek skarżącej A. S. i M. S. należy rozpoznać przez pryzmat przesłanek uprawniających do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ubiegająca się o to prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Tymi kosztami są koszty sądowe, czyli opłaty i wydatki sądowe oraz koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika (tj. radcy prawnego, adwokata, rzecznika patentowego, doradcy podatkowego). Jest oczywistym, że w opisanych przez wnioskujących warunkach życiowych i majątkowych nie byliby w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowoadministracyjnego. Świadczenia otrzymywane przez rodzinę z pomocy społecznej, powinny zostać wykorzystane na pokrycie kosztów zakupu żywności dla wnioskujących i ich trójki dzieci. Poza tymi świadczeniami, wnioskujący nie otrzymują żadnych innych przychodów. Należy podkreślić, iż w tym wypadku o przyznaniu prawa pomocy decydują nie względy dochodowe, ale również warunki lokalowe, w których żyje rodzina A. S. i M. S.. Stanowią one wyraźny dowód braku jakichkolwiek możliwości uczestniczenia w kosztach niniejszego postępowania. Dlatego też wypada uznać, że wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie w jakiejkolwiek części ponieść opłat i wydatków sądowych jak również wynagrodzenia dla fachowego pełnomocnika. Jednocześnie Sąd poucza, iż niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa. Stanowi ono dopiero podstawę do udzielenia wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką adwokatowi umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 244 § 2 p.s.a.). Umocowanie to powinno wynikać z udzielonego mu przez stronę skarżącą i uczestnika postępowania pełnomocnictwa. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.