II SA/Rz 709/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi P. N. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] o wymierzeniu solidarnie P. N. oraz "A." Sp. z o.o. kary pieniężnej w wysokości 12 tys. zł z tytułu urządzania gry na automacie do gier poza kasynem gry, tj. w Kawiarni "[...]" przy ul. B. w S. W treści skargi reprezentujący skarżącego adwokat zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony (stosownie do art. 61 § 6 powołanej ustawy, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa przy tym wyłącznie na wnioskodawcy, który powinien wskazać konkretne argumenty pozwalające ocenić, czy złożony w tym przedmiocie wniosek jest zasadny. Formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik P. N. nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby sugerować, że jej wykonanie spowoduje powstanie dla skarżącego jakiejkolwiek szkody (nie tylko znacznej) lub trudne do odwrócenia skutki. Następstw tych w szczególności nie można wywodzić z zarzutów podnoszonych w skardze, dot. m.in. legalności decyzji organu administracji I i II instancji, w tym zgodności przepisów normujących urządzanie gier na automatach z ustawodawstwem Unii Europejskiej. Zarzuty te, o ile znajdą potwierdzenie w ocenie Sądu, skutkowały będą wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Zaniechanie jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawcy w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05, z dnia 15 stycznia 2015 r. I OZ 1236/14). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603). Stosownie do powyższego, wobec braku wykazania przez stronę skarżącą przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.