II SA/Rz 711/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania -skargę oddala- II SA/Rz 711/12 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi Z. D. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dalej: SKO z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania Z. D. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości położonej w miejscowości P. oznaczonej jako działka nr 1519 własności Z. K. z nieruchomością oznaczonej jako działka nr 1493 własności Z. D. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu postanowienia podano, że decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Wójt Gminy [...] orzekł w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości określając przebieg granicy pomiędzy działkami nr 1519 i nr 1493. Od decyzji tej odwołanie wniosła Z. D. Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie toczyło się na podstawie przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej: p.g.k.). Stosownie do dyspozycji przepisu art. 33 ust. 3 ustawy strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie przekazania sprawy właściwemu sądowi. Powołany przepis stanowi uregulowanie szczególne względem przepisu art. 127 § 1 k.p.a. przewidującego, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W przekonaniu SKO przepis art. 33 ust. 3 p.g.k. nie przewiduje po wydaniu decyzji przez właściwy organ dalszego postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczeniowej. Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może natomiast żądać przekazania sprawy sądowi. Pouczenie tej treści zostało w zawarte w zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego uznano wniesione odwołanie za niedopuszczalne. Z postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nie zgodziła się Z. D. wnosząc skargę sądowoadministracyjną. W skargdze domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. Strona zarzuca naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 6 – 12, art. 24, art. 77, art. 107, art. 145 i art. 156 k.p.a., nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. przez rażące naruszenie przepisów art. 33 i 34 p.g.k., dowolną ocenę materiału dowodowego, sprzeczność ustaleń z zebranym materiałem dowodowym, błąd w ustaleniach faktycznych, dowolność i sprzeczność oceny zebranego materiału dowodowego. Skarżąca podniosła, że w piśmie nazwanym odwołaniem wniosła o jego przekazanie do sądu, gdyby zawarte w nim zarzuty nie zostały uwzględnione. Ponadto jeżeli organ odwoławczy uznał, że od zaskarżonej decyzji odwołanie nie przysługiwało to powinien w ocenie strony, z uwagi na treść podniesionych w podaniu zarzutów, rozpatrzyć sprawę w kontekście nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Organ podał, że treść podania skarżącej z dnia 27 marca 2012 r. jednoznacznie wskazywała, że jest to odwołanie. Pismo zostało skierowane do organu odwoławczego za pośrednictwem organu I instancji. Ponadto stronę prawidłowo pouczono o prawie zgłoszenia żądania przekazania sprawy do sądu. Natomiast wobec niedopuszczalności odwołania organ nie rozpatrywał podniesionych w nim zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 3002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Skarga Z. D. nie zasługuje na uwzględnienie. Oznacza to, że rozstrzygnięcie SKO odpowiada przepisom prawa. Stanowisko Sądu wskazujące na nietrafność zarzutów skargi znajduje potwierdzenie w przepisach prawa. Art. 33 ust. 3 p.g.k. jednoznacznie wskazuje, że strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w tej sprawie przekazania sprawy sądowi powszechnemu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem odwołania była decyzja rozgraniczająca działki nr 1519 i nr 1493. Od takiej decyzji nie przysługuje odwołanie, zatem na skutek złożenia takiego środka można orzec tylko o jego niedopuszczalności, co trafnie uczyniło SKO. Wyłączenie przez ustawę kontroli decyzji rozgraniczeniowej w trybie administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością oceny decyzji wydanej w tej sprawie przez organ administracji. W konsekwencji Sąd nie może odnosić się do zarzutów skargi, które wskazują na naruszenie przepisów postępowania mających w ocenie skarżącej wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Z kolei zarzut rażącego naruszenia art. 33 i art. 34 p.g.k. nie może stanowić podstawy uwzględnienia skargi, gdyż z treści odwołania nie wynika, by ten rodzaj naruszenia był żądaniem wszczęcia postępowania nadzorczego, zwłaszcza że sformułowany został w terminie odwoławczym, co dawało podstawę do przyjęcia przez SKO, że jest to zarzut odwołania. Reasumując Sąd stwierdza, ze w rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli była poprawność i legalność postanowienia o niedopuszczalności odwołania. W ramach tej kontroli Sąd stwierdza, że SKO nie naruszyło prawa, orzekając o niedopuszczalności odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie rozgraniczenia działek nr 1519 i nr 1493. Z tych powodów Sąd nie odnosił się do zarzutów merytorycznych sformułowanych w skardze. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 515 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.