II SA/Rz 711/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...], którym zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie K. gm. K. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył A. K. Następnie w dniu 19 czerwca 2015 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonalności - "w całości lub części dotyczącej rozgraniczenia na odcinku granicy wspólnej naszej działki nr 2080/2 z działką nr 2074/5" - postanowienia SKO z dnia [...] marca 2015 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący przytoczył argumentację zawartą w skardze a stanowiącą polemikę z wydanym przez SKO rozstrzygnięciem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.") stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy zatem wiązać z sytuacją, która może zaistnieć, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Z powyższego wynika zatem, że wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu lub wymagają wykonania. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu czyni bezcelowym postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Stąd też istotne znaczenie ma okoliczność czy zaskarżony akt posiada wyżej wymienioną cechę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wniosek A. K. o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r., którym uchylono postanowienie Wójta Gminy [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Z akt sprawy wynika także, że przed organem toczy się postępowanie administracyjne, w toku którego, jak wynika z nadesłanych przez organ informacji, wydana została w dniu [...] kwietnia 2015 r. decyzja Wójta Gminy [...] w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Zauważyć jednakże wypada, że samo postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania, nie przyznaje stronie żadnych uprawnień i nie nakłada na nią żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Zakwestionowane postanowienie wywołuje jedynie skutki procesowe, stwierdza bowiem brak przejściowej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania. Reasumując zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o udzielenie ochrony tymczasowej, pozbawione jest bowiem cechy wykonalności. Tymczasem, jak już wyżej zaznaczono instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy tylko takich aktów administracyjnych lub czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Równocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżone postanowienie zostanie poddane odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.