II SA/Rz 713/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk (spr.) Sędziowie: NSA Stanisław Śliwa WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym odwołania J. S. od zarządzenia Przewodniczącego Składu Orzekającego z dnia 20 kwietnia 2009r. w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 25 lutego 2009r. w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2008r. znak: [ ...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - postanawia - oddalić odwołanie. Na rozprawie w dniu 25 lutego 2009r., która odbyła się w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2008r. znak: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obecny był uczestnik tego postępowania J. S., który w ramach udzielonego mu głosu poparł przedmiotową skargę. W protokole rozprawy znajduje się adnotacja odnośnie pouczenia wyżej wymienionego o tym, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja umarzająca postępowanie z uwagi na to, że G. C. nie przysługuje przymiot strony postępowania. Decyzja ta wyznacza zaś przedmiot niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej. Z dalszej części protokołu wynika, iż przewodnicząca składu orzekającego odebrała głos J. S., gdyż jego wypowiedzi wykraczały poza zakres przedmiotowy sprawy, przy czym uczestnik wyraził swój stosunek do niniejszej skargi. Dnia 26 lutego 2009r. J. S. złożył w tut. Sądzie pismo zatytułowane: "odwołanie od zarządzenia z dnia 25.02.09 dotyczącego odebrania głosu przez przewodniczącego", wnosząc w nim o "sprostowanie stwierdzeń zawartych w sprawozdaniu sędziego". Odpowiadając na wezwanie odnośnie wskazania treści, jakiej wprowadzenia do protokołu się domaga, wnioskodawca zażądał umieszczenia w nim następujących stwierdzeń: "Skarżąca G. C. jako użytkownik drogi wewnętrznej z tytułu służebności i postanowienia Sądu [...] domaga się przywrócenia a nie wprowadzenia do ewidencji oznaczenia dr użytków gruntowych przeznaczonych na drogę z działek [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Oznaczenie to istniało od czasu wprowadzenia map ewidencyjnych i ewidencji gruntów tj. od roku 1970. Oznaczenie dr zmieniono w roku 2004 na PS IV bez wniosków właścicieli, orzeczeń sądów, aktów notarialnych i prawomocnych decyzji administracyjnych czego wymaga par. 46 Rozp. Min. Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r." Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2009r. przewodnicząca składu orzekającego z rozprawy z dnia 25 lutego 2009r. oddaliła wspomniany wniosek. W ustawowym terminie J. S. złożył od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie, zarzucając naruszenie art. 33 § 1, art. 104, art. 105 i art. 106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. a także art. 235 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296). Podniósł, iż został pozbawiony możności obrony swoich praw i zwrócenia Sądowi uwagi na uchybienia przepisom postępowania. Podkreślił, że tak przed odebraniem głosu jak i nadal domaga się sprostowania w sprawozdaniu sędziego sprawozdawcy twierdzenia, iż skarżąca "domaga się wprowadzenia" poprzez zastąpienie go zwrotem "domaga się przywrócenia oznaczenia dr zamiast PsIV". Argumentując swoje stanowisko, odwołujący się zwrócił uwagę, iż odebranie mu głosu pozbawiło go prawa do sprostowania nieprawdziwych stwierdzeń zawartych w decyzji I instancji, potwierdzonych przez sędziego sprawozdawcę. Podniósł także, iż składająca skargę domaga się przywrócenia w operacie ewidencji gruntów i budynków stanu istniejącego przez 2004 rokiem, który w jego ocenie został bezprawnie zmieniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek J. S. opiera się na art. 103 P.p.s.a., stosownie do którego strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu posiedzenia sądowego. Wymogi odnośnie treści protokołu rozprawy określa art. 101 § 1 P.p.s.a., który w pkt 2 wskazuje, iż winien on zawierać przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. Nie może budzić wątpliwości, że chodzi tutaj o tę część wypowiedzi strony, która wyraża jej istotę a zatem najlepiej oddaje sens twierdzeń strony. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na art. 98 § 2 P.p.s.a., wedle którego przewodniczący może odebrać głos, gdy przemawiający go nadużywa. Powołany przepis ma na celu zapewnienie należytej sprawności postępowania sądowego, dlatego też pod pojęciem "nadużycia prawa głosu" w jego rozumieniu należy mieć na uwadze np. sytuację, gdy przemawiający w swojej wypowiedzi wykracza poza kwestie istotne dla sprawy. Nadto o spełnieniu powyższej przesłanki odebrania głosu można mówić, gdy podmiot wypowiadający się przedstawia zamiast własnego stanowiska w sprawie, żądania innej strony danego postępowania, która nie uczyniła go swoim pełnomocnikiem w sprawie. Z obydwiema wskazanymi wyżej sytuacjami mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Odwołujący się tak we wniosku, jak i w przedmiotowym odwołaniu usiłuje przedstawić stanowisko strony skarżącej, podczas, gdy występuje w tej sprawie jako uczestnik, nie będąc upoważnionym przez składającą skargę do jej reprezentowania. Tym samym należy uznać, iż odebranie J. S. głosu na rozprawie w dniu 25 lutego 2009r. było uzasadnione. Nie może zatem zostać uwzględnione jego żądanie sprostowania i uzupełnienia protokołu z tego posiedzenia sądowego. Został on bowiem sporządzony w zgodzie z regulacjami dotyczącymi jego treści, w szczególności ze wskazanym wyżej wymogiem z art. 101 § 1 pkt 2 P.p.s.a oraz z art. 106 § 2 p.p.s.a. Ten ostatni przepis stanowi o konieczności udzielenia stronom głosu przez przewodniczącego. Głos taki, jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 25 lutego 2009r., został J. S. udzielony, natomiast jego odebranie odbyło się w zgodzie z cytowanym art. 98 § 2 P.p.s.a. Odnosząc się do zarzutu odwołującego się dotyczącego powtórzenia przez sędziego sprawozdawcę w składanym przez niego na rozprawie sprawozdaniu "nieprawdziwych stwierdzeń zawartych w decyzji I instancji", Sąd zwraca uwagę, iż sprawozdanie stanowi relację o dotychczasowym przebiegu postępowania w danej sprawie, której źródłem są akta tej sprawy. Musi ono zatem przedstawiać pokrótce argumenty zawarte w skarżonych decyzjach. O tym natomiast czy są one zasadne czy nie przesądza Sąd w wyroku rozstrzygającym tę sprawę. Ponadto należy dodać, że powołany w odwołaniu art. 235 Kpc nie ma w sprawie zastosowania. Z przytoczonych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 103 P.p.s.a.