II SA/Rz 715/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania ekspertyzy stanu technicznego -skargę oddala- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwana dalej k.p.a. oraz art. 81c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011r. nr [...] w sprawie nałożenia na ww. Wspólnotę Mieszkaniową obowiązku wykonania ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] usytuowanego na działce nr 1559 obr. 207 w P., postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości i jednocześnie nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej ul. [...] w P. wykonanie ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych dymowych, spalinowych i wentylacyjnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] usytuowanego na działce nr 1559 obr. 209 przy ul. [...] w P., zawierającej stwierdzenie dotyczące istniejących zagrożeń i zakres zagrożeń oraz wskazanie możliwości i sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w celu doprowadzenia budynku do właściwego stanu technicznego i przedłożenie jej do 25 lipca 2011 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011r. nr [...], wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) i art. 123 k.p.a. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w P. wykonanie ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] usytuowanego na działce nr 1559 obr. 207, zlokalizowanego przy ul. [...] w P., która winna zawierać stwierdzenie dotyczące istniejących zagrożeń i zakres tych zagrożeń oraz wykazywać możliwość i sposób doprowadzenia ww. nieprawidłowości do właściwego stanu technicznego i przedłożenie jej w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu tego postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że pismem z dnia [...] grudnia 2010r., sygn. akt [...] Prokurator Prokuratury Rejonowej w P. poinformował o nadzorowaniu dochodzenia w sprawie nieumyślnego narażenia nieletnich P. i J. E. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, spowodowanych przekroczeniem dopuszczalnej normy dwutlenku węgla w mieszkaniu przy ul. [...] w P. w dniu [...] października 2010r. W piśmie tym wskazano, że w toku postępowania powołani zostali biegli z zakresu kominiarstwa oraz ds. instalacji i przyłączy gazowych, którzy w wydanych opiniach wskazali na szereg nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów kominowych i stanu szczelności przewodów gazowych. Wobec powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu [...] grudnia 2010r. kontrolę stanu technicznego ww. budynku. W jej toku stwierdzono, że budynek mieszkalny wielorodzinny nr [...] przy ul. [...] w P. jest w dobrym stanie technicznym pod względem jego sprawności technicznej i wartości użytkowej. Budynek ten wyposażony jest w instalację gazową, elektryczną, wod.-kan., a ogrzewanie wykonane jako etażowe. Część lokali posiada centralne ogrzewanie opalane gazem, a część piecowe (piece kaflowe), kominek, woda podgrzewana jest w gazowych przepływowych podgrzewaczach. Z przedłożonego przez administratora budynku protokołu kominiarskiego nr [...] z dnia [...] listopada 2010r. (w formie kserokopii) z okresowej kontroli przewodów kominowych dymowych – spalinowych – wentylacyjnych, sporządzonego przez S. W., obejmującego sprawdzenie technicznej sprawności przewodów kominowych, łącznie z urządzeniami mającymi bezpośredni związek z kominami w budynku, wynikają liczne nieprawidłowości. Organ I instancji stwierdził, że biorąc pod uwagę występujące nieprawidłowości w przewodach kominowych ww. budynku, wykazane zarówno w protokole z dnia [...] listopada 2010r. i w opiniach biegłych z zakresu kominiarstwa, powołanych przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P., zasadne jest zastosowanie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane i nałożenie obowiązku dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] usytuowanego na działce nr 1559 obr. 207 w P. W złożonym zażaleniu Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] w P. podniosła, że przyczyną zatrucia dwutlenkiem węgla dzieci w jednym z mieszkań był gaz pozostający ze spalania gazu w przenośnym piecyku gazowym na propan-butan, ustawionym w pokoju nieposiadającym wentylacji. Zatem ze stanowczością należy stwierdzić, że stan techniczny przewodów kominowych i wentylacyjnych nie miał żadnego związku z zatruciem dzieci. Używanie przenośnych piecyków gazowych w mieszkaniach jest zabronione. Strona żaląca się wskazała, że w protokole nr [...] z dnia [...].11.2011r. z okresowej kontroli przewodów kominowych i wentylacyjnych nie wykazano żadnych nieprawidłowości w działaniu instalacji wentylacji grawitacyjnej wywiewnej. Stwierdzono jedynie, że przekroje przewodów są nieznacznie zawężone, ale ciąg jest właściwy, pozostałe uwagi kominiarza (wykonanie nawiewu w drzwiach łazienkowych, odpięcie wywiewu mechanicznego, czy wykonanie nawiewu do mieszkania) miały charakter organizacyjny. Wbrew stanowisku organu, nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że protokół ten wykazuje szereg nieprawidłowości. W okolicznościach sprawy wydanie nakazu wykonania ekspertyzy stanowi nadużycie prawa. Organ nie wykazał żadnego konkretnego przypadku swoich wątpliwości co do stanu technicznego przewodów kominowych, nie wskazał żadnego przykładu zagrożenia i złego stanu technicznego przewodów wentylacyjnych. Budynek przy ul. [...] oddany został do użytku w latach 70-tych ubiegłego stulecia tj. w okresie w którym obowiązywały przepisy na podstawie których budynek dopuszczono do użytkowania, a w świetle których przewody kominowe i wentylacyjne spełniały wszelkie wymogi przewidziane przepisami prawa budowlanego. Zatem zgodnie z art. 105 ustawy Prawo budowlane technologie zastosowane pod rządami starej ustawy mają zastosowanie również pod rządami obecnej ustawy. Taka wykładnia, przy założeniu sprawności działania przewodów kominowych i wentylacyjnych wyklucza konieczność wykonania ekspertyzy. Po przeanalizowaniu sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i jednocześnie nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej ul. [...] w P. wykonanie ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych dymowych, spalinowych i wentylacyjnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] usytuowanego na działce nr 1559 obr. 209 przy ul. [...] w P., zawierającej stwierdzenie dotyczące istniejących zagrożeń i ich zakresu oraz wskazanie możliwości i sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w celu doprowadzenia budynku do właściwego stanu technicznego i przedłożenie jej w terminie do dnia 25 lipca 2011r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu podkreślono, że w okolicznościach sprawy organ I instancji prawidłowo skorzystał z uprawnień przewidzianych w art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane i wydał nakaz wykonania ekspertyzy. W uzasadnieniu postanowienia organu I instancji wymieniono wszystkie nieprawidłowości stwierdzone podczas kontroli przewodów kominowych. Wykazane w protokole nr [...] z dnia [...].11.2010r., nieprawidłowości mogą stwarzać zagrożenie. Organ wskazał, że bardzo ważnym elementem w prawidłowym ciągu w przewodach spalinowych dymowych wentylacyjnych jest dopływ powietrza zewnętrznego do pomieszczeń, w ilościach odpowiadających normie budowlanej PN 89/B 03430 wskazanej w opinii biegłego sądowego S. W. (powołanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P.) oraz w protokole nr [...] z [...].11.2010r. Podniesiono, że protokół ten nie wskazuje czy w poszczególnych pomieszczeniach (kuchnie i łazienki) w lokalach mieszkalnych dopływ powietrza z zewnątrz i jego wymiana odpowiada normie. Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...].12.2010r. wynika, że w mieszkaniach zamontowana jest stolarka okienna i drzwiowa drewniana i z PCV. Z uwagi na to, że w niektórych mieszkaniach zamontowana jest właśnie stolarka PCV, która nie pozwala na dopływ powietrza z zewnątrz, przy zainstalowanych piecach gazowych c.o. i podgrzewaczach gazowych koniecznym jest wykonanie ekspertyzy, która wykaże czy rodzaj zamontowanych pieców gazowych i ich lokalizacja dla potrzeb grzewczych c.o. oraz gazowe podgrzewacze wody w lokalach mieszkalnych nie stwarzają zagrożenia. Za konieczny organ uznał nakaz przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego przewodów kominowych, która powinna zawierać stwierdzenia dotyczące istniejących zagrożeń i zakres tych zagrożeń oraz możliwość i sposób doprowadzenia ww. nieprawidłowości do właściwego stanu technicznego. Za niezasadne organ uznał twierdzenia strony żalącej się, że protokół sporządzony przez S.W. nie wykazuje nieprawidłowości oraz że uwagi kominiarza mają charakter organizacyjny. Wskazano również, że z akt sprawy wynika, że w czasie użytkowania budynku wykonywane były roboty budowlane polegające na zmianie systemów ogrzewania mieszkań, montażu i wymianie urządzeń gazowych. Z przedłożonych przez Wspólnotę Mieszkaniową dokumentów nie wynika czy roboty te zostały wykonane prawidłowo. W przedmiotowej sprawie nie ma też zastosowania art. 105 ustawy Prawo budowlane (dotyczy dokumentów potwierdzających dopuszczenie do obrotu i stosowanie wyrobów budowlanych). Końcowo organ odwoławczy wskazał, że koniecznym było zreformowanie zaskarżonego postanowienia, albowiem skierowane zostało do Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w P., natomiast zgodnie z uchwałą nr [...] z dnia [...].10.2008r. pełna nazwa brzmi Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w P. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w P., zarzuciła, że organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane i niezasadnie nałożyły na skarżącą obowiązek wykonania ekspertyzy. Zarzuciła, że organy błędnie przyjęły, że w ramach instalacji kominowej budynku przy ul. [...] w P. występują liczne nieprawidłowości zagrażające życiu lub zdrowiu mieszkańców oraz błędnie zaliczył w jej skład lokalowe urządzenia grzewcze. Zdaniem skarżącej dokonano swobodnej oceny przepisów administracyjnych, zobowiązując ją do wykonania ekspertyz nieruchomości lokalowych oraz ich wyposażenia, w sytuacji gdy lokale te są przedmiotem odrębnej własności. Skarżąca Wspólnota wskazała, że sprawuje zarząd nieruchomością i w tym znaczeniu jest zarządcą tej nieruchomości, natomiast art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego upoważnia organ nadzoru budowlanego do żądania od właściciela lub zarządcy konkretnego obiektu budowlanego ekspertyz lub ocen, przy czym przez obiekt budowlany należy rozumieć przedmiot własności lub zarządu. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 24.06.1994r. o własności lokali, w tym art. 13 ust. 1 skarżąca wskazała, że adresatem nałożonego obowiązku co do zamontowanych urządzeń grzewczych powinni być właściciele poszczególnych lokali. Skarżąca, jako właściciel części wspólnych nie ma wpływu co do rodzaj zamontowanych przez właścicieli w ich mieszkaniach urządzeń grzewczych. Organy nadzoru powinny zażądać od właścicieli poszczególnych lokali ekspertyz czy zamontowane w ich lokalach urządzenia grzewcze nie stwarzają zagrożeń dla nich i ich mieszkańców oraz czy wentylacja nawiewna, stanowiąca element wyposażenia mieszkania istnieje oraz funkcjonuje prawidłowo. Podkreślono, że okna PCV wstawił na swój koszt właściciel jednego z lokali, czym przyczynił się do nieprawidłowego działania wentylacji wywiewnej, a skarżąca nie miała na to żadnego wpływu. Nadto postanowienie dotyczy nieprawidłowości stwierdzonych tylko w jednym z lokali, incydent związany z zatruciem dwutlenkiem węgla związany był opalaniem mieszkania przenośnym ogrzewaczem i użyciem go w pokoju bez kratek wentylacyjnych, zatem działanie instalacji grawitacyjnej, ciągów kominowych czy wentylacji nawiewnej nie ma żadnego związku z tym incydentem. Nawet w sytuacji, gdy ekspertyza wykazałaby konieczność np. usunięcia urządzeń grzewczych z łazienek poszczególnych lokali, bądź konieczność zastosowania innego kotła, to skarżąca i tak nie będzie mogła tego wyegzekwować – takie uprawnienia posiadają tylko organy nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd administracyjny rozważa zatem wyłącznie kwestię czy zaskarżony akt organu administracji publicznej (tu postanowienie) mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Sąd, stosowanie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 powyższej ustawy, Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniu prawa dającym podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia wskazanego w powyższej ustawie naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 tej ustawy, skarga podlegała oddaleniu. Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa". W myśl przepisu art. 81 c ust. 2 ustawy organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Na postanowienie takie, jak wynika z ust. 3 tego artykułu, przysługuje zażalenie. Nie może zatem budzić jakichkolwiek wątpliwości, że nałożenie w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia przez osoby wymienione w art. 81 c ust. 1 ustawy – a są to uczestnik procesu budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego – odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz może być dokonane tylko wówczas, gdy istnieje uzasadniona wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Kryterium zatem uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych czy do stanu technicznego obiektu budowlanego jest jedynym kryterium, którym właściwy organ winien kierować się przy nakładaniu obowiązku przewidzianego w art.81 c ust. 2 ustawy. Nadto organ ten – nie strona – ma wykazać, czy istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych, robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu budowlanego, a więc muszą one znajdować odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Należy też podkreślić, że nałożenie obowiązku dostarczenia określonych dokumentów na podstawie omówionego art. 81 c ust. 2 ustawy nie jest merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy (w rozumieniu art. 104 k.p.a.), jest uzupełnieniem materiału dowodowego służącym realizacji podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, określonych w art. 81 ust. 1 ustawy. Postanowienie wydane na podstawie art. 81 c ust. 2 ma więc charakter dowodowy. Materiał zebrany w sprawie niniejszej, jego analiza i wnioski wyciągnięte przez organy nie dają żadnych podstaw do uznania, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, że organy administracji obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 81 c ust. 2 ustawy i niezasadnie nałożyły na stronę skarżącą obowiązek wykonania ekspertyzy. W szczególności nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, iż z dokonaniem swobodnej oceny przepisów administracyjnych zobowiązano ją do wykonania "ekspertyz nieruchomości lokalowych oraz ich wyposażenia", bowiem takie stwierdzenie pozostaje w sprzeczności z treścią pkt 2 zaskarżonego postanowienia, określającego zakres nałożonego w myśl powołanego wyżej art. 81 c ust. 2 ustawy obowiązku. Nie jest kwestionowane, że wszczęcie przedmiotowego postępowania nastąpiło po skierowaniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. wystąpienia do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (pismo z dnia [...].12.2010 r.), w związku z nadzorowaniem dochodzenia w sprawie nieumyślnego narażenia małoletnich P. i J. E. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, spowodowanych przekroczeniem z nieustalonych przyczyn dopuszczalnej normy dwutlenku węgla w mieszkaniu przy ul. [...] w P., w dniu [...].10.2010 r. (tj. o czyn z art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 1160 § 2 k.k.), o podjęcie działań mających na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów kominowych oraz stanu szczelności instalacji gazowych (wskazanych w zał. do tego pisma opiniach biegłego z zakresu kominiarstwa oraz biegłego ds. instalacji i przyłączy gazowych). W ocenie Sądu, organy administracji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, ustalając stan faktyczny sprawy, który znajduje odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym, ocenionym zgodnie z regułami k.p.a. (art. 77 § 1 i art. 80). W konsekwencji materiał ten dawał organom administracji podstawę (wynikającą z przeprowadzonej analizy stanu faktycznego) do jednoznacznego ustalenia, że zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 81c ust. 2 ustawy. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że organy wykazały w motywach, iż w rozpoznawanej sprawie zadniała właśnie taka sytuacja, która wskazuje na powstanie uzasadnionych wątpliwości, co do stanu technicznego przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) budynku mieszkalnego nr [...], usytuowanego na działce nr 1559, przy ul. [...] w P. Ustalenia w tym względzie znajdują wsparcie w szczególności w zapisach protokołu z dnia [...] listopada 2010 r., sporządzonego przez S. W. Usługowy Zakład Kominiarski Nr [...] w P. [...], a także w opiniach: biegłego rzeczoznawcy budowlanego w zakresie instalacji i sieci sanitarnych i biegłego sądowego z zakresu kominiarstwa (zał. do pisma z dnia [...].12.2010 r. Prokuratora). Wprawdzie opinie biegłych nadesłane organowi I instancji wraz z w/w pismem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. dotyczą nieprawidłowości stwierdzonych w mieszkaniu nr [...] w przedmiotowym budynku przy ul. [...], ale skoro są częścią tego budynku, to wykorzystanie ich w sprawie przy dokonywaniu analizy stanu faktycznego nie jest nieuprawnione. Trzeba też podkreślić, że pogląd strony skarżącej, jakoby nieprawidłowości stwierdzone w protokole z dnia [...] listopada 2010 r. sporządzonym przez S. W., miały charakter "organizacyjny", uznać należy jako dowolny, tym samym pozbawiony walorów merytorycznych, a więc nie mógł stanowić uzasadnienia do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. W szczególności w sytuacji, gdy – jak ustaliły organy orzekające w sprawie w czasie użytkowania budynku wykonywane były roboty budowlane polegające na zmianie systemów ogrzewania mieszkań, montażu oraz wymianie urządzeń gazowych, a strona skarżąca nie przedłożyła dowodów (dokumentów) wykazujących prawidłowość wykonywania tychże robót. Mając to wszystko na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że na zasadzie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji.