II SA/Rz 715/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-10-31

Skład orzekający: Agata Kosowska-Dudzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba ubiegająca się o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, będąca wdową w podeszłym wieku, cierpiąca na choroby wymagające specjalistycznego leczenia i diety, z dochodami poniżej progu wystarczającego na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych i medycznych, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi w wysokości 100 zł?
Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że jej dochody i wydatki, w tym znaczne koszty leczenia i specjalistycznej diety, uniemożliwiają jej poniesienie nawet najniższego wpisu sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Zapewnienie dostępu do sądu osobie w takiej sytuacji jest gwarantowane przez Konstytucję RP.
Stan faktyczny
J. Z., 81-letnia wdowa, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie 100 zł tytułem wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca utrzymuje się z renty i zasiłku pielęgnacyjnego, ponosząc wysokie koszty leczenia, specjalistycznej diety oraz bieżące wydatki domowe. Jej dochody nie pozwalają na pokrycie tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. J. Z. wezwana została do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W odpowiedzi wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku oraz danych przedłożonych na stosowne wezwanie wynika, że J. Z. jest wdową i ma 81 lat. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, mieszkając w domu zajmowanym także przez syna i jego żonę. Cierpi na choroby układu krążenia; ostatnio przeszła operację wymiany zastawki serca. Koszt leczenia, w tym lekarstw oraz wizyt lekarskich to ok. 350 zł miesięcznie. Skarżąca utrzymuje się z renty w wysokości 1076 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 207 zł (kwoty netto). Comiesięczne wydatki strony to: 660 zł - wyżywienie (skarżąca jest na specjalnej diecie), 50,50 zł – energia elektryczna, 63 zł – gaz, 12 zł – woda i ścieki, 61 zł – telewizja, telefon i Internet, 100 zł – opał, 70 zł - odzież. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." strony mają obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyłom od tej zasady przewidują regulacje zawarte w art. 243 i nast. P.p.s.a. dotyczące instytucji prawa pomocy. Pomoc ta może zostać przyznana w zakresie całkowitym i wtedy obejmuje tak zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie adwokata (radcy prawnego) – art. 245 § 2 P.p.s.a. albo też w zakresie częściowym i wówczas składa się na nią zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata (radcy prawnego) – art. 245 § 3 P.p.s.a. J. Z. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, przesłanką przyznania którego jest niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przepis ten nakłada wprost ciężar wykazania powyższego na składającego wniosek o wsparcie. Dlatego też to wnioskodawca, w celu uzyskania dofinansowania ze środków publicznych, winien złożyć pełne i klarowne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Oceniając oświadczenie złożone przez J. Z. należy uznać, że wskazuje ono na zasadność złożonego przez nią wniosku. Wynika z niego bowiem, że cały dochód strony przeznaczany jest na zaspokojenie jej podstawowych w istocie potrzeb. Znaczną część wydatków stanowią przy tym te związane z wyżywieniem (660 zł), bowiem strona pozostaje na specjalnej diecie. Duże środki finansowe skarżąca przeznacza też na leczenie, jako że cierpi na choroby układu krążenia (350 zł). W takiej sytuacji uiszczenie przez nią tytułem wpisu od skargi nawet kwoty 100 zł (wpis od skargi w niniejszej sprawie), która stanowi najniższą przewidzianą przez prawodawcę opłatę w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mogłoby skutkować powstaniem uszczerbku w zakresie jej koniecznego utrzymania. Skarżąca nie posiada zaś poza nieruchomością rolną o niewielkiej powierzchni 0,16 ha żadnych innych nieruchomości, jak też wartościowych przedmiotów, czy zasobów pieniężnych. Zapewnienie zatem J. Z. gwarantowanego jej w Konstytucji RP prawa do sądu wymaga zwolnienia jej od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ich poniesienie leży bowiem poza zakresem możliwości płatniczych strony. O powyższym orzeczono o tym na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło