II SA/Rz 716/07

Sygn. akt II SA/Rz 716/07 3 października 2007r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, J. S. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję, Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], wydaną w sprawie ustalenia warunków zabudowy, - postanawia – odmówić ustanowienia adwokata. J. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Sprawa ze skargi J. S. oraz G. S. o sygn. akt II SA/Rz 716/07 dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) wydanej w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Sprawa o podanej sygnaturze nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. Na obecnym etapie postępowania strony skarżące są zobowiązane do uiszczenia solidarnie kwoty wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wpis w tej wysokości jest należny z tytułu wniesienia skargi na decyzję SKO. Stwierdzono co następuje : wniosek skarżącego dotyczy jednej z instytucji składających się na prawo pomocy tj. ustanowienia adwokata. Oznacza to, że skarżący J. S. powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadmnistracyjnego, w postaci wygrodzenia adwokackiego, bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania swojej rodziny. Do wykazania tego stanu zobowiązuje wnioskodawcę treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.s.a.). Sąd po przeprowadzeniu oceny wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy uznaje, iż wskazane przez skarżącego składniki majątku w postaci lokalu mieszkalnego jak również uzyskiwane dochody w zupełności wystarczają do poniesienia kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, iż dochód trzyosobowej rodziny skarżącego w miesięcznej wysokości 3391,37 zł. brutto, stanowi wystarczającą kwotę na pokrycie niezbędnych wydatków w postaci zakupu żywności i lekarstw oraz kosztów wynagrodzenia adwokackiego. We wniosku nie wykazano, aby sytuacja rodziny J. S. była bardzo ciężka i wymagała pomocy ze strony państwa. Przeciwnie, warunki życia strony oraz członków jego rodziny są typowe dla warunków społeczno – gospodarczych regionu naszego kraju; nie cechują się szczególną wyjątkowością sugerującą znaczne ubóstwo. Należy tu dodać, że prawo pomocy, o które wystąpił J. S. jest instytucją wyjątkową; znajdującą zastosowanie wyłącznie do osób i jednostek organizacyjnych, które nie posiadają wystarczającego majątku i dochodów a także perspektyw na ich uzyskanie. Konieczność reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynika z istniejącego przymusu adwokackiego na etapie wnoszenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Koszty sporządzenia tych środków odwoławczych przez adwokata nie są na tyle wysokie, aby skarżący nie mógł ich ponieść z posiadanych zasobów majątkowych oraz poczynionych na ten cel oszczędności. Uzasadniając oddalenie wniosku o ustanowienie adwokata nie można też pominąć, że skarżący nie wyjaśnił, dlaczego reprezentowanie jego interesów przez fachowego pełnomocnika jest w niniejszej sprawie niezbędne. Wnioskodawca nie starał się przekonać Sądu, że sprawa, którą zainicjował wymaga udziału adwokata. Treść wniesionej skargi sugeruje natomiast, posiadanie przez współskarżących wystarczającej wiedzy prawniczej oraz znakomitego rozeznania w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.