II SA/Rz 72/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni [...] na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy organowi właściwemu p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wnioskiem (zawartym w skardze) z dnia 27 grudnia 2011 r., skarżąca Spółdzielnia [...] wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy organowi właściwemu. Uzasadniając wniosek stwierdziła, że wykonanie postanowienia grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia jej szkody i wywołania skutków, dla których odwrócenia może być konieczne poniesienie znacznych kosztów; skutki wykonania postanowienia mogą być trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem incydentalnym, na mocy którego przekazano sprawę w przedmiocie stwierdzenia u W. Ś. choroby zawodowej (przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego) z Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. Postanowienie tego rodzaju, wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. nie nadaje się do wykonania przez strony, gdyż nie nakłada na nie żadnych praw ani obowiązków poddanych dochodzeniu w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jest wiążące dla organów, które z mocy art. 19 k.p.a. obowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Skoro zaskarżone postanowienie w ogólnie nie podlega wykonywaniu przez strony, nie może do niego znaleźć zastosowanie przepisów o wstrzymaniu wykonania. Niezależnie od tego, pomimo wymogu określonego w art. 61 § 3 p.p.s.a., skarżąca nie wykazała w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, w jaki sposób żądane wstrzymanie (prowadzące w rezultacie do konieczności załatwienia sprawy przez organ, który uznał się niewłaściwy) przekładałoby się na ryzyko wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.