II SA/Rz 720/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 stycznia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 683/05 uchylającego decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2005r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2005r. znak: [...] w przedmiocie nakazu sanitarnego dotyczącego fermy lisów - postanawia - odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 683/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2005r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2005r., znak: [...]. Ostatnia ze wskazanych decyzji w pkt I odmawiała nakazania likwidacji fermy lisów znajdującej się w S. i należącej do S. W., natomiast w pkt II nakazywała S. W. stosować na tej fermie odpowiednie metody dezodoryzacji, utwardzić i uszczelnić grunt pod klatkami oraz wykonać odprowadzenie gnojowicy do szczelnego podziemnego zbiornika – w terminie do dnia 30 maja 2005r. Odpis powyższego wyroku, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny otrzymał w dniu 22 lutego 2007r. po czym przekazał go Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu (przy piśmie z dnia 26 lutego 2007r.). Z kolei odpis prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 25 stycznia 2007r. wraz z aktami sprawy doręczony został Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w dniu 7 maja 2007r., zaś przekazany organowi I instancji przy piśmie z dnia 8 maja 2007r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny rozpoznając ponownie sprawę wszczętą wnioskiem T. P. - dotyczącym uciążliwości powodowanych istnieniem fermy lisów w S., prowadzonej przez S. W. i D. W. - odmówił nakazania likwidacji tej fermy. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2007r., znak: [...]. W dniu 22 sierpnia 2007r. T. P. złożyła w tut. Sądzie skargę zatytułowaną: " o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku" wskazując, że opiera ją o art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz, że dotyczy wymierzenia grzywny "Wojewódzkiemu Inspektoratowi" w związku z niewykonaniem "wyroku z dnia 15 lutego 2007r. sygn. akt II SA/Rz 683/05". W uzasadnieniu podała, iż pomimo uprawomocnienia się wskazanego wyroku "wojewódzki inspektor sanitarny nie uznając konieczności podporządkowania się wymiarowi sprawiedliwości wydał decyzję sprzeczną z jego sentencją, co dowodzi jawnego lekceważenia Sądu i jego decyzji". W związku z treścią skargi, Sąd wezwał T. P. do wyjaśnienia czy skarga ta opiera się na przepisie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. a zatem dotyczy wymierzenia Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu grzywny w związku z zarzucaną bezczynnością tego organu po wydaniu przez tutejszy Sąd w dniu 25 stycznia 2007r. wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 683/05 (w skardze wskazano wyrok z dnia 25 lutego 2007r. o sygn. akt II SA/Rz 683/05, jednakże podana sygnatura dotyczy jak wskazano wyżej wyroku z dnia 25 lipca 2007r.) czy też jest to skarga na decyzję powyższego organu z dnia [...] lipca 2007r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2007r. znak: [...], która odmawiała nakazania likwidacji fermy lisów polarnych w S. prowadzonej przez S. i D. W. W wezwaniu podano, że we wskazanym zakresie należy go wykonać w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia pod rygorem przyjęcia, że przedmiotowa skarga opiera się o przepis art. 154 P.p.s.a. W dalszej części wezwania zobowiązano skarżącą do udzielenia informacji czy wzywała - na piśmie - Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do wykonania wskazanego wyżej wyroku tut. Sądu z dnia 25 stycznia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 683/05 a jeżeli tak, to o nadesłanie kserokopii tego pisma i ewentualnej odpowiedzi na nie przez ten organ – w sytuacji, gdy skarga została wniesiona w trybie art. 154 P.p.s.a., zakreślając jednocześnie termin do wykonania tej części wezwania (7 dni od daty jego otrzymania) oraz podając rygor na wypadek niezastosowania się do jego treści (odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej) Wezwanie otrzymała skarżąca w dniu 23 października 2007r., co potwierdza jej podpis na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru, a siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął wobec niej bezskutecznie w dniu 30 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku z brakiem odpowiedzi skarżącej na skierowane do niej wezwanie dotyczące wyjaśnienia przedmiotu jej skargi z dnia 22 sierpnia 2007r. oraz wobec wskazania w tym wezwaniu stosownych rygorów, Sąd przyjmuje, iż niniejsza skarga opiera się o art. 154 P.p.s.a. Na wstępie należy wskazać, że rozpoznanie skargi wnoszonej do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, w zakreślonym prawem terminie, po wyczerpaniu przepisanych środków i jeżeli spełnia wymogi formalne, przy czym kwestie te podlegają badaniu przez sąd z urzędu. Po przeprowadzeniu analizy okoliczności sprawy w podanym wyżej zakresie Sąd stwierdza, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu wobec niewyczerpania prawidłowego trybu jej składania, określonego w art. 154 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednoznaczne brzmienie przepisu nie może pozostawiać żadnych wątpliwości co do tego, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na jego podstawie jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przesłanka ta w niniejszej sprawie nie została jednak spełniona. W będących w dyspozycji Sądu aktach administracyjnych sprawy brak jest bowiem takiego wezwania; nie zostało ono także przedłożone na żądanie Sądu. W zaistniałej sytuacji, a zatem wobec braku dopełnienia wskazanego wyżej warunku zbadania merytorycznej zasadności skargi, zachodzi konieczność jej odrzucenia jako niedopuszczalnej, co też Sąd uczynił działając po myśli art. 154 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.