II SA/Rz 722/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r. , nr [...] Starosta Powiatu [...] skierował J. P. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B, B + E, C, C + E, D + E, T, w terminie do 25 maja 2013r., pod rygorem wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami i nadało decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2013r., nr [...] w pkt 1 uchyliło wskazaną wyżej decyzji organu I instancji w części wyznaczającej termin poddania się sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami i wyznaczyło nowy termin do dnia 30 czerwca 2013r., a w pkt 2 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w pozostałym zakresie. J. P. reprezentowany przez adwokata złożył skargę na wymienioną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze sformułował wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że postępowanie administracyjne toczące się w powyższej sprawie powinno zostać umorzone z uwagi na fakt, że doszło do skutecznego obniżenia ilości punktów karnych przed formalnym doręczeniem decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Skarżący jest zawodowym kierowcą, cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami spowoduje zatem utratę zdolności zarobkowania, podczas gdy to na nim spoczywa wyłączny ciężar utrzymania gospodarstwa domowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a." stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Sąd uznał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wyżej wskazano sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Stwierdzić należy, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami. Zauważyć wypada, że zaskarżona decyzja nie pozbawia strony uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, gdyż stanowi ona jedynie o konieczności poddania się sprawdzeniu kwalifikacji skarżącego w tym zakresie. Nie sposób wywieść z niej istnienia zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie jej wykonania, gdyż samo jej wykonanie nie powoduje utraty tychże uprawnień. Dopiero negatywny wynik egzaminu w tym zakresie może spowodować następstwa, o których mowa w przywołanym przepisie. W okolicznościach sprawy brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja spowoduje dla skarżącego konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. Równocześnie Sąd zauważa, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi. Decyzja ta zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.