II SA/Rz 723/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku Z. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 723/07 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi Z. G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 05.2007 r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 04.2007 r., Nr [...], nakładającą na A. T. i Z. G. obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej w wysokości 2165,04 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowanej budową urządzeń kanalizacyjnych w miejscowości S. Skargę wniósł za pośrednictwem organu odwoławczego, która została przekazana Sądowi w dniu 17.09.2007 r. We wniosku z dnia 21.09.2007 r. /k. 56 akt sądowych/ skierowanym do Sądu wniósł o wstrzymanie wezwania do zapłaty opłaty adiacenckiej oraz wstrzymanie wszczęcia egzekucji do czasu wydania wyroku przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku nie wspomniał o wstrzymaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a w uzasadnieniu m.innymi podał, że Urząd Gminy w wezwaniu do zapłaty adiacenckiej /upomnienie przedegzekucyjne/ wezwał go również o zapłatę odsetek, co nie jest słuszne, bo decyzję SKO doręczono mu w dniu 6.07.2007 r. Z tego właśnie powodu wniósł "o wydanie decyzji wstrzymującej wysyłanie wezwań do zapłaty oraz wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". Do wniosku dołączył upomnienie przedegzekucyjne z dnia 18.09.2007 r. /k. 62 akt sądowych/. Oprócz tego wnioskiem z dnia 20.09.2007 r. wystąpił do Wójta Gminy o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania skargi przez Sąd i podniósł, że "sprawa ta nie jest sprawą wyjaśnioną, jak również nie jest przeprowadzona tak jak powinna". Wskazany wniosek Wójt Gminy przekazał Sądowi jako wniosek o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, zwanej dalej skrótem p.p.s.a. /k. 72-73 akt sądowych/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wprawdzie skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu z dnia 15.11.2007 r., czy przedmiotem jego wniosku są czynności postępowania egzekucyjnego, czy też jest to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to jednakże treść przedmiotowych wniosków pośrednio przemawia za potraktowaniem go jako wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Regułą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności /art. 61 § 1 – p.p.s.a./. Od tej zasady przewidziane są wyjątki m. innymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest postępowaniem incydentalnym /ubocznym/ i w tym postępowaniu Sąd nie kontroluje zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, bada tylko czy skarżący uprawdopodobnił istnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonego aktu. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Takie zagrożenie musi być ponadto bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący we wnioskach z dnia 21.09.2007 r. i 20.09.2007 r. /k.56 i 74 akt sądowych/ nie uprawdopodobnił przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodać należy, że Sąd w piśmie z dnia 15.11.2007 r. /k. 87 akt sądowych/ pouczył skarżącego, iż na skarżącym spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mimo tego skarżący w podanym zakresie wniosku nie uzupełnił. Z przedstawionych względów i na podstawie art. 61 § 3, art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.