II SA/Rz 723/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi E. Z.K. na działania i czynności Urzędu Miasta w przedmiocie realizacji projektu "Modelowanie kompleksowej rewitalizacji Rynku z wykorzystaniem narzędzi partycypacji społecznej". postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej wpis od odrzuconej skargi w wysokości 100 (słownie: "sto") zł. W dniu 28 maja 2019 r., za pośrednictwem Urzędu Miasta E. Z. K. nadała skargę, w której zaskarżyła działanie i czynności Urzędu Miasta realizowane w projekcie" Modelowanie kompleksowej rewitalizacji [....] z wykorzystaniem narzędzi partycypacji społecznej" w części dotyczącej podobszaru Nr 3, tj. [...]. Podała, że zaskarżone działanie polega na zamówieniu projektu architektonicznego według warunków określonych w konkursie na Opracowanie koncepcji zagospodarowania i rewitalizacji Rynku–[...] wraz z przyległymi ulicami oraz wybraniu przez sąd konkursowy, koncepcji, która spełniała warunki konkursu. Jednocześnie zarzuciła naruszenie art 3 pkt 1 i 12 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 r. ( Dz.U. Nr 162, poz. 1568) polegającym na niewłaściwym rozumieniu przepisu, § 21 ust. 1 pkt 1 i 2 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego osiedla [...] w [...] polegającym na zbudowaniu przestrzeni publicznej o symbolu PM, obiektami budowlanymi trwale związanymi z gruntem, a także ilościowe nagromadzenie w projekcie elementów, które zmieniają podstawowe przeznaczenie PM, tj. "place i ciągi piesze", art 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o rewitalizacji z dnia 9 października 2015 r. ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1023) oraz Wytyczne Ministra Rozwoju w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020, polegających na nie wypełnieniu podstawowej zasady w procesie rewitalizacji jaką jest partycypacja społeczna na etapie przygotowania warunków jakie powinien spełniać projekt architektoniczny poprzez nie uwzględnienie opinii Narodowego Instytutu Dziedzictwa OT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w piśmie z dnia 3 lipca 2019 r. wezwał skarżącą o sprecyzowanie przedmiotu skargi poprzez wskazanie czy jej przedmiotem jest program rewitalizacji, o czym świadczą podniesione zarzuty odnośnie nieuwzględnienia przy ocenie projektu opinii Narodowego Instytutu Dziedzictw OT, czy też przebieg konkursu na co z kolei wskazuje sformułowany zarzut "zamówienia projektu architektonicznego według warunków określonych w konkursie". Zaznaczono przy tym, że Sąd nie może domniemywać przedmiotu skargi i wyznaczono skarżącej termin 7 dni od dnia otrzymania wezwania od rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca podała, że przedmiotem skargi jest ochrona wartości historycznej Rynku r[...]. Z kolei organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwag na to, że Urząd Miasta nie posiada zdolności sądowej, a po drugie skarga nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Ponadto wskazał, że wszystkie procedury przeprowadzone w ramach projektu "Modelowanie kompleksowej rewitalizacji z wykorzystaniem narzędzi partycypacji społecznej" przeprowadzone były zgodnie z obowiązującym prawem oraz założeniami partycypacji społecznej, a wyciągnięte wnioski przedstawiały wpracowane i zaakceptowane przez większość mieszkańców rozwiązania. Wskazano, że Gmina podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko, zmierzające do realizacji wypracowanych projektów architektonicznych a w efekcie zadań inwestycyjnych. Przedstawione przez skarżącą zarzuty uznano za zmierzające do ochrony partykularnych interesów członków stowarzyszenia pn. [...] Stowarzyszenie Historyczne i nie znajdujące potwierdzenia w dotychczas wyrażonych opiniach środowiska osiedla [....]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na brak sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. Zakres sądowej kontroli wyznacza art 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Uzupełniony o § 2a i 3 stanowi enumeratywny, zamknięty katalog spraw należących do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Wśród nich wymienione zostały decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; a także bezczynność lub przewlekłość postępowania organów, decyzje wydane na odstawie art 138 § 2 K.p.a., a także spawy określone w przepisach szczególnych. Przedmiot zaskarżenia obowiązany jest wskazać skarżący. Jak stanowi bowiem art 57 § 1 P.p.s.a. skarga poza wymogami stawianymi dla każdego pisma procesowego powinna zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy skarga. W niniejszej sprawie pomimo kierowanego do skarżącej wezwania o sprecyzowanie przedmiotu skargi, ten nie został wyjaśniony. Z kolejno kierowanych do sądu pism w tym skargi wynikało, że skarżąca jest niezadowolona z przebiegu realizacji projektu "Modelowanie kompleksowej rewitalizacji [...] z wykorzystaniem narzędzi partycypacji społecznej" w ramach konkursu skierowanego do jednostki samorządu terytorialnego organizowanego przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju pt.: Modelowa Rewitalizacja Miast, w ramach którego 20 miast miało otrzymać dofinansowanie. Skarżąca nie wskazała jednak czego konkretnie dotyczy złożona przez nią skarga. Z ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1398 ) wynika, na co z resztą wskazuje również skarżąca, że proces rewitalizacji odbywa się etapowo: tryb przygotowania, prowadzenia i wreszcie oceny. W procesie tym zapewniona jest partycypacja społeczna, w tym konsultacje społeczne, w efekcie którego opracowany zostaje gminny program rewitalizacji. Poprzedza go procedura przystąpienia do jego sporządzania, sporządzenie projektu a następnie jego opiniowanie. Na każdym z tych etapów zapewniony jest udział społeczeństwa. Każdy z tych etapów przybiera również określoną formę np.: informacja podsumowująca przebieg konsultacji – art 6 pkt 7 ustawy, wyznaczenie w drodze uchwały obszaru zdegradowanego – art 8 ust. 1, opracowanie w formie uchwały gminnego programu rewitalizacji, uchwała o przystąpieniu do sporządzania gminnego projektu rewitalizacji. Dla uruchomienia sądowoadministracyjnej kontroli konieczne jest dokładne wskazanie skarżonego działania konkretnie określonego organu, tak by możliwa była kontrola Sądu pod względem formalnym czy wyczerpano tryb administracyjny a następnie pod względem merytorycznym, i także po to by organ mógł udzielić odpowiedzi na skargę i przesłać dotyczące jej akta administracyjne. . W niniejszej sprawie skarżąca nie dokonała precyzyjnego określenia przedmiotu skargi, przez co zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o jej odrzucenie jest uzasadniony. Słuszne jest również stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, że Urząd Miasta nie posiada zdolności sądowej. Urząd Miasta nie jest organem administracji samorządowej, nie posiada osobowości prawnej i nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 13, poz. 74), gmina posiada osobowość prawną. Organem wykonawczym gminy jest Zarząd (art. 28 ust. 1 ustawy samorządowej). Urząd Miasta jest aparatem pomocniczym Zarządu (art. 33 ust. 1 ustawy). Na zewnątrz gminę reprezentuje odpowiednio wójt, burmistrz lub prezydent (art. 31 ustawy samorządowej). Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.