II SA/Rz 724/25

24 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 24 lipca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. D.[...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 czerwca 2025 r. II SA/Rz 724/25 wydanego w sprawie ze skargi K. D. [...] na decyzję Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Rzeszowie z 21 marca 2025 r. nr 01/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z 16 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 724/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. D. [...] (dalej jako: Skarżący) na decyzję Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Rzeszowie z 21 marca 2025 r. nr 01/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej Pismem z 26 czerwca 2025 r. Skarżący złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (k. 26-27 akt sądowych), zatytułowaną "zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi" w której wskazał, że Sąd przedwcześnie odrzucił jego skargę nie wzywając go wpierw o uzupełnienie braku fiskalnego. Wniósł o uchylenie postanowienia z 16 czerwca 2025 r., przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty sądowej oraz umożliwienia uzupełnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że pismo strony zostało potraktowane jako skarga kasacyjna, gdyż taki właśnie środek zaskarżenia przysługiwał Skarżącemu na obecnym etapie postępowania. W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu. Z kolei z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 i 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, w określonych kategoriach spraw. Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z cytowanych przepisów prawa jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wniesienie do sądu skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Z akt sprawy nie wynika, jak również sam Skarżący nie wykazał, aby był jedną z osób wymienionych w treści art. 175 § 1, § 2 lub § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem jest ona niedopuszczalna. Zauważyć należy, że Skarżący w punkcie 2 pouczenia zawartego w piśmie z 17 czerwca 2025 r. zawierającego odpis postanowienia z 16 czerwca 2025 r. wraz z uzasadnieniem (k. 16 akt sądowych) został pouczony, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Jak wynika z akt sprawy, powyższe pismo zostało przesłane Skarżącemu w dniu 23 czerwca 2025 r. Mając powyższe na uwadze, przyjąć należy, że Skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. Należy zauważyć przy tym, że w myśl art. 222 P.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Powodem odrzucenia skargi (postanowienie z 16 czerwca 2025 r.) nie był brak wpisu ale wniesienie skargi od orzeczenia Organu I instancji, która to wadliwość nie podlega konwalidacji. Zatem żądanie wpisu – czego obecnie domaga się Skarżący, nie jest okolicznością mogącą usunąć pierwotną wadliwość skargi, będącą podstawą jej odrzucenia. Mając na uwadze powyższe, argumenty podniesione przez Skarżącego w piśmie z 26 czerwca 2025 r. należało uznać za bezzasadne. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez Skarżącego jako niedopuszczalną.