II SA/Rz 725/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- do wyroku z dnia 13 lutego 2009 r. Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] działając w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) oraz art. 129 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 153, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej KPA, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez M. W. odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności M. W. W uzasadnieniu organ podniósł, że orzeczenie zapadłe w I instancji M. W. zostało doręczone w dniu 12 sierpnia 2008 r., natomiast odwołanie od niego złożone zostało dnia 27 sierpnia 2008 r. Tym samym nie został dotrzymany termin do dokonania powyższej czynności procesowej wynikający z art. 129 KPA, wynoszący 14 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia stronie (upłynął on w dniu 26 sierpnia 2008 r.). Równocześnie organ podkreślił, iż składając odwołanie M. W. nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, M. W. - nie określając kierunku jego weryfikacji - wskazał na występujące u niego problemy zdrowotne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ponawiając argumenty skarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 powoływanej dalej jako p.p.s.a.), lub stwierdzenia nieważności w przypadku zaistnienia przyczyn określonych w art. 156 KPA (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten daje więc podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi podczas toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Dokonując kontroli zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Sąd uznał, że nie narusza ono prawa. Stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia przedstawia się w sposób następujący. Orzeczeniem z dnia [...].08.2008 r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności odmówił M. W. wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Orzeczenie doręczono skarżącemu w dniu 12.08.2008 r. Pismem z dnia 27.08.2008 r. skierowanym do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności M. W. wniósł o "ponowne rozpatrzenie jego wniosku". Organ II instancji postanowieniem z dnia [...].09.2008 r. na podstawie art. 134 KPA stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nie budzi żadnych wątpliwości w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, że termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...].08.2008 r. - w sytuacji, kiedy akt ten został doręczony M. W. w dniu 12.08.2008 r. - upłynął w dniu 26.08.2008 r. Poza sporem pozostaje również, iż pismo M. W. będące odwołaniem zostało złożone w dniu 27.08.2008 r., a więc po upływie terminu do jego złożenia. Skarżący do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W takiej sytuacji oczywistym jest, że zaskarżonemu postanowieniu nie można przypisać naruszenia przepisu art. 134 KPA, który nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, kiedy sytuacja taka będzie miała miejsce. Niewykonanie tego obowiązku i rozpoznanie odwołania złożonego z uchybieniem terminu skutkowałoby wydaniem decyzji dotkniętej wadą nieważności. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy w pierwszej kolejności, że pismo z dnia 10.10.2008 r. adresowane do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności było w istocie rzeczy skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargą na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...].09.2008 r. W tej materii Sąd kierował się stanowiskiem M. W. wyrażonym do protokołu rozprawy w dniu 13.02.2009 r. Same zarzuty skargi są kierowane pod adresem orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].08.2008 r. i jako takie nie mogą zostać uwzględnione, bowiem nie dotyczą zaskarżonego postanowienia. Jedynie do protokołu rozprawy skarżący przyznał, że spóźnił się z wniesieniem odwołania "bo tak się złożyło". Tego rodzaju zarzut nie może również skutkować uwzględnieniem skargi. Odnosząc się do żądania M. W. odnośnie zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego to wskazując na brzmienie przepisu art. 200 i art. 201 p.p.s.a. uznać należy, iż nie może być ono uwzględnione. Powołane przepisy przewidują możliwość zasądzenia od organu, który wydał zaskarżony akt kosztów postępowania na rzecz skarżącego ale w przypadku, kiedy skarga została uwzględniona albo umorzono postępowanie z przyczyny określonej w art. 54 § 3 i 118 § 2 p.p.s.a. W kontrolowanej sprawie skarga nie została uwzględniona ani nie umorzono postępowania ze wskazanych wyżej przyczyn, dlatego Sąd nie mógł uwzględnić żądania skarżącego w zakresie kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.