II SA/Rz 725/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dnia 29 kwietnia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Rz 725/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W piśmie z dnia 17 lutego 2009r. skarżący wezwany został do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej w związku ze złożonym uprzednio wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej orzeczenia. Po otrzymaniu powyższego wezwania, M. W. złożył w tut. Sądzie pismo zawierające wniosek o " zwrot kosztów w kwocie 100 zł", w którym wyżej wymieniony podniósł, iż jest inwalidą, nie posiada oszczędności; poza tym pomaga finansowo bratu. Wobec wskazanej treści pisma skarżącego uznano, iż stanowi ono w istocie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Dlatego też wezwano M. W. do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu "PPF" w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, ze wskazaniem, iż w razie bezskutecznego upływu terminu wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania. Jednocześnie dołączono do wezwania wymieniony formularz. Wezwanie to skarżący otrzymał dnia 19 marca 2009r., na co wskazuje jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji. W związku z niezłożeniem wniosku o prawo pomocy na wspomnianym wyżej formularzu w siedmiodniowym terminie, który wobec wyżej wymienionego upłynął dnia 26 marca 2009r., Referendarz sądowy w tut. Sądzie zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2009r. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. W ustawowym terminie M. W. złożył sprzeciw od powołanego zarządzenia prosząc o "pozytywne załatwienie sprawy, o przyznanie zapomogi". Do przedmiotowego środka prawnego nie załączono wypełnionego formularza "PPf". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W sytuacji, gdy osoba fizyczna nie złoży wniosku na takim formularzu, należy go jej przesłać celem wypełnienia, z jednoczesnym wskazaniem terminu 7 dni na dokonanie tej czynności oraz rygoru w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania - na wypadek nienadesłania wypełnionego formularza we wskazanym terminie, co wynika z art. 257 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia "Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy nie może zostać merytorycznie rozpoznany. Nie został on bowiem złożony na urzędowym formularzu "PPf", przeznaczonym do dokonania przedmiotowej czynności. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarżącemu wysłany został egzemplarz takiego formularza wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i nadesłania w siedmiodniowym terminie oraz z pouczeniem o konsekwencjach prawnych niezastosowania się do treści wezwania. Mimo powyższego, w stosunku do M. W. wspomniany termin upłynął bezskutecznie dnia 24 kwietnia 2009r., do tego bowiem czasu nie przesłał on do Sądu wypełnionego formularza. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 i art. 252 § 2 P.p.s.a.