II SA/Rz 726/08
PostanowienieWSA w Rzeszowie2008-11-21
Skład orzekający: referendarz sądowy Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku pielęgnacyjnego jest bezprzedmiotowy, jeśli skarżący jest z mocy prawa zwolniony z ponoszenia tych kosztów?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdy skarżący jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia tych kosztów. W sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, do których zalicza się sprawa o zasiłek pielęgnacyjny, skarżący są zwolnieni z opłat sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a PPSA, co czyni wniosek o przyznanie prawa pomocy zbędnym.Stan faktyczny
W. M. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku pielęgnacyjnego. W ramach tej skargi wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa nie została jeszcze zakończona przed sądem. Sąd rozpoznał wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21 listopad 2008 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, W. M., o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] sierpnia 2008 r. [...] wydaną w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego - postanawia - umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.
Sygn. II SA/Rz 726/08
Uzasadnienie
W. M. w swej skardze z dnia 20 września 2008 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) wydaną w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego, zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa ta nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie.
Stwierdzono, co następuje:
Negatywną przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest brak ustawowego obowiązku ponoszenia tych kosztów przez osobę składającą wniosek. Jeżeli osoba składająca wiosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie może być zobowiązana do uiszczenia tych kosztów, postępowanie w sprawie przyznania jej prawa pomocy jest postępowaniem bezprzedmiotowym, gdyż w istocie nie istnieje przedmiot, który może zostać poddany ocenie sądu.
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący w określonych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolniona od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy, o których mowa wyżej, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Ustawodawca w treści art. 239 pkt 1 lit a p.p.s.a. zwolnił z obowiązku uiszczenia opłat sądowych skarżących w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Nie ulega wątpliwości, iż skarga W. M. na decyzję SKO w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawy wydawania tych decyzji regulują przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.). Zasiłek pielęgnacyjny jest bowiem jednym ze rodzajów świadczeń opiekuńczych, mieszczących się w zakresie polityki opiekuńczej państwa. W rezultacie, skarżąca w granicach sprawy II SA/Rz 726/08, jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych, Jej wniosek należy uznać za bezprzedmiotowy. Dalszą konsekwencją tej konstatacji, jest konieczność umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w granicach określonych we wniosku.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 239 pkt 1 lit a p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło