II SA/Rz 728/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005roku znak [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego -postanawia- umorzyć postępowanie Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 roku znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku, znak [...] o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych przez J. P., dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego polegającego na nałożeniu na nią grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki tunelu foliowego. Z postanowieniem tym nie zgodziła się J. P. i w dniu 4 sierpnia 2005 roku wniosła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W toku postępowania, pismem z dnia 3 listopada 2005 roku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował tut. Sąd, iż środek egzekucyjny nałożony na skarżącą został umorzony z uwagi na wykonanie przez nią egzekwowanego obowiązku. Na udokumentowanie tej okoliczności organ w załączeniu przesłał postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 roku umarzające grzywnę w celu przymuszenia nałożoną na skarżącą postanowieniem tegoż organu z dnia [...] maja 2005 roku nr [...]. Uwzględniając powyższe fakty Sąd stwierdza, iż postępowanie sądowe stało bezprzedmiotowe i w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. winno ulec umorzeniu. Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna - zobacz Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2004 r., sygn. III SA 1009/2002 (publ. Informatyczny System Prawniczy Lex Polonica Maxima CD ). Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ administracyjny z przyznanych mu prawem uprawnień np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności, w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji, uchylenia uchwały lub zarządzenia organu jednostki samorządu terytorialnego przez ten organ bądź też jak w niniejszej sprawie wskutek umorzenia zastosowanego środka egzekucyjnego w postaci grzywny, z uwagi na wykonanie obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Podsumowując należy więc stwierdzić, iż w niniejszej sprawie kontrola zasadności odrzucenia zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, polegającego na nałożeniu grzywny w celu przymuszenia jest obecnie bezprzedmiotowa. Nałożony na skarżącą środek egzekucyjny został umorzony a obowiązek wynikający z tytułu wykonawczego został wykonany. Mając całość powyżej wskazanych okoliczności Sąd umorzył postępowanie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a..