II SA/Rz 73/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi T. D. i S. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Sygn. II SA/Rz 73/13 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego w działce nr 82/14 o powierzchni 0,10 ha, położonej w obrębie [...], z użytku Bi 0,10 ha na użytki: Bi 0,04 ha i Bz 0,06 ha, zgodnie z wykazem zmian gruntowych i mapą uzupełniającą z dnia 26 czerwca 2012 r., przyjętym pod numerem ewidencyjnym [....] do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...]. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm. – zwana dalej k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r., Nr 193 poz. 1287 z późn. zm.). Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskiem z dnia 15 maja 2012 r. S. D. zwrócił się do Starosty [...] o ponowne przeanalizowania sprawy klasyfikacji gruntu na działce nr 82/14, położonej w obrębie [...], gm. [...]. Wnioskodawca podał, że wraz z T. D. są od 1988 r. właścicielami działki o powierzchni 0,10 ha, która w całości była sklasyfikowana jako nieużytek (N) i zwolnieni byli od płacenia podatku gruntowego. W 2012 r. otrzymali decyzję ustalającą wysokość podatku gruntowego, z której wynika, że działka nr 82/14 została sklasyfikowana jako użytek "Bi" _ inne tereny zabudowane. Zmiana ta nastąpiła w związku z przeprowadzoną kompleksową modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w której nie brali udziału. Ich zdaniem w sytuacji, gdy zostali pozbawienie udziału w postępowaniu obowiązkiem Gminy było wnoszenie uwag i zastrzeżeń w tej kwestii. Działka będąca ich własnością oraz działki sąsiednie usytuowane są w starorzeczu rzeki W. na terenie zalewowym, zatem zakwalifikowanie przedmiotowego gruntu jako "Bi" w jego ocenie jest nieporozumieniem. Dotyczy gruntu "daleko odbiegającego od pełnowartościowych terenów". Wobec faktu sprzedaży gruntów zalewowych, poniesienia kosztów finansowych inwestowania w działki, narażenia na ciągłe wydatki przy usuwaniu skutków powodzi i nagłego uznania gruntów za pełnowartościowe z oznakowaniem "Bi", a tym samym obłożenia podatkiem, czują się pokrzywdzeni. Do wniosku S. D. załączył kopię pisma Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, Zarządu Zlewni [...] z siedzibą w P. z dnia 3 kwietnia 2012 r. ([...]) z którego wynika, że działka nr 82/14 położona w obrębie [...] znajduje się w zasięgu obszaru szczególnego zagrożenia powodzią rzeki W. - teren zalewowy. Powyższy wniosek Starosta przekazał A. Sp. z o.o. (wykonawca modernizacji), celem wyjaśnienia zasadności podniesionych wątpliwości i wydania opinii w tej sprawie, względnie wykonania stosownej dokumentacji geodezyjnej w ramach rękojmi wykonanego zlecenia. Nadesłana w ramach rękojmi dokumentacja z dokonanych ustaleń - mapa uzupełniająca z wykazem zmian gruntowych - została włączona do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr ewidencyjnym [...]. Z dokumentacji tej wynika, że na przedmiotowej działce powinny być uwidocznione dwa użytki: Bi o pow. 0,04 ha i Bz o pow. 0,06 ha.. Po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] wprowadził zmiany danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego w działce nr 82/14 o powierzchni 0,10 ha położonej w obrębie [...] z użytku Bi 0,10 ha na użytki Bi 0,04 ha, Bz 0,06 ha, zgodnie z wykazem zmian gruntowych i mapą uzupełniającą z dnia 26 czerwca 2012 r., przyjętym pod numerem ewidencyjnym [...] do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. W uzasadnieniu organ podał, że zgłoszone zastrzeżenia zostały złożone po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa, zatem zostały uznane za wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Wniosek ten został uwzględniony. Na powyższą decyzję S. D. i T. D. złożyli odwołanie wskazując na lakoniczność uzasadnienia i nieodniesienie się do podniesionych we wniosku inicjującym postępowanie zarzutów. Zwrócili uwagę, że przedmiotowy teren do dnia dzisiejszego nie uległ zasadniczo żadnej zmianie, a zatem nadal powinien pozostać nieużytkiem. Zakwestionowali zasadność sprzedaży przez Gminę terenu rozlewiska rzeki i jednoczesne przymuszenie zainteresowanych do wybudowania domków. Wartość gruntu nie uległa zmianie - teren jest zalewowy, brak kanalizacji, elektryfikacji, ujęcia wody, dróg itd. W ich ocenie poprzednie oznaczenie gruntu jako nieużytki było właściwe, sprawiedliwe i potwierdzało stan faktyczny. Zwrócili uwagę, że ponieśli znaczące nakłady finansowe, a Gmina spowodowała znaczącą zmianę klasyfikacji gruntu (przy akceptacji Starostwa), z jednoczesnym podwyższeniem podatków. Zarzucili również, że zaskarżona decyzja wydana została w formie niezrozumiałej, typowo urzędniczej i nie wnosi żadnych zmian - teren poprzednio oznaczony konturem B (dokładnie Bi) nadal takim pozostaje, tyle że z podziałem na Bi i Bz - czyli bez zmiany zasadniczej w kwalifikacji jak i w podatku. W piśmie z dnia 11 września 2012 r. S. i T. D. podtrzymali stanowisko w sprawie i zakwestionowali zasadność sprzedaży przez Gminę działek położonych na terenie zalewowym. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu organ podał, że przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego było sprawdzenie zasadności ujawnienia w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym obrębu [...] użytku gruntowego Bi na działce nr 82/14, stanowiącej własność S. i T. D. W ramach przeprowadzonego postępowania wykonawca modernizacji zweryfikował użytki gruntowe na przedmiotowej działce i sporządził mapę uzupełniającą z wykazem zmian gruntowych. Na podstawie sporządzonej dokumentacji organ I instancji zaskarżoną decyzją dokonał zmian użytków gruntowych na działce nr 82/14 w ten sposób, że w miejsce użytku Bi o powierzchni 0,10 ha wpisał użytki Bi o pow. 0,04 ha i Bz o pow. 0,06 ha. Jednocześnie organ zaznaczył, że przed modernizacją operatu ewidencyjnego obrębu [...] na przedmiotowej działce był ujawniony użytek N (nieużytki). WINGiK wskazując na treść § 55 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) podał, że w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], wykonawca tych prac dokonał aktualizacji użytków gruntowych, w celu ujawnienia w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym danych zgodnych ze stanem faktycznym na gruncie. Cytując treść pkt 5 i 3 załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., dotyczących zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, wskazał jakie grunty ustawodawca zaliczył do nieużytków oraz jak dzielą się grunty zabudowane i zmodernizowane. WINGiK podał, że zadaniem ewidencji gruntów i budynków jest jedynie (w kwestii użytków gruntowych) rejestracja stanu faktycznego na gruncie i taka jest rola ewidencji. W jego ocenie, użytki na działce nr 82/14 zostały prawidłowo zaliczone do poszczególnych użytków gruntowych, a wobec faktu, że teren ten jest częściowo zabudowany nie może on stanowić nieużytku - byłoby to sprzeczne z definicją nieużytków zawartą w pkt 3 załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia. Organ zaznaczył, że przedmiotowy teren nie stanowi także użytków rolnych, a fakt że jest to teren zalewowy (z określonym prawdopodobieństwem zalania) nie może skutkować brakiem właściwej klasyfikacji gruntowej i oznaczeniem go jako nieużytki. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących braku udziału S. D. i T. D. w czynnościach związanych z modernizacją organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Informacje, o których mowa, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym. Modernizacja zostaje zakończona ogłoszeniem informacji Starosty w dzienniku urzędowym województwa o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa ww. informacji starosty, zgłaszać zarzuty do tych danych, a zarzuty te rozpatrywane są w drodze decyzji administracyjnej. Zatem w świetle obowiązujących przepisów odwołujący się nie musieli być powiadamiani osobiście o czynnościach związanych z modernizacją. W czynnościach modernizacyjnych jak i administracyjnych biorą udział uprawnione podmioty - np. właściciele gruntów, których interesów nie mogą reprezentować bez stosownego pełnomocnictwa inne podmioty. Wbrew zarzutom odwołujących Gmina nie mogła wnosić uwag, czy zastrzeżeń w stosunku do nieruchomości będących ich własnością, jak też nie mogła być stroną tego postępowania. Odnośnie podnoszonych kwestii związanych z zasadnością sprzedaży przedmiotowego gruntu, poniesionymi kosztami, wartością gruntu, wydatkami na usuwanie skutków powodzi itp. organ odwoławczy podał, że nie należą one do właściwości organów ewidencyjnych, a rolą ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej użytków jest jedynie rejestracja stanu faktycznego na gruncie. Końcowo organ stwierdził, że istotnie organ I instancji nie odniósł się do zarzutów podniesionych we wniosku wszczynającym postępowanie, jednakże nie miało to wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie tego postępowania. Nie zgadzając się z powyższą decyzją S. D. i T. D. zaskarżyli ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i nie precyzując kierunku jej weryfikacji zarzucili pobieżne ustosunkowanie się przez organ odwoławczy do podniesionych przez nich zasadniczych argumentów. Skarżący podtrzymali dotychczasowe stanowisko i podnieśli, że sprzedano im nieużytki, zobowiązując jednocześnie do wybudowania domków (mimo zagrożeń powodziowych). Ich zdaniem naruszenie prawa przez Wójta Gminy przy sprzedaży działek, powoduje obecnie niewłaściwą klasyfikację gruntu i sankcjonuje pobieranie zawyżonych stawek podatkowych. W ocenie skarżących teren ten winien nadal być sklasyfikowany jako nieużytki, a przynajmniej teren niezabudowany Bz – 0,06ha. Skarżący raz jeszcze podnieśli zarzut niezapewnienia im udziału w postępowaniu związanym z modernizacją gruntów i braku powiadomienia ich o prowadzonych czynnościach. Skutkiem powyższego jest naliczanie zawyżonych podatków za grunty i budynki oraz czerpanie przez Wójta Gminy [...] korzyści z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 4 marca 2013 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, S. D. i T. D., podtrzymali argumentację skargi i powołali się na pismo Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 30 stycznia 2013 r. ([...]) w którym wskazano, że działka nr 82/14, gm. [...] znajduje się w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje; Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu decyzja) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu (wydania decyzji), jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie zaś do przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, jeżeli m.in. stwierdzi on naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Oceniając zatem zaskarżoną decyzję w omawianym zakresie, tj. co do jej zgodności z prawem Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzje obu instancji odpowiadają prawu. Z przepisów art. 20, art. 22 i art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest zbiorem informacji oraz danych o gruntach i budynkach, które stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art. 21 ust. 1 ustawy). Spełnia ona funkcje informacyjno – techniczne, rejestrując stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Ewidencja gruntów i budynków winna być utrzymywana w stanie aktualności (art. 20 cyt. ustawy w zw. z § 44 pkt 2 i § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 27 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków – Dz. U. Nr 38, poz. 454), co należy do zadań starosty (winien on dokonywać zmian zapewniających aktualność ewidencji). Zmian w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, a także innych aktów normatywnych ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów (art. 20 w zw. z art. 23 ustawy cyt. wyżej oraz § 46 powyższego rozporządzenia). Ewentualne zaś kwestionowanie tych dokumentów może się odbywać w przepisanym trybie i nie należy do organów właściwych w sprawach ewidencji gruntów (zob. wyrok NSA z dnia 17.02.1993 r., II SA 1155/92, ONSA 1994/2/61/. W świetle tych wyjaśnień, a więc co do charakteru ewidencji gruntów i warunków wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów, a także zebranego w sprawie niniejszej materiału dowodowego, pogląd zaprezentowany w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. – w ocenie Sądu – zasługuje na akceptację. Słusznym było wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego w działce nr 82/14 o powierzchni 0,10 ha, położonej w obrębie [...] gm. [...], zgodnie z wykazem zmian gruntowych i mapą uzupełniającą z dnia 26 czerwca 2012 r. przyjętym do zasobu Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...], pod numerem [...]. Pismem z dnia 15 maja 2012 r. zatytułowanym "Skarga – dotycząca kwalifikacji gruntu", skierowanym do Starosty [...] skarżący S. D. wystąpił o sprawdzenie zasadności zmiany użytku gruntowego w działce nr 82/14 o powierzchni 0,10 ha, dokonanej w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...]. Podał, że od 1988 r. skarżący są właścicielami w/w działki, której użytki gruntowe do 2011 r. sklasyfikowane były jako nieużytki (N). Natomiast przekwalifikowanie gruntu w związku z modernizacją (na "Bi" – nie tereny zabudowane), skutkujące "obłożeniem podatkiem najwyższej skali", nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie. Potraktowanie zarzutów zawartych w tym piśmie przez organy orzekające w sprawie niniejszej jako wniosku o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków było prawidłowe (art. 24a ust. 12 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne), bowiem zgłoszone zostały po terminie określonym w ust. 9, a który stanowi: "Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo – kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych". Jak wynika z akt sprawy, informacja Starosty [...] o tym, że projekt operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obr. [...] staje się operatem ewidencji gruntów i budynków (czyli informacja przewidziana w ust. 8 art. 24a) ogłoszona została w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia 9 listopada 2011 r., Nr 173. Niesporne jest, że w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], zarządzonej przez Starostę [...] stosownie do przepisu art. 24a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wykonawca tych prac (A. Sp. z o.o.) dokonał aktualizacji użytków gruntowych na działce nr 82/14, stanowiącej własność skarżących, w celu ujawnienia w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym danych zgodnych ze stanem na gruncie. Nadto na wezwanie Starosty [...] z dnia 21 maja 2012 r., w związku z wnioskiem z dnia 15 maja 2012 r. wspomnianym wyżej, przeprowadził czynności sprawdzające w zakresie wprowadzonych zmian w bazie danych ewidencyjnych, dokonując korekty użytku gruntowego, tj. Bi o pow. 0,10 ha na użytki: Bi o pow. 0,04 ha i Bz 0,06 ha. Tym samym zastrzeżenia zawarte we wniosku z dnia 15 maja 2012 r. zostały w części uwzględnione. Sporządzona przez wykonawcę dokumentacja – wykaz zmian gruntowych wraz z mapą uzupełniającą z dnia 26 czerwca 2012 r. przyjęty do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...], pod Nr [...] stanowiła uzasadnioną podstawę decyzji wydanej w pierwszej instancji, tj. wprowadzającej zmianę danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego działki nr 82/14. Znajduje ona zatem wsparcie w zebranym materiale dowodowym i obowiązujących przepisach prawa. Należy też podkreślić, że powyższa zmiana użytków gruntowych w/w działki zgodna jest z regulacjami zawartymi w zał. nr 6 "Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych" rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków cyt. wyżej. Błędny jest pogląd skargi, iż użytki gruntowe działki nr 82/14 powinny nadal być sklasyfikowane jako nieużytki a "przynajmniej teren zabudowy Bz – 0,06 ha". Faktyczne zagospodarowanie i przeznaczenie terenu tej działki nie daje podstaw sklasyfikowania jak jako nieużytki (N). W części jest ona zabudowana, w pozostałej części nie daje się zaliczyć do nieużytków w znaczeniu pkt 5 zał. nr 6 wyżej powołanego, a co zostało szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi, będące zasadniczo powtórzeniem zawartych już wcześniej w odwołaniu, nie mogą prowadzić do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podnoszone bowiem okoliczności związane ze sprzedażą im działki nr 82/12 przez Gminę [...] nie należą do właściwości organów ewidencyjnych, stąd też nie mogły być przedmiotem ich oceny, w konsekwencji również kontroli Sądu. Kwestia zawiadamiania o czynnościach związanych z modernizacją – skarżący nie brali udziału w tych czynnościach, gdyż nie zostali indywidualnie (imiennie) o modernizacji zawiadomieni – wyjaśniona została w sposób prawidłowy, z przytoczeniem regulacji zawartej w art. 24 a ustawy cyt. wyżej. Nie mogą zatem skutecznie skarżący zarzucać organowi naruszenia prawa. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.